Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Η Δεξιά και Αριστερή Παγκοσμιοποίηση

Η λέξη “παγκοσμιοποίηση” είναι πάρα πολύ επίκαιρη, και την παγκοσμιοποίηση βρίζουν οι πάντες, εμού συμπεριλαμβανομένου. Η πραγματικότητα είναι ότι οι επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ στην παγκοσμιοποίηση είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τις επιθέσεις του Παναγιώτη Λαφαζάνη στην παγκοσμιοποίηση.



Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίζει την παγκοσμιοποίηση επειδή οι Κινέζοι εργάτες παίρνουν μεροκάματα του 1 δολαρίου, με αποτέλεσμα οι Αμερικανικές επιχειρήσεις να μεταφέρουν τα εργοστάσια τους στην Κίνα, και οι πολυεθνικές να καταλήγουν να γίνονται Δούρειοι Ίπποι της νομενκλατούρας της Κίνας, του Μεξικού κλπ.

Γιατί στις ΗΠΑ μία επιχείρηση λειτουργεί μέσα σε ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο. Αλλά στην Κίνα το πως θα κινηθεί μία επιχείρηση έχει να κάνει με τις σχέσεις που έχει με το Κομμουνιστικό Κόμμα, και το πως θα τις επιτρέψει να κινηθεί το Κομμουνιστικό Κόμμα. Αν για παράδειγμα μία πολυεθνική δώσει χρήματα στον Τραμπ, και ο Τραμπ δεν τα έχει καλά με τους Κινέζους, η επιχείρηση μπορεί να δει τους εργάτες της στα εργοστάσια στην Κίνα να ξεσηκώνονται κλπ. Ενώ αν η επιχείρηση επιτίθεται στον Τραμπ το Κομμουνιστικό Κόμμα μπορεί να της επιτρέψει να μολύνει περισσότερο το περιβάλλον κλπ. Και πάει λέγοντας.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης βρίζει την παγκοσμιοποίηση επειδή η αντιμονοπωλιακή νομοθεσία της ΕΕ απαγορεύει τα κρατικά και ιδιωτικά μονοπώλια, με αποτέλεσμα η ΔΕΗ, η μεγαλύτερη Ελληνική βιομηχανία, να μην μπορεί να ελέγχει πάνω από το 50% της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης βρίζει την ΕΕ επειδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ασκεί πολύ αυστηρότερους ελέγχους στον τραπεζικό τομέα, με αποτέλεσμα η πολιτική μας νομενκλατούρα να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει τις τράπεζες για να χρηματοδοτήσει τις επιχειρήσεις της, όπως συνέβαινε με τα θαλασσοδάνεια του Ανδρέα Παπανδρέου.

Βλέπετε ότι έχουν καταντήσει να χρησιμοποιούν την Τράπεζα Αττικής, η οποία δεν είναι συστημική, ώστε να χρηματοδοτήσουν τον Καλογρίτσα, τον Βαξεβάνη κλπ. Η Τράπεζα Αττικής δεν είναι συστημική και δεν εμπίπτει στους σκληρούς ελέγχους της ΕΚΤ.

Ένας δεξιός βρίζει την παγκοσμιοποίηση λόγω των ανοιχτών συνόρων που προωθεί η Αμερικανική αριστερά με την Λατινική Αμερική (Μεξικό, Βενεζουέλα, Κούβα κλπ), και η Ευρωπαϊκή αριστερά με το Ισλάμ (Τουρκία και Βόρεια Αφρική), με αποτέλεσμα να αλώνεται δημογραφικά και θρησκευτικά ο Δυτικός κόσμος. Κάτι όμως που ενισχύει την εκλογική βάση της αριστεράς. Στην Γαλλία το σοσιαλιστικό κόμμα κατάφερε να φτάσει τον Μουσουλμανικό πληθυσμό στο 10%, και τώρα είναι πολύ δύσκολο για τους Ρεπουμπλικάνους να νικήσουν, αφού οι εκλογικές μάχες δίνονται για το υπόλοιπο 90%. Και οι σοσιαλιστές έχουν πλέον σκληρύνει την στάση τους στο μεταναστευτικό, ώστε να μην είναι και απεχθείς στον Χριστιανικό πληθυσμό.

