Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Λάτσης – ΣΥΡΙΖΑ

Τα Ελληνικά Πετρέλαια τα έχουν μισά μισά ο Λάτσης με το Ελληνικό δημόσιο. Στην κατασκευαστική του Λάτση συμμετέχει το Κατάρ (Lamda Development), και μαζί έχουν πάρει και το Ελληνικό, και φαντάζομαι ότι ο Λάτσης θα προτιμάει να αγοράζει η εταιρεία πετρέλαιο από το Κατάρ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα προτιμάει φαντάζομαι να αγοράζει πετρέλαιο από το Ιράν. Στο περίπου λέω τώρα. Προφανώς δεν ισχύει ακριβώς.

Ο Καμμένος θα θέλει πετρέλαιο από Ρωσία.

Κατά προσέγγιση προφανώς τα παραπάνω

Ο αγωγός North Dakota-Σικάγο

Οι  Αμερικανικές εταιρείες προσπαθούν να κατασκευάσουν τον αγωγό North Dakota-Σικάγο, ο οποίος θα μεταφέρει στο βιομηχανικό Σικάγο τα πλούσια αποθέματα σχιστόλιθου της Βόρειας Ντακότα. Βλέπετε στον χάρτη ότι τα αποθέματα του Καναδά είναι μαζί σχεδόν με τα αποθέματα της North Dakota.




Ο αριστερός Εβραίος απατεώνας Bernie Sanders που αγαπά την πράσινη ενέργεια είναι στο πλευρό των Ινδιάνων και ζητά την ακύρωση του αγωγού.



“Sanders asks Obama to halt construction on Dakota Access Pipeline until after review”
https://www.rt.com/usa/362705-sanders-asks-obama-halt-pipeline/

Αλγερία –Σχιστόλιθος

Η Αλγερία υπολογίζεται ότι έχει περίπου 20 τρις κυβικά μέτρα αερίου από σχιστόλιθο. Υπάρχει ένας μικρός ξεσηκωμός στην Αλγερία για να μην υπάρξει παραγωγή από σχιστόλιθο που θα βλάψει το περιβάλλον.



Πως την γλίτωσε την Αραβική Άνοιξη η Αλγερία είναι θαύμα. Ήταν τυχεροί οι Αλγερινοί επειδή είχε ήδη γίνει εμφύλιος την δεκαετία του 90 (1991-2002), και τους είχαν νικήσει τους Ισλαμιστές. Αλλά παρόλα αυτά και τώρα υπάρχει ένας μικρός ξεσηκωμός, υπό έλεγχο προς το παρόν.

Στην Συρία η Αλγερία είναι με το Ιράν και την Ρωσία, γιατί δεν την συμφέρει ο αγωγός Κατάρ-Τουρκίας, και επίσης η Αλγερία έχει συμφωνήσει να πουλάει σε χαμηλές τιμές στην Τουρκία. Ίσως και αυτοί οι παράγοντες να εξηγούν πως έχει γλιτώσει την Αραβική Άνοιξη μέχρι τώρα η Αλγερία. Και η Λιβύη είχε πλούσια αποθέματα σε σχιστόλιθο και δεν την γλίτωσε.

Η Αργεντινή που είναι πολύ πλούσια και shale oil και σε shale gas έβγαλε επιτέλους κεντροδεξιό πρόεδρο μπας και ξεφοβηθούν οι  Αμερικανικές εταιρείες και πάνε να τα βγάλουνε. Μέχρι τώρα η Αργεντινή ήταν από τα μεγάλα κρησφύγετα της Χεζμπολάχ και βοηθούσε το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Τώρα φαντάζομαι ότι χρειάζεται τις Αμερικανικές εταιρείες και ίσως γι’αυτό και να άφησαν να βγει ο Macri.

Οι χώρες που εμφανίζονται με γκρι δεν σημαίνει ότι δεν έχουν σχιστόλιθο. Απλά δεν έχουν συμπεριληφθεί στην μέτρηση. Πχ η Ρωσία είναι πρώτη σε shale oil.

Algerias Shale Gas Experiment

Al-Qaeda και ISIS (Οκτώβριος 2016)

Ο χάρτης εμφανίζει την σημερινή κατάσταση στην Συρία. Με ροζ ο Άσαντ, με μωβ οι Κούρδοι, με γκρι ο ISIS, και με κίτρινο η Al-Qaeda. Στο κίτρινο είναι και διάφοροι άλλοι πχ Free Syrian Army, Μουσουλμανική Αδελφότητα κλπ, αλλά οι καλοί μαχητές είναι η Al-Qaeda.



Η πρώην Al-Qaeda μάλλον αφού το κομμάτι της Al-Qaeda στην Συρία , η al Nusra, άλλαξε όνομα και ξέκοψε από την Al-Qaeda, που σημαίνει ότι ξέκοψε τελείως από το Ιράν, και την χρηματοδότηση της ανέλαβε το Κατάρ.

Το αστείο είναι ότι ο ISIS, επικεφαλής του οποίου είναι οι πρώην άνθρωποι του Σαντάμ, είναι ας πούμε ο σύμμαχος της Ρωσίας στην Συρία, μετά τον Άσαντ φυσικά, αφού καθαρίζει τους Σουνίτες της Συρίας που θα μπορούσαν να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ. Ο ISIS επίσης δεν ενοχλεί τον Άσαντ στην πραγματικότητα.

Και το άλλο αστείο είναι ότι η Al-Qaeda της Συρίας, μετά την υιοθεσία της από το Κατάρ, είναι ας πούμε η σύμμαχος των ΗΠΑ στην Συρία, μετά τους Κούρδους φυσικά, αφού προωθεί τον αγωγό Κατάρ-Τουρκίας και την ανατροπή του Άσαντ.


Είναι κάπως αστείο να λέμε ότι στην Συρία ο σύμμαχος της Ρωσίας είναι ο ISIS και ο σύμμαχος των ΗΠΑ είναι η Al-Qaeda, αλλά αυτό ισχύει σε κάποιο βαθμό. Σε κάποιο βαθμό μόνο. Γιατί στην πραγματικότητα ούτε ο ISIS είναι σύμμαχος της Ρωσίας, και πολύ περισσότερο ούτε η Al-Qaeda είναι σύμμαχος των ΗΠΑ.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Το Δίλημμα Κλίντον-Τραμπ και ο Σεβασμός στην Ρωσία

Είναι οριστικό. Θέλω να βγει η Κλίντον. Αλλά θέλω να βγει με 0.1% διαφορά, μήπως και καταφέρουν να κρατήσουν οι Ρεπουμπλικάνοι το Κογκρέσο. Στις ΗΠΑ μπορεί να είναι ο πρόεδρος από ένα κόμμα και την πλειοψηφεία στο Κογκρέσο να την έχει το άλλο κόμμα.



Στις ΗΠΑ οι Κλίντον θα πάρει 65.000 Σύριους, θα κρατήσει χαλαρά σύνορα με την Λατινική Αμερική, θα συνεχίσει να συναγωνίζεται με τον αριστερό Εβραίο απατεώνα Bernie Sanders για το ποιος θα δώσει τις περισσότερες παροχές στους Αμερικανούς, ώστε να εξασφαλίσει περισσότερη δύναμη, και γενικά η Κλίντον θα κάνει τέτοιες ομορφιές.

Αλλά στην Ευρώπη ο Τραμπ δεν πιστεύει στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Άρα δεν μας παίρνει να βγει ο Τραμπ. Ο Τραμπ περιγράφει τον Πούτιν σαν άγγελο. Ο Πούτιν είναι ένας αδίστακτος δικτάτορας. Άλλο να λες ότι πρέπει η Δύση να συνεργαστεί με την Ρωσία και άλλος να θαυμάζεις τον Πούτιν. Δεν γίνεται να είσαι δεξιός και να θαυμάζεις τον Πούτιν. Γίνεται να είσαι εθνικοσοσιαλιστής ή αριστερός και να θαυμάζεις τον Πούτιν. Αλλά δεν γίνεται να είσαι δεξιός και να τον θαυμάζεις.

Εκτός φυσικά και αν δεν παρακολουθείς τις εξελίξεις, οπότε ίσως και να γίνεται. Αλλά ο Τραμπ σίγουρα τις παρακολουθεί τις εξελίξεις, και επικαλείται μέχρι και το Wikileaks για να στηρίξει την επιχειρηματολογία του. Και το Wikileaks είναι ουσιαστικά ένα κομμάτι των Ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Ή τουλάχιστον συνεργάζεται με τις μυστικές υπηρεσίες της Ρωσίας και με τους Ρώσους χάκερς.  Και το επικαλείται ο Τραμπ. Απίστευτα πράγματα ζούμε.

Το πρόβλημα με την Κλίντον είναι ότι μπορεί να πάει σε έναν πόλεμο με την Ρωσία στην Συρία. Αυτό ίσως και να αποτελέσει το τέλος του Ισραήλ, γι’αυτό και ο Τραμπ λέει ότι μόνο αν εκλεγεί αυτός θα σωθεί το Ισραήλ, και μένει να δούμε αν θα αποδειχθεί σωστός αφού μάλλον η Κλίντον θα βγει. Επίσης αυτό θα βάλει φωτιά σε μία περιοχή πολύ κοντά στην Ελλάδα, και η φωτιά μπορεί να φτάσει και στην Ελλάδα.

Το μεγάλο λοιπόν ερώτημα λοιπόν είναι αν πρέπει η Κλίντον να πάει σε έναν πόλεμο με την Ρωσία στην Συρία. Εγώ θα δώσω την απάντηση που οφείλει να δώσει ένας δεξιός, και η Κλίντον δεν είναι δεξιά. Για να απαντήσεις αν πρέπει οι ΗΠΑ να πάνε σε έναν πόλεμο με την Ρωσία πρέπει να διαχωρίσεις το γεωπολιτικό και το οικονομικό σκέλος του πολέμου ΗΠΑ-Ρωσίας, και να σεβαστείς την Ρωσία στο οικονομικό σκέλος.

Στο οικονομικό σκέλος προσπαθείς να ικανοποιήσεις την σάπια πολιτική νομενκλατούρα της Ρωσίας, που είναι μαθημένη από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης να νέμεται τους φυσικούς πόρους της χώρας και να κατασκευάζει όπλα. Ταυτόχρονα, αφού την σεβαστείς οικονομικά, της ζητάς γεωπολιτικά ανταλλάγματα. Αυτό σημαίνει ότι ως ΗΠΑ και ως ΕΕ δεν προωθείς μέσω της Τουρκίας projects που θίγουν την Ρωσία.

Αφήνεις επίσης στην Ρωσία την Κριμαία, που έτσι κι αλλιώς ανήκει στην Ρωσία. Σεβασμός στην Ρωσία σημαίνει επίσης ότι η Ουκρανία πρέπει να έχει καλές σχέσεις με την Ρωσία, γιατί η Ουκρανία είναι χώρα πολύ σημαντική για την Ρωσία.

Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι αν ως ΗΠΑ τα κάνεις αυτά, η ΕΕ και η Τουρκία εξαρτώνται από το Ρωσικό αέριο, και οι Ρώσοι χρησιμοποιούν το Ρωσικό αέριο ως όπλο. Αλλά εδώ είναι που ξεχωρίζεις το γεωπολιτικό και το οικονομικό σκέλος του πολέμου. Το ερώτημα είναι αν η σάπια πολιτική νομενκλατούρα της Ρωσίας ικανοποιηθεί οικονομικά, υπάρχει περίπτωση να δεχτεί να σταματήσει να υποστηρίζει σάπιους πολιτικούς στην ΕΕ, να σταματήσει να υποστηρίζει τον ISIS, να σταματήσει να χρησιμοποιεί τους Ρώσους χάκερς τόσο επιθετικά εναντίον της Δύσης?

Να πω ότι θεωρώ σίγουρο ότι πίσω από την τόσο ισχυρή παρουσία του ISIS στο διαδίκτυο κρύβεται η Ρωσία. Πως μπόρεσαν οι άνθρωποι του Σαντάμ Χουσέιν να γίνουν τόσο δυνατοί στον διαδικτυακό πόλεμο? Ας μην κοροϊδευόμαστε, στο διαδίκτυο πίσω από τον ISIS είναι οι Ρώσοι χάκερς, στους οποίους έχει επενδύσει πάρα πολλά το Ρωσικό κράτος.

Αν λοιπόν σεβαστείς την Ρωσία ζητάς και από την Ρωσία να σε σεβαστεί ως Δύση. Δεν ξέρουμε τι θα κάνει η Ρωσία σε αυτή την περίπτωση, γιατί μέχρι τώρα η Δύση δεν έχει σεβαστεί την Ρωσία. Αν σεβαστείς την Ρωσία ως Δύση, και η Ρωσία συνεχίσει να χρηματοδοτεί σάπιους πολιτικούς στην ΕΕ, και συνεχίσει να κάνει όλα αυτά που περιγράφω παραπάνω, τότε ως ΗΠΑ, ως Γαλλία και ως Ηνωμένο Βασίλειο, συγκεντρώνεις τις στρατιωτικές σου δυνάμεις και πας να πάρεις την Συρία. Αυτό ίσως και να σημαίνει μία μεγάλη φωτιά στην Μεσόγειο, αλλά έτσι κι αλλιώς θα είσαι σίγουρος ότι δεν είχες άλλη επιλογή.

Και είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις ότι έχεις σεβαστεί την Ρωσία και άρα δεν έχεις άλλη λύση. Γιατί πρέπει να είσαι απόλυτα σίγουρος πριν πας να πάρεις την Συρία ότι δεν είχες άλλη επιλογή.





Ρωσία VS Ισραήλ (Οκτώβριος 2016)

Ωραίο άρθρο της Al Monitor που γράφει για την ανησυχία των Ισραηλινών σχετικά με την παρουσία της Ρωσίας στην Συρία, παρά τις πολύ καλές σχέσεις που έχουν οι δύο χώρες αυτή την στιγμή.

Αυτό που εννοεί το άρθρο, και το οποίο έχω πει πολλές φορές, είναι ότι η Χεζμπολάχ έχει περίπου 150 χιλιάδες πυραύλους, όχι στα σύνορα αλλά βαθιά μέσα στον Λίβανο, και αν υπάρξει ένας πόλεμος Χεζμπολάχ-Ισραήλ το πλάνο των Ισραηλινών είναι να σηκώσουν την αεροπορία τους και να ισοπεδώσουν τον Λίβανο, για να σταματήσουν την βροχή των πυραύλων. Όπως όμως γράφει το άρθρο η Ρωσία έχει στην Συρία τους S-300 και τους S-400 και πολύ μοντέρνα ραντάρ, και οι Ισραηλινοί δεν θα μπορούν να επιχειρούν στον Λίβανο αν δεν το επιτρέπει η Ρωσία.

Το παράδοξο είναι ότι ενώ λόγω των καλών σχέσεων που έχουν οι Ισραηλινοί με τους Ρώσους, είναι πιο ισχυροί από ποτέ, γιατί ποτέ δεν είχαν ως συμμάχους και τους Αμερικανούς και τους Ρώσους, μέσα σε μία στιγμή οι Ισραηλινοί μπορεί να αντιμετωπίσουν τον πιο θανάσιμο κίνδυνο που έχουν αντιμετωπίσει στην ιστορία τους, αν χαλάσουν την σχέση τους με την Ρωσία. Από το Ζενίθ να βρεθούν στο Ναδίρ σε χρόνο dt.

Γιατί στους πολέμους Αράβων-Ισραήλ η Ρωσία βοηθούσε τους Άραβες, επειδή απλά ήταν σύμμαχοι της, και επειδή ήθελε να δημιουργήσει προβλήματα στους Αμερικανούς στον Περσικό Κόλπο. Τώρα η Ρωσία δεν βρίσκεται στην Συρία για να εξυπηρετήσει τα συμφέρονταν των Αράβων, ούτε για να δημιουργήσει πρόβλημα στους Αμερικανούς, αλλά για να εξυπηρετήσει τα δικά της οικονομικά συμφέροντα. Και γι’αυτό και δαγκώνει τόσο άγρια. Γι’αυτό και ποτέ μέχρι τώρα δεν είχε κατεβάσει τόσο μεγάλες δυνάμεις στην Μέση Ανατολή.

Israel wary of Russian comeback to the region”, Οκτώβριος 2016


Η Ρουμανία, η Γιουγκοσλαβία και ο Ευρωκομμουνισμός

Έχω αναφερθεί πολλές φορές στο ρήγμα που δημιουργήθηκε την περίοδο 1960-1989 ανάμεσα στις δύο μεγάλες κομμουνιστικές δυνάμεις, την Ρωσία και την Κίνα (Sino-Soviet Split), και είχα  πει ότι ίσως και το σπάσιμο του ΚΚΕ να συνδέεται με το Sino-Soviet Split.

Και εφόσον το ΚΚΕ Εξωτερικού ήταν αυτό που παρέμεινε αγνά Σταλινικό, και το ΚΚΕ Εσωτερικό άρχισε να ασκεί κριτική στους Σοβιετικούς, και άρα και να μην χρηματοδοτείται από τους Σοβιετικούς, θεώρησα ότι το ΚΚΕ Εσωτερικού ίσως έπαιρνε χρήματα από την Αλβανία. Η οποία Αλβανία ήταν ο τσάτσος της Κίνας στην Ευρώπη. Και γι’αυτό είπα ότι ίσως δεν πρέπει να λέμε τους ΚΚΕ Εσωτερικού “Σοβιετοτσολιάδες” αλλά “Αλβανοτσολιάδες”. Βλέπε “ΚΚΕ Εσωτερικού – Αλβανία”.

Υπόθεση έκανα, και αποδείχτηκε λανθασμένη. Οι Αλβανοτσολιάδες δεν ήταν οι ΚΚΕ Εσωτερικού αλλά οι ΚΚΕ μ-λ και οι ΚΚΕ λ-μ, ή όπως τους λένε τέλος πάντων. Ο ένας από αυτούς ήταν αλβανοτσολιάς και ο άλλος κινεζοτσολιάς. Ίσως υπήρχαν και άλλα ακροαριστερά κόμματα στην Ελλάδα που ήταν Αλβανοτσολιάδες. Αλλά το ΚΚΕ Εσωτερικού δεν είχε να κάνει με αυτή την κατηγορία. Χωρίς να λέω ότι αποκλείεται να υπήρχε και από εκεί κάποια χρηματοδότηση.

Στον παρακάτω χάρτη βλέπετε την Σοβιετική Ένωση, δεν υπήρχαν οι χώρες της Βαλτικής και η Ουκρανία, και τις υπόλοιπες χώρες του Ανατολικού Μπλοκ.

Χάρτης Ανατολικό Μπλοκ



Ο Τίτο της Γιουγκοσλαβίας και ο Τσαουσέσκου της Ρουμανίας είχαν κακές σχέσεις με τους Ρώσους, επειδή είχαν πολλά οικονομικά πάρε δώσε με την Δυτική Ευρώπη. Όταν η Τσεχοσλοβακία προσπάθησε να κάνει μεταρρυθμίσεις, ώστε να συνδεθεί ακόμη περισσότερο με την Δύση οικονομικά, οι Σοβιετικοί εισέβαλλαν στην Τσεχοσλοβακία (Άνοιξη της Πράγας).

Και ο Τίτο και ο Τσαουσέσκου άσκησαν σκληρή κριτική στους Σοβιετικούς για την εισβολή τους, όπως έκαναν και τα λεγόμενα κόμματα του λεγόμενου Ευρωκομμουνισμού στην Ευρώπη, πχ Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα.

Ιδεολογικά ο Ευρωκομμουνισμός φόρεσε τον μανδύα του ανθρωπισμού, και υποτίθεται ότι υπηρέτησε την προσπάθεια να ξεπλυθεί ο σοσιαλισμός από τις Σταλινικές αγριότητες, υποστηρίζοντας ότι ο σοσιαλισμός μπορεί να έχει και ένα ανθρώπινο πρόσωπο.

Άρα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι τα κόμματα του Ευρωκομμουνισμού στην Δυτική Ευρώπη τα έπαιρναν είτε από τους Ρουμάνους, είτε από τους Γιουγκοσλάβους, ή τουλάχιστον κυρίως από αυτούς.

Στην Πολωνία ο κόσμος δεν ήθελε τους Κομμουνιστές αλλά το καθεστώς είχε πολύ καλές σχέσεις με τους Σοβιετικούς, ενώ και στην Ουγγαρία γίνονταν προσπάθειες να υπάρχει μεγαλύτερη ανεξαρτησία από την Ρωσία.


Άρθρα

“ΚΚΕ Εσωτερικού – Αλβανία”

Ευρωκομμουνισμός
Ο ευρωκομμουνισμός είναι ιδεολογικό ρεύμα του κομμουνιστικού κινήματος, το οποίο ξεκίνησε να αναπτύσσεται λίγο πριν το 1970 κυρίως στηΔυτική Ευρώπη. Αν και μετά τη δεκαετία του '90 δεν υπάρχουν αμιγώς ευρωκομμουνιστικά κόμματα, θεωρείται βασική ιδεολογική αναφορά πολλών από τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Βασικό γνώρισμά του είναι η θέληση να δημιουργηθεί ένας στενός δεσμός μεταξύ σοσιαλισμού, ελευθερίας και δημοκρατίας, ο οποίος περιγράφεται ως «σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο» - όρος που χρησιμοποιείτο ιδιαίτερα στις δεκαετίες '70 και '80, για να δείξει την αντίθεση με τοσταλινισμό. Επίσης, οι ευρωκομμουνιστές επιθυμούν να είναι φορείς ενός μοντέλου μετασχηματισμού, προσαρμοσμένου κυρίως στις πολιτικές -κοινωνικές - οικονομικές συνθήκες των χωρών όπου δρουν και όχι σε κάποιο πρότυπο - δόγμα.

“Factors in the Soviet Decision to Invade Chechoslovakia”
Σελίδα 217
Several factors compounded to provide the impetus for the Soviet invasion of Czechoslovakia. Viewed against the backdrop of the ‗time factor‘, these factors included the economic, geostrategic, ideological, and political. Economically, the USSR was fearful of Czechoslovakia losing its dependence on the Soviet Union and finding other, Western trade partners. For example, Western governments had indicated their interest in financing some of Dubcek‘s economic reforms.16 In many ways the Soviet Union saw Czechoslovakia as being in a crucial geo-strategic position in Europe. Even though Dubcek constantly affirmed his commitment to remain in the Warsaw Pact, the Soviet Union could see how unpredictable Czechoslovakian foreign policy could become. The geo-strategic implications of losing the country were, however, very severe. For one thing, the Czechoslovak army held an important defensive area in Central Europe, further west than any other Soviet satellites.17 Vital war industries supplying the Warsaw Pact military were also based out of the country. More importantly, Czechoslovakia leaving the Warsaw Pact would also result in a powervacuum in central Europe. The Soviet leadership was particularly fearful of West Germany reasserting its rising economic and political strength (which was dubbed ‗German revanchism‘ in Soviet propaganda) and potentially expanding into a neutral Czechoslovakia. 18 Also contributing to Soviet fears of Czechoslovak foreign policy drift were high-level meetings held in August with Josip Tito and partially-deviant Nicolae Ceausescu.19


Yugoslavia Comes to Defense Of Spanish Communist Leader”, Ιούλιος 1977
Yugoslavia, the first Communist country to break away from the Soviet bloc, has launched a spirited defense of the newest heretic - Spanish Communist Party leader Santiago Carrillo.
Yugoslav party theoreticians and the semi-official press have joined in criticizing the Soviet Union for trying to reimpose its authority over individual Communist parties. The polemics between Moscow and Madrid have been likened to the verbal exchanges at the time of President Tito's expulsion from the Commform, the international Communist organization, in 1948.
The influential Yugoslav weekly magazine Nin, for example, commented that whil the methods used to attack Carrillo may be new, the specific accusations are similar to those made against Tito 30 years ago.
Other Eastern European countries have also been taking sides in the dispute, which was sparked by Carrillo's book, "Eurocommunism and the State." In it, Carrillo rejects the idea of unconditional loyalty to the Soviet Union and traces the roots of Euro-communism back to Tito's defiance of Josef Stalin.
The ensuing furor has seen the hard-line parties of Czechosiovakia. East Germany and Bulgaria line up behind the Kremlin and launch stinging attacks on Carrillo. A hardline Czecholslovak leader, Vasil Bilak, peppered his denunciations of the Eurocommunists with words like "opportunist," "anti-Communist," "traitorous," and "anti-Soviet."
Meanwhile, the Hungarian leadership, which is attempting to assert gradually some measure of independence from the Soviet Union, has cautiously supported the right of each party to choose its own path. Poland has yet to commit itself.
Perhaps the strongest defense of Eurocommunism has come from Romania, which, although it remains a member of the Warsaw Pact, has been following independent foreign policies for the last 12 years.
An editorial in the official Romanian party newspaper Scinteia applauded the "unquestionable successes" of the European Communist parties and attributed them to the parties" respect for the vital interests and specific conditions of their own countries.
In an apparent reference to the attacks on Carrillo, the paper said it was wrong to fan disputes, apportion blame, and sharpen differences in the Communist movement.
"There is no unique prescription, no compulsory model, for carrying out revolutionary processes," Scinteia said.
Romanian and Yugoslav leaders interpret the attacks on Eurocommunism as an attempt to revise the results of last year's Berlin conference of European Communist parties. The conference, which was held on the anniversary of Tito's break with Moscow, was widely interpreted as a victory for the independents.
Yugoslav commentators have been recalling that the Soviet leader, Leonid Brezhnev, declared in Berlin that the controversial phrase "proletarian internationalism" should be taken to mean "voluntary cooperation among fraternal parties with respect for the equality and independence of each of them." Previously it had been used to justify subservience to Moscow.
The Yugoslav party's official journal Komunist commented this week that some Communist parties are trying to go back on this principle and are resisting the non-interference concept that they accepted in Berlin.
While Yugoslav leaders have supported the independent stand of the Western European Communist parties, they have emphasized that they do not favor establishment of a new center of world communism opposed to Moscow.
Despite their common resistance to Soviet domination, there are considerable differences between the type of communism preached by the opposition parties in Spain. France and Italy, and the type practiced by the ruling parties in Yugoslavia and Romania.



Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Οι Επιλογές της Κλίντον στην Συρία

Λέω συνέχεια ότι η Κλίντον ζητούσε από τον Ομπάμα πιο επιθετική στρατηγική απέναντι σητν Ρωσία στην Συρία. Επίσης, η Κλίντον έχει πει ότι σκέφτεται να στείλει Αμερικανικό στρατό στην Συρία, κάτι που σημαίνει ότι θα υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να συγκρουστούν η Ρωσία και οι ΗΠΑ στην Συρία.



Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αν η Κλίντον αποφασίσει να κάνει ντου στην Συρία θα πρέπει σώνει και καλά να κάνει ντου και στον Άσαντ. Αν οι ΗΠΑ κάνουν ντου στον Άσαντ θα φτάσουν την Ρωσία στα όρια της, και θα τα σπάσουν και με τους Ιρανούς εντελώς, αφού οι Ιρανοί είναι οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του Άσαντ.

Η Κλίντον μπορεί απλά να κάνει ντου στον ISIS στην Σουνιτική Συρία. Έχω ξαναπεί ότι τον ISIS στην Συρία, τους ανθρώπους του Σαντάμ δηλαδή, τον δημιούργησε ο Άσαντ με την βοήθεια της Ρωσίας. Ο ISIS εκτελούσε κάθε Σουνίτη Σύριο που είχε τα προσόντα να εξελιχθεί σε ηγετική φυσιογνωμία και λοξοκοιτούσε προς την Τουρκία και τους Άραβες του Κόλπου, που σημαίνει ότι θα μπορούσε να φορέσει και έναν σχετικά φιλοδυτικό μανδύα.

Αν λοιπόν η Κλίντον στείλει στρατό στην Συρία μπορεί απλά να τον στείλει στην Σουνιτική Συρία για να διαλύσει τελείως τον ISIS. Δεν είναι ανάγκη να βγάλει από την μέση τον Άσαντ, όπως ενδεχομένως θα ήθελαν οι Άραβες του Κόλπου και οι Γάλλοι. Αν η Κλίντον βγάλει τον ISIS από την μέση, τότε οι Τούρκοι και οι Καταριανοί θα μπορούν να δημιουργήσουν μία Σουνιτική δύναμη που θα ελέγχεται αποκλειστικά από αυτούς, και θα είναι και σχετικά φιλική προς το ΝΑΤΟ, ώστε το ΝΑΤΟ να μπορεί να τους δίνει όπλα, χωρίς να υπάρχει η πιθανότητα να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον του ΝΑΤΟ, και χωρίς να υπάρχει η πιθανότητα να πέσουν τα όπλα αυτά στα χέρια του ISIS, όπως συχνά γίνεται στο Ιράκ, όπου οι Σουνίτες του Ιράκ αρπάζουν πολλές φορές αμερικανικά όπλα από τους Σιίτες του Ιράκ.



Αλλά ακόμη και αν οι Αμερικανοί δεν βγάλουν από την μέση τον Άσαντ, και απλά δώσουν τον έλεγχο της Σουνιτικής Συρίας στην Τουρκία και τους Άραβες του Κόλπου, τότε και πάλι μπορεί να υπάρξει πρόβλημα με το Ιράν, γιατί θα δημιουργηθεί ο Σουνιτικός εμπορικός διάδρομος Περσικού Κόλπου - Τουρκίας. Και μπορεί ο Ερντογάν να λέει “αδέλφια Μουσουλμάνοι μην τσακώνεστε επειδή είστε Σιίτες και Σουνίτες, όλοι Μουσουλμάνοι είστε στείλτε το φυσικό σας αέριο στον Σουλτάνο”, αλλά δεν ξέρουμε αν μπορούν να τα βρούνε το Κατάρ και το Ιράν, ή ακόμη χειρότερα το Ιράν και η Σαουδική Αραβία.

Και ο αγωγός (Κατάρ+Ιράν) – Τουρκίας θα έπρεπε να περάσει μέσα από την Σαουδική Αραβία για να αποφύγει το Τουρκικό Κουρδιστάν, και δεν νομίζω ότι η Σαουδική Αραβία θα άφηνε το Ιρανικό αέριο να περάσει από μέσα της ισχυροποιώντας το Ιράν και προκαλώντας προβλήματα στις σχέσεις της με την Ρωσία, την οποία Ρωσία έχει αρχίσει και χρειάζεται η Σαουδική Αραβία. Και ούτε ο Ερντογάν και το Ιράν κατάφεραν να ανεβάσουν την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Σαουδική Αραβία, μέχρι τώρα τουλάχιστον, κάτι που ενδεχομένως να άλλαζε τα δεδομένα.


Τέλος πάντων το θέμα είναι ότι όταν λέμε ότι η Κλίντον θα κάνει ντου στην Συρία δεν εννοούμε απαραίτητα ότι θα κάνει ντου στον Άσαντ, αλλά ότι θα χτυπήσει τον ISIS και θα δημιουργήσει στην Συρία μία φιλο-Αμερικανική Σουνιτική δύναμη, κάτι που δεν επιτρέπουν ο ISIS και η Al-Qaeda. Πάλι πρώην Τζιχάντια θα είναι οι στρατιώτες αυτής της δύναμης. Καριέρα είναι η τρομοκρατία Απλά δεν θα ελέγχονται από τον Άσαντ, την Ρωσία και το Ιράν, ούτε θα είναι οι πρώην στενοί συνεργάτες του Σαντάμ Χουσέιν τους οποίους κυνηγούν και σκοτώνουν οι Αμερικανοί.

Το ΝΑΤΟ και το Κουρδιστάν

Η πρώτη εικόνα δείχνει την κατάσταση του Κουρδιστάν τις τελευταίες δεκαετίες. Μιλάω για την εποχή που οι Ρώσοι πουλάνε πλέον πετρέλαιο και αέριο στους Ευρωπαίους.




Το ΝΑΤΟ είχε τις δυτικές εταιρείες ενέργειας στο Αζερμπαϊτζάν, που ήταν φιλο-Νατοική χώρα, και το οποίο τώρα πιέζεται από την Ρωσία να ενταχθεί στον άξονα της Ρωσίας, και μέσω της Γεωργίας και της Τουρκίας το ΝΑΤΟ έβγαζε το πετρέλαιο του Αζερμπαϊτζάν στην Μεσόγειο, και το αέριο του προς το παρόν στην Τουρκία, σύντομα και στην Ευρώπη. Το ΝΑΤΟ είχε και την Γεωργία στην οποία επιτέθηκε η Ρωσία το 2008.

Ουσιαστικά το ΝΑΤΟ είχε τον διάδρομο Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία-Τουρκία, και προσπαθούσε να προωθήσει και τους διάδρομους Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία-Ρουμανία και Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία-Ουκρανία.

Χάρτης



Πάνω σε αυτούς τους διαδρόμους μπορούσαν να κολλήσουν και το Καζακστάν και το Τουρκμενιστάν που δεν ήθελαν να είναι εξαρτημένοι από την ανταγωνίστρια τους Ρωσία, ούτε να είναι εξαρτημένοι για τις πωλήσεις τους από την Κίνα. Με την επίθεση στην Γεωργία η Ρωσία έδειξε ότι δεν θα επέτρεπε την λειτουργία των διαδρόμων μέσω της Γεωργίας προς την Μαύρη Θάλασσα.

Επίσης το ΝΑΤΟ είχε το Ιρακινό Κουρδιστάν, το οποίο έβγαζε στην Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας. Οι Ρώσοι είχαν τον Άσαντ στην Συρία και τους Κούρδους της Τουρκίας για να μπλοκάρουν το ΝΑΤΟ.

Χάρτης


Αν τώρα η Τουρκία θέλει να φύγει από το ΝΑΤΟ, ή αν ο Ερντογάν γίνει ο νέος Σαντάμ Χουσέιν, και οι ΗΠΑ δεν μπορούν πλέον να βασιστούν πάνω του, οι ΗΠΑ έχουν πλέον δύο μόνο επιλογές, αφού και με τους Σαουδάραβες δεν τα πάνε καλά, αφού οι Σαουδάραβες συναγωνίζονται με τους Ιρανούς για τα μάτια της Κίνας. Η πρώτη επιλογή είναι να βγάλουν το Ιρακινό Κουρδιστάν στην Μεσόγειο μέσω της Συρίας, αρκετά δύσκολη λύση, και η δεύτερη να τα βρούνε στους Κούρδους του Ιράκ και στους Σιίτες του Ιράκ, και μαζί να βγαίνουν στον Περσικό Κόλπο.

Χάρτης


Αν οι Ρώσοι θέλουν να έχουν και τους Τούρκους μαζί τους, και δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν τους Κούρδους στους Αμερικανούς, πιέζοντας τους Κούρδους μέσω της Τουρκίας, του Ιράν και της Συρίας, τότε έχουμε ένα πρόβλημα, γιατί οι Αμερικανοί δεν θα έχουν κανέναν σύμμαχο. Και όπως λέει η τέχνη του πολέμου, όταν επιτίθεσαι σε κάποιον πρέπει να του αφήνεις και έναν δρόμο διαφυγής ώστε να μπορεί να σκέφτεται την υποχώρηση και να μην μπορεί να παλέψει με όλο του το πάθος. Με τις σημερινές συνθήκες, αν οι Ρώσοι δεν αφήσουν τους Κούρδους στους Αμερικανούς, αν δηλαδή δεν δεχτούν να κάνουν την Τουρκία τράμπα με τους Κούρδους, τότε θα είναι σαν να μην αφήνουν στους Αμερικανούς μία έξοδο διαφυγής.

Γιατί ο άλλος σύμμαχος των ΗΠΑ, η Σιιτική κυβέρνηση του Ιράκ, δέχεται επίσης μεγάλες πιέσεις από το Ιράν, άρα ούτε οι Σιίτες του Ιράκ είναι δεδομένος σύμμαχος των ΗΠΑ. Μόνο οι Κούρδοι είναι φυσικός σύμμαχος των ΗΠΑ, γιατί ούτε η Τουρκία, ούτε το Ιράκ, ούτε το Ιράν ούτε η Συρία θέλουν ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν.

Άρα μπορούμε να προβλέψουμε ότι αν οι ΗΠΑ έχουν μόνο τους Κούρδους ως επιλογή θα βαρέσουν την γροθιά στο μαχαίρι. Αυτό που δεν ξέρω είναι τι θα γίνει με τους Τούρκους και τους Ρώσους. Γιατί ο Ερντογάν τώρα μπορεί να τα βρίσκει με τους Ρώσους, αλλά αν οι Αμερικανοί κάνουν ντου στην Ρωσία στην Συρία, κάτι που ζητάνε οι Γάλλοι και οι Τούρκοι από το 2011, τότε οι Τούρκοι θα έχουν συμφέρον να αλλάξουν τακτική και να κάνουν και αυτοί ντου στους Ρώσους.

Αυτό που επίσης δεν ξέρω είναι αν ο Ομπάμα δεν έκανε ντου στους Ρώσους επειδή δεν ήθελε να πάει σε έναν πόλεμο με την Ρωσία στην Συρία, ή επειδή δεν ήθελε να χαλάσει τις σχέσεις που είχε οικοδομήσει με το Ιράν.


Αυτό που επίσης δεν ξέρω είναι αν η Κλίντον φοβάται έναν πόλεμε με την Ρωσία στην Συρία, ή αν φοβάται μήπως χαλάσει τις σχέσεις των ΗΠΑ με το Ιράν αν οι ΗΠΑ κάνουν ντου στον Άσαντ στην Συρία.

Τουρκία – Κούρδοι Ιράκ (Οκτώβριος 2016)

Η Σιιτική κυβέρνηση της Βαγδάτης λέει ότι η Τουρκία πρέπει να αποσύρει τα στρατεύματα της από το Βόρειο Ιράκ, και η Τουρκία λέει ότι δεν μπήκε στο Ιράκ μόνη της αλλά ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των συμμάχων της Κούρδων στο Ιράκ, το KRG του Barzani.

Ο Barzani όμως δεν επαληθεύει αυτή την δήλωση του Ερντογάν, επειδή δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με την κυβέρνηση της Βαγδάτης γιατί χρειάζεται την συνεργασία της, και γιατί είναι και σύμμαχος των ΗΠΑ, και οι ΗΠΑ έχουν πει ότι είναι δικαίωμα της κυβέρνησης του Ιράκ να αποφασίσει ποιοι θα συμμετάσχουν στις επιχειρήσεις εναντίον του ISIS.

Turkey’s misguided policies now haunt it at Mosul”, Οκτώβριος 2016

Ρωσία –Κούρδοι Συρίας (Οκτώβριος 2016)

Οι Κούρδοι της Συρίας λένε ότι είναι απίθανο η Τουρκία να τόλμησε να τους βομβαρδίσει τόσο σκληρά χωρίς να πάρει την έγκριση της Ρωσίας, αφού η Ρωσία ελέγχει τους ουρανούς της Συρίας.

Η Al Monitor γράφει ότι ο λόγος είναι ότι στην παρούσα φάση η ανησυχία της Τουρκίας για τους Κούρδους της Συρίας είναι μεγαλύτερη από την επιθυμία της να ανατρέψει τον Bashar al Assad.

“What Turkish raid on Syrian Kurds means for Ankara-Washington ties”, Οκτώβριος 2016
http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2016/10/turkey-syria-kurds-raid-ypg-russia-isis-mosul-nusra.html?utm_source=Boomtrain&utm_medium=manual&utm_campaign=20161023&bt_ee=wqRyHfrhFswhXefXZI+BHLQZ/aRb+imk2N5TKFk637Eqmto9xKEJnrQMvWcOBRA8&bt_ts=1477297905499

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

Κατάρ-Τραμπ

Το Al-Jazeera θάβει αγρίως τον Τραμπ. Ο Τραμπ είναι οι ΗΠΑ λέει το άρθρο. Οι ΗΠΑ, γράφει, κινδυνεύουν να πάθουν με τον Τραμπ αυτό που έχουν κάνει στον υπόλοιπο κόσμο. Ο Τραμπ, γράφει το άρθρο, είναι σαν τους τρελούς δικτάτορες που στήνουν στον κόσμο οι Αμερικανοί, και τους οποίους δικτάτορες οι Αμερικανοί στην συνέχεια βάζουν να σκοτώνουν τους ίδιους τους τους λαούς.

Πολύ σκληρό το ακροαριστερό κανάλι του Εμίρη του Κατάρ  με τις ΗΠΑ και τον Τραμπ. Σε αντίθεση με την Τουρκία που τα έχει βρει με την Ρωσία και θέλει Τραμπ για να μην ενοχλούνται οι ΗΠΑ με την χούντα που έχει στήσει ο Ερντογάν στην Τουρκία.

Το Κατάρ θέλει Κλίντον μήπως και σπρώξει τον αγωγό Κατάρ-Τουρκίας, και μήπως γενικότερα οι ΗΠΑ βοηθήσουν τους Τούρκους και τους Άραβες περισσότερο στην Συρία. Το βλέπουν από διαφορετική οπτική γωνία το θέμα προς το παρόν τα δύο κολλητάρια.

Για να δούμε αν η Κλίντον ντου στην Ρωσία στην Συρία πως θα το δει ο Ερντογάν. Και για να δούμε και αν οι Αμερικανοί θέλουν πλέον για σύμμαχο αυτή την Τουρκία, ή αν είναι αποφασισμένοι να στραφούν προς τους Κούρδους.

“Donald Trump is America”, Οκτώβριος 2016


Χίλαρι Κλίντον – Κίνα - Ηλιακοί Συσσωρευτές

Η Χίλαρι Κλίντον θέλει στην πρώτη τετραετία της να τοποθετηθούν στις ΗΠΑ μισό δισεκατομμύρια νέοι ηλιακοί συσσωρευτές για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ώστε να μην επιβαρύνεται το περιβάλλον. Τους ηλιακούς συσσωρευτές θα αγοράζουν οι Αμερικανοί με επιδοτήσεις.



Όπως θα διαβάσετε στο κεντροδεξιό Daily Caller, το οποίο φιλοδοξεί να γίνει στις ΗΠΑ η Huffington Post της κεντροδεξιάς, αυτή η πολιτική θα δώσει στην Κίνα περίπου 200 δις δολάρια, αφού οι περισσότεροι ηλιακοί συσσωρευτές που αγοράζονται στις ΗΠΑ προέρχονται από την Κίνα, η οποία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας ηλιακών συσσωρευτών. Οι ΗΠΑ παράγουν μόνο το 12% των ηλιακών συσσωρευτών που χρησιμοποιούν.

Το Daily Caller έχει δωρεάν newsletter (αρχική σελίδα και δεξιά)



“Hillary’s Solar Panel Plan Is Basically A $206 Billion Handout To China, Report Finds”, Σεπτέμβριος 2016


Is Hillary Clinton's ambitious solar energy goal for the US workable?”, Ιούλιος 2015
https://www.theguardian.com/environment/2015/jul/28/is-hillary-clintons-ambitious-solar-energy-goal-for-the-us-workable