Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

Η Γεωπολιτική του ISIS

Το πιο σημαντικό για να κατανοήσουμε τον ISIS είναι να έχουμε υπόψη μας ότι τα κορυφαία στελέχη του ISIS είναι οι πρώην αξιωματικοί και αξιωματούχοι του Σαντάμ Χουσέιν. Ο ISIS εμφανίζεται αρχικά στο Ιράκ το 2004 ως Al-Qaeda του Ιράκ, μετά την ανατροπή του Σαντάμ Χουσέιν από τους Αμερικανούς το 2003.




Η Al-Qaeda του Ιράκ, ο μετέπειτα ISIS του Ιράκ, εμφανίζεται ως μία Σουνιτική τρομοκρατική οργάνωση που στρέφεται εναντίον των Αμερικανών και των Σιιτών του Ιράκ.

Οι άνθρωποι του Σαντάμ ήταν η Αραβική Σουνιτική μειοψηφία που κυβερνούσε το Ιράκ σε βάρος της Σιιτικής Αραβικής πλειοψηφίας του Νοτίου Ιράκ ( 60-65%) και σε βάρος των Σουνιτών Κούρδων (10-15%) του Βορείου Ιράκ. Το πετρέλαιο και το αέριο του Ιράκ βρίσκεται στο Νότιο Σιιτικό τμήμα του, και στο Βόρειο Κουρδικό τμήμα του, αλλά τα νέμονταν οι Σουνίτες Άραβες.

Στον παρακάτω χάρτη βλέπετε με μπλε τους Κούρδους, με πράσινο τους Σιίτες Άραβες, με κίτρινο τους Σουνίτες Άραβες, και με λευκό τις περιοχές που είναι κυρίως έρημοι και ελέγχονται από τους Σουνίτες.

Χάρτης Ιράκ



Το πρώτο πράγμα που πρέπει να δούμε είναι οι σχέσεις που είχαν οι άνθρωποι του Σαντάμ με τους γείτονες τους.

Ιράν

Ο Σαντάμ και οι άνθρωποι του είχαν πολύ εχθρικές σχέσεις με το Ιράν, αφού είναι δύο ανταγωνιστές στις αγορές πετρελαίου.

Οι δύο χώρες πήγαν στον άγριο πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-1988). Υπήρχε και το θέμα της υποστήριξης του Ιράν στην Σιιτική πλειοψηφία του Ιράκ, αλλά και η διεκδίκηση των Ιρακιν το Khuzestan, που είναι η πολύ πλούσια σε πετρέλαιο περιοχή του Νοτίου Ιράν, στην οποία οι Άραβες αποτελούν την πλειοψηφία.

Χάρτης Πετρέλαιο (μαύρο) και Φυσικό Αέριο (κόκκινο) της Μέσης Ανατολής



Επίσης το Ιράκ και το Ιράν σκοτώνονταν για τον ποταμό Shat al Arab, που είναι η συμβολή των  ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, και είναι το νοτιότερο σύνορο των δύο χωρών.

Χάρτης Shatt al Arab



Οι δύο χώρες είχαν φυσικά και πολλά κοινά, για παράδειγμα τον πόλεμο εναντίον των ΗΠΑ. Επίσης και οι Ιρανοί και οι Ιρακινοί βασίζονταν στις εξαγωγές πετρελαίου για να χρηματοδοτούν τους δημοσίους  υπαλλήλους που τους στήριζαν, και είχαν τεράστιο πρόβλημα με την μεγάλη παραγωγή πετρελαίου από τα εύκολα και φτηνά κοιτάσματα της Σαουδικής Αραβίας, τα οποία είναι από τα ευκολότερα κοιτάσματα στον κόσμο και έχουν πολύ χαμηλό κόστος εξόρυξης.

Επίσης οι Ιρακινοί και οι Ιρανοί μοιράζονταν την ανησυχία για τους Κούρδους, παρόλο που ο μεταξύ τους πόλεμος έκανε πολλές φορές και τους δύο να υποστηρίξουν τους Κούρδους που βρίσκονται στην αντίπαλο χώρα.

Χάρτης Κουρδιστάν



Επίσης και οι δύο χώρες μοιράζονταν την επιθυμία να μην κατέβει το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Κεντρικής Ασίας στον Ινδικό Ωκεανό, και γι’αυτό και οι δύο παρείχαν κάποια στήριξη στην Σαουδαραβική τρομοκρατική οργάνωσης Al-Qaeda, η οποία στρεφόταν εναντίον των ΗΠΑ και του Σαουδάραβα βασιλιά.

Ωστόσο το Ιράν έχει συσχετιστεί πολύ πιο έντονα με την Al-Qaeda. Ο Σαντάμ Χουσέιν παρόλο που χρησιμοποιούσε ένα μίγμα κοσμικού σοσιαλισμού και Ισλαμικού σοσιαλισμού (Salafist Baathism) ήταν υποτίθεται σοσιαλιστής και όχι Ισλαμιστής δικτάτορας, και φαντάζομαι ότι θα προτιμούσε να συνεργάζεται με μαρξιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις τύπου 17Ν, FARC, IRA κλπ. Αλλά έχουμε δει ξεκάθαρα ότι όταν πρόκειται για το πετρέλαιο ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.

Τουρκία

Οι άνθρωποι του Σαντάμ τα είχαν πολύ καλά με τους Τούρκους, γιατί μαζί κυνηγούσαν τους Κούρδους της Τουρκίας και του Ιράκ. Είχαν επίσης κοινό εχθρό την Συρία.

Η Τουρκία επίσης αγόραζε ένα μεγάλο μέρος του πετρελαίου της από το Ιράκ.

Οι Τούρκοι βέβαια δεν τα χάλασαν ποτέ με τους Ιρανούς για χάρη του Ιράκ, γιατί φοβόντουσαν την υποστήριξη των Ιρανών στους Κούρδους της Τουρκίας, και την υποστήριξη των Ιρανών στους Τούρκους Ισλαμιστές της Ανατολίας, οι οποίοι τελικά με την βοήθεια και του Ιράν πήραν την εξουσία το 2003.

Σαουδική Αραβία

Οι άνθρωποι του Σαντάμ είχαν επίσης πολύ προβληματικές σχέσεις με τους Σαουδάραβες, λόγω των μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου που οι Σαουδάραβες έριχναν στην αγορά. Αυτό το πρόβλημα το έχουν όλοι οι εξαγωγείς πετρελαίου με τους Σαουδάραβες.

Από την άλλη πλευρά οι Σαουδάραβες έδιναν πάρα πολλά χρήματα στον Σαντάμ για να χτυπάει τους Ιρανούς, γιατί παρόλο που απεχθάνονταν τον Σαντάμ τον προτιμούσαν από τους Ιρανούς.

Συρία

Οι άνθρωποι του Σαντάμ Χουσέιν είχαν πολύ εχρθικές σχέσεις με την Συρία, η οποία ήταν ο στενότερος σύμμαχος του Ιράν.

Η Συρία μάλιστα έχοντας πολύ λίγους Κούρδους δεν είχε πρόβλημα να υποστηρίζει τους Κούρδους του Ιράκ.

Επίσης έχω διαβάσει ότι οι Ιρανοί έδιναν δωρεάν πετρέλαιο στην Συρία, προκειμένου οι Σύριοι να χτυπάνε το Ιράκ, και να μην επιτρέπουν στο Ιράκ να εξάγει πετρέλαιο από την Συρία.

Ιορδανία

Πολύ στενός σύμμαχος των ανθρώπων του Σαντάμ Χουσέιν ήταν η Ιορδανία, την οποία ο Σαντάμ χρειαζότανε για να εξάγει πετρέλαιο από την Κόκκινη Θάλασσα, και για να εισάγει εμπορεύματα και όπλα αποφεύγοντας τον Περσικό Κόλπο και το Ιράν.



Στην Ιορδανία τα 3 από τα 10 εκατομμύρια των κατοίκων της είναι Άραβες που έφυγαν από το σημερινό Ισραήλ κατά την διάρκεια των Αραβο-Ισραηλινών πολέμων, και με τον πόλεμο κατά του Ισραήλ ο Σαντάμ είχε τεράστια επιρροή στην Ιορδανία.

Η Ιορδανία πήρε το μέρος του Σαντάμ ακόμη και στον πόλεμο του 1991 με το Κουβέιτ, εξαγριώνοντας τους Αμερικανούς και τους Άραβες.

Η Ιορδανία είναι σύμμαχος των ΗΠΑ, ο Σαντάμ ήταν σύμμαχος των Σοβιετικών, αλλά οι δύο χώρες είχαν πολύ στενή συνεργασία γιατί ο Σαντάμ χρειαζόταν το λιμάνι της Ιορδανίας (Άκαμπα) για να βγαίνει στην Κόκκινη Θάλασσα και να αποφεύγει τον Κόλπο, και η Ιορδανία χρειαζόταν το δωρεάν πετρέλαιο του Σαντάμ.

Μόνο πια στον πόλεμο του 2003, όταν οι Ιορδανοί ήξεραν ότι έχουν τελειώσει όλα παρείχαν στους Αμερικανούς μία πολύ μικρή υποστήριξη εναντίον του Σαντάμ. Στην πραγματικότητα απλά δεν στήριξαν αυτή την φορά τον Σαντάμ.

Ισραήλ

Το Ισραήλ ήταν ένας μεγάλος εχθρός για τον Σαντάμ, γιατί μέσω του Ισραήλ και της συμμάχου του Ιορδανίας ο Σαντάμ μπορούσε να φτάνει στην Μεσόγειο. Αλλά ήταν και το επικοινωνιακό πολύ μεγάλο θέμα, και ο Σαντάμ χρησιμοποιούσε τον πόλεμο κατά του Ισραήλ για να αποκτά επιρροή στις Αραβικές χώρες του Κόλπου, που σαν σύμμαχοι των ΗΠΑ είχαν περιορισμένες δυνατότητες να χτυπάνε το Ισραήλ. Αλλά και για να αποκτά επιρροή στα 3 εκ Παλαιστινίων που ζούνε στην Ιορδανία

Κουβέιτ

Με το Κουβέιτ το πρόβλημα είναι γνωστό. Ο Σαντάμ θεωρούσε ότι το Κουβέιτ ανήκε στο Ιράν, και διεκδικούσε τις πετρελαιοπηγές του, κατηγορώντας το επίσης ότι παρήγαγε μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου από τις συμφωνηθείσες.

Το 1990 ο Σαντάμ μπήκε το Κουβέιτ, πήρε τις πετρελαιοπηγές, και όταν τον έδιωξαν οι Αμερικανοί τους έβαλε φωτιά στις πετρελαιοπηγές. Οι φωτιές αυτές χρειάστηκε να περάσουν μήνες για να σβήσουν.

Έχω ξαναπεί ότι οι ΗΠΑ έφτασαν έξω από την Βαγδάτη το 1991, αλλά δεν τον ανέτρεψαν για να μην δημιουργήσουν πρόβλημα στους Σαουδάραβες δίνοντας πάτημα στους Ιρανούς στο Ιράκ.

Οι Επιλογές του ISIS

Άρα οι σχέσεις των ανθρώπων του Σαντάμ, που αργότερα στελέχωσαν τον ISIS, ήταν καλές με Τουρκία, Ιορδανία, προβληματικές με την Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ, και πολύ εχθρικές με το Ιράν, την Συρία και το Ισραήλ. Πολύ καλές σχέσεις είχαν επίσης με τους Σοβιετικούς, που ήταν αυτοί που τους εκπαίδευαν. Τα κορυφαία στελέχη του ISIS έχουν εκπαιδευτεί από τους Σοβιετικούς. Βλέπε “Προς μία Συμμαχία Ρωσίας-ISIS”?

Αυτές ήταν οι σχέσεις των ανθρώπων που στην συνέχεια εξελίχθηκαν σε Al-Qaeda του Ιράκ (2004), και στην συνέχεια κατέληξαν να είναι ISIS, αποκηρύσσοντας μάλιστα την Al-Qaeda to 2014.

Να δούμε τώρα ποιες είναι οι επιλογές που είχαν οι πρώην άνθρωποι του Σαντάμ Χουσέιν όταν τους ανέτρεψαν οι Αμερικανοί το 2003. Η πρώτη επιλογή ήταν φυσικά να πάρουν τον έλεγχο του Σουνιτκού Ιράκ ώστε να μην ελέγχονται από τους Σιίτες, και να χτυπάνε τους Αμερικανούς και τους Σιίτες. Και αυτό πάλεψαν ως Αλ Κάιντα.

Έχετε υπόψη σας ότι η επίθεση στον Σαντάμ δεν ενόχλησε τους Ιρανούς όσο ενόχλησε τους Άραβες του Κόλπου, αλλά δεν ήταν κάτι που είδαν θετικά οι Ιρανοί, γιατί βρέθηκαν να έχουν τους Αμερικανούς δίπλα τους.

Επίσης, οι Ιρανοί γνώριζαν πολύ καλά ότι οι Σιίτες του Ιράκ και οι Κούρδοι είδαν τους Αμερικανούς ως απελευθερωτές, και το πετρέλαιο του Ιράκ το είχαν οι Σιίτες και οι Κούρδοι του Ιράκ. Τώρα λοιπόν το πετρέλαιο του Ιράκ θα άρχιζε να ρέει ελεύθερα προς τις αγορές και να συναγωνίζεται το πετρέλαιο του Ιράν, ενώ ο Σαντάμ ήταν σχεδόν μονίμως υπό καθεστώς οικονομικών κυρώσεων λόγω του πολέμου του με τις ΗΠΑ. Το λέω γιατί δεν θα απέκλεια να βοηθούσαν τις επιθέσεις των ανθρώπων του Σαντάμ εναντίον των ΗΠΑ οι Ιρανοί, στα πρώτα χρόνια της επέμβασης των Αμερικανών. Αλλά δεν το έχω τσεκάρει αν ισχύει.

Η μεγάλη ευκαιρία του ISIS ήταν όταν οι Τούρκοι και οι Άραβες αποφάσισαν να μπουκάρουν στην Συρία και να δημιουργήσουν τον διάδρομο Κατάρ-Τουρκίας, άλλος για να δημιουργήσει έναν διάδρομο φυσικού αερίου (Κατάρ, Τουρκία), άλλος για να κόψει το Ιράν από την Συρία (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ κλπ), ο καθένας για τους δικούς του λόγους τέλος πάντων.

Ο ISIS τότε καλλιεργήσει την ιδεολογία του Χαλιφάτου, η οποία επικρίνει τον εθνικισμό, και ζητάει την ένωση όλων των Μουσουλμάνων σε ένα κράτος. Αυτό δίνει στον ISIS την δυνατότητα να πάρει το Σουνιτικό τμήμα της Συρίας και του Ιράκ, και να προσπαθήσει να πάρει την Σουνιτική Ιορδανία, και να βγει στην Κόκκινη Θάλασσα, αν δεν καταφέρει να βγει στην Μεσόγειο λόγω της παρουσίας της Ρωσίας στα παράλια της Συρίας.

Επίσης ο ISIS διεκδικεί την Γάζα από το Ισραήλ, και την Χερσόνησο του Σινά από την Αίγυπτο, κάτι που θα του έδινε τον απόλυτο έλεγχο στον Κόλπο της Άκαμπα. Γι’αυτό και οι Ισραηλινοί, οι Αιγύπτιοι και οι Σαουδάραβες, τρεις παραδοσιακοί εχθροί, συνεργάζονται στην Χερσόνησο του Σινά.




Αλλά για να καταφέρει ο ISIS κάτι τέτοιο θα πρέπει να υποστηριχθεί από μία μεγάλη δύναμη, η οποία θα θέλει να δημιουργήσει προβλήματα και την Αίγυπτο, και στο Ισραήλ και στην Σαουδική Αραβία. Αυτή η δύναμη θα μπορούσε να είναι η Ρωσία, η Τουρκία ή το Ιράν. Η Ρωσία στην παρούσα φάση τα έχει καλά με τους Αιγυπτίους και τους Ισραηλινούς, και βρίσκεται σε συνεννόηση με την Σαουδική Αραβία. Άρα δεν παίζει.

Το Ιράν που θα ήθελε να χτυπήσει και τους τρεις, αλλά έχει τα προβλήματα του με τον ISIS, αφού τον πολεμάει στην Συρία και το Ιράκ. Αν και θα μπορούσαν κάπου να συνεργάζονται και κάπου να πολεμάνε. Το έχουμε δει πολλές φορές αυτό. Δεν νομίζω όμως ότι στην παρούσα φάση μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο, γιατί το Ιράν συνεργάζεται με τις ΗΠΑ εναντίον του ISIS.

Η Τουρκία μέχρι πριν κανένα χρόνο ήθελε να χτυπήσει και την Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ και την Αίγυπτο, και είχε ήδη πολλά πάρε δώσε με τον ISIS. Άρα θεωρητικά θα ήταν η ιδανική υποψήφια. Αν το όραμα του ISIS ταίριαζε με το όραμα του Ερντογάν. Για το όραμα του Ερντογάν βλέπε “Μία Αποτίμηση της Πολιτικής του Σουλτάνου”.

Αλλά η Τουρκία πρόσφατα πήρε πολλά χρήματα από τους Σαουδάραβες, και υποτίθεται ότι προσπαθεί με τις ευλογίες των Ρώσων να τα βρει με τους Αιγυπτίους και τους Ισραηλινούς, ώστε μαζί με την Gazprom να της στείλουν άεριο.

Άρα ούτε η Τουρκία θα μπορούσε στην παρούσα φάση να βοηθήσει το όραμα του ISIS, ειδικά την στιγμή που έχει συμφωνήσει με τους Αμερικανούς να χτυπήσουν τον ISIS μαζί, και οι Αμερικανοί να μειώσουν την στήριξη τους στους Κούρδους της Συρίας, αφού οι Κούρδοι δεν θα απειλούνται πλέον από τον ISIS.

Επομένως στην παρούσα φάση μπορεί να βρίσκει ο ISIS χρήματα από εδώ και από εκεί, αλλά δεν νομίζω ότι θα βρεθεί μία δύναμη που και θα μπορεί και θα θέλει να στηρίξει το Χαλιφάτο του ISIS, προκειμένου να δημιουργήσει προβλήματα σε αντιπάλους. Αυτά βέβαια σήμερα, γιατί αύριο ένας Θεός ξέρει τι ξημερώνει.

Άρθρα

ISIS: Everything you need to know about the rise of the militant group”, Φεβρουάριος 2015
2η , 3η Παράγραφος
The group began in 2004 as al Qaeda in Iraq, before rebranding as ISIS two years later. It was an ally of -- and had similarities with -- Osama bin Laden's al Qaeda: both were radical anti-Western militant groups devoted to establishing an independent Islamic state in the region. But ISIS -- unlike al Qaeda, which disowned the group in early 2014 -- has proven to be more brutal and more effective at controlling territory it has seized.
ISIS is putting governing structures in place to rule the territories the group conquers once the dust settles on the battlefield. From the cabinet and the governors to the financial and legislative bodies, ISIS' bureaucratic hierarchy looks a lot like those of some of the Western countries whose values it rejects -- if you take away the democracy and add in a council to consider who should be beheaded.


“Al-Qaeda Claims Jordan Attacks”, Νοέμβριος 2005


“The Effects of the Amman Bombings on U.S.-Jordanian Relations”, Ιούλιος 2016
1η , 2η , 3η 4η Παράγραφος
But anti-U.S. tensions lurk beneath the surface. Experts say the two biggest thorns in the U.S.-Jordanian relationship are the war in Iraq and the Israeli-Palestinian conflict. Jordanians came out in droves to protest the 2003 Iraq war. Similarly, a July poll by the Pew Global Attitudes Project found that 38 percent of Jordanians surveyed said the main cause of Islamic extremism is U.S. policies in the Middle East—namely its support for Israel. More than half of Jordan's citizens are of Palestinian descent—270,000 of whom reside in refugee camps. Meanwhile, according to the same poll, support for al-Qaeda leader Osama Bin Laden in Jordan has jumped from 55 percent in 2003 to 60 percent in 2005 the only Muslim country where al-Qaeda's leader has not lost popularity besides Pakistan. A number of the most notorious terrorist leaders in recent years have hailed from Jordan, including Abu al-Zarqawi, leader of al-Qaeda in Iraq and the now-deceased rebel Khattab in Chechnya. “Jordan is a very important base for the development of local jihad,” says Reuven Paz, an Israeli expert on Islamic terrorism.
Experts say another disturbing trend in Jordan, highlighted in the July Pew poll, is that Jordan is the only Muslim country where support for suicide bombs against innocent civilians in defense of Islam has risen, not dropped; a majority of Jordanians—some 57 percent—now say they support suicide bombing, as opposed to 42 percent in 2002. It's unclear what effect, if any, the recent trio of suicide attacks, which left at least fifty-seven dead and hundreds wounded, will have on public views of these kinds of bombings. “I think it will empower the existing relationship [between the United States and Jordan],” says Samer Abu Libdeh, a Jordanian scholar and visiting research fellow at the Washington Institute for Near East Policy. “But it must also quicken the reform and democratization process in order for the king to gain more support among the mass majority and avoid more young radicals and their sympathizers to rise up.”
A Brief History of U.S.-Jordanian Relations
Historically, the Sunni Hashemite Kingdom of Jordan has been a small, resource-poor country that in recent years has relied increasingly on the support—both monetary and political—of the United States. From 1953 until 1999, Jordan was ruled by King Hussein, a moderate by Middle Eastern standards but still an authoritarian. Besides the so-called Black September crackdown against Jordan-based Palestinian rebels in 1970 that left thousands dead, Jordan has remained relatively stable despite the escalating violence that encircled its borders. Throughout the 1980s,Amman backed Iraq during its war with Iran. In 1990-91, Jordan remained neutral during the U.S.-led invasion of Iraq. Then in 1994, thanks to nudging from the United States, King Hussein signed a peace treaty with Israel—a move widely criticized by most Jordanians. In the following years, money from the United States poured into the country, making Jordan, behind Egypt and Israel, the region's third largest recipient of U.S. aid.
Since succeeding his father in 1999, King Abdullah, King Hussein's eldest son, has pursued what the Economist calls a policy of “studied neutrality.” Despite the war's unpopularity, Jordan officially backed theIraqwar in 2003, although it only provided logistical support and allowed no U.S.military presence on its soil (more recently Jordan has served as a training ground for Iraqi security forces). The war was not only unpopular among Jordanians for political reasons but also for economic ones: Jordan had received subsidized oil from Saddam Hussein's regime, not to mention a large sector of Jordanian businessmen lost jobs in Iraq because of the war.


“The Cheneys’ claim of a ‘deep, longstanding, far-reaching relationship’ between al-Qaeda and Saddam”, Ιούλιος 2014
1η , 2η , 3η Παράγραφος
“It is undisputed, and has been confirmed repeatedly in Iraqi government documents captured after the invasion, that Saddam had deep, longstanding, far-reaching relationships