Και μην νομίζετε ότι η δημογραφική τζιχάντ είναι καλή για τους Ευρωπαίους Μουσουλμάνους. Καμία σχέση. Οι Χριστιανοί και οι Μουσουλμάνοι στην Ευρώπη ζούνε πάρα πολύ αρμονικά, και η αύξηση του Μουσουλμανικού στοιχείου που επιχειρούν η αριστερά και η Μουσουλμανική Αδελφότητα εξυπηρετεί μόνο την αριστερά και την Μουσουλμανική Αδελφότητα και όχι τους Μουσουλμάνους της Ευρώπης. Γιατί όσο αυξάνεται το Μουσουλμανικό στοιχείο τόσο θα αυξάνεται και η ένταση ανάμεσα στους Χριστιανικούς και τους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Ποιον εξυπηρετεί αυτό? Τους Μουσουλμάνους της Ευρώπης? Όχι βέβαια. Εξυπηρετεί την αριστερά, που αυξάνει την εκλογική της βάση, και εξυπηρετεί και την Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία αυξάνει την επιρροή της στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Αλλά όχι τους Μουσουλμάνους της Ευρώπης.

Ένας αριστερός βρίζει την παγκοσμιοποίηση γιατί σε ένα περιβάλλον διεθνούς ανταγωνισμού δεν μπορείς να επιβάλλεις μεγάλη φορολογία στις επιχειρήσεις. Αν στον υπόλοιπο κόσμο η φορολογία εισοδήματος των επιχειρήσεων είναι πχ 25%, και εσύ επιβάλλεις συντελεστή 50% καμία επιχείρηση δεν θα έρθει σε εσένα.

Καμία επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα εννοώ. Ενώ αν είσαι αποκομμένος από τον υπόλοιπο κόσμο, μπορείς να πεις στους Κινέζους, ή τους Ρώσους, ή τους Τούρκους, ή τους Άραβες, ή τους Ιρανούς, ή τους Βενεζουελάνους, να φτιάξουν μία επιχείρηση στην Ελλάδα, η οποία θα παράγει ένα χαμηλού επιπέδου προϊόν, το οποίο σε ένα περιβάλλον ανοιχτών συνόρων κανείς δεν θα κατανάλωνε, αλλά σε ένα περιβάλλον κλειστών συνόρων η κατανάλωση του θα είναι υποχρεωτική αφού δεν θα υπάρχει ανταγωνισμός. Τα “γεμιστά” που λέει η Θεανώ Φωτίου. Τι να τα κάνεις τα iphones αφού μπορείς να ζήσεις μια χαρά και με τα γεμιστά.

Όταν εγώ βρίζω την παγκοσμιοποίηση εννοώ ότι η Ελλάδα πρέπει να ανήκει στην ΕΕ, και η ΕΕ να έχει κλειστά σύνορα με το Ισλάμ, να προστατεύει την Χριστιανική της παράδοση, και να έχει κάποιους δασμούς που θα προστατεύουν τα προϊόντα της ΕΕ από τα προϊόντα της Κίνας και της Ινδίας, όπου ένας εργάτης δουλεύει με μεροκάματο 1 δολαρίου.

Όταν ο Λαφαζάνης βρίζει την παγκοσμιοποίηση, εννοεί ότι η Ελλάδα πρέπει να μην ανήκει στην ΕΕ, να έχει ανοιχτά σύνορα με το Ισλάμ, να έχει υψηλούς δασμούς, ώστε να έρχονται οι Κινέζοι, οι Άραβες, οι Ρώσοι, οι Ιρανοί και οι Τούρκοι, να κάνουν επενδύσεις στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την πολιτική μας νομενκλατούρα, και να φτιάχνουν εταιρείες που θα παράγουν χαμηλής ποιότητας προϊόντα, τα οποία όμως θα καταναλώνουν οι ιθαγενείς υποχρεωτικά (τα γεμιστά).

Άρα όταν βρίζουμε την παγκοσμιοποίηση εννοούμε τελείως διαφορετικά πράγματα. Στην Ελλάδα όταν ακούτε τους δημοσιογράφους να επιτίθενται στην παγκοσμιοποίηση να ξέρετε ότι κυρίως αναφέρονται στην αντιμονοπωλιακή νομοθεσίας της ΕΕ, η οποία δεν επιτρέπει τα κρατικά μονοπώλια. Αλλά φυσικά δεν λένε αυτό. Λένε ότι οι Γερμανοί θα μας πάρουν τα διαμερίσματα στην Κυψέλη.

Όταν επομένως κάποιος βρίζει την παγκοσμιοποίηση θα πρέπει να τον ρωτάτε τι εννοεί όταν λέει “παγκοσμιοποίηση”.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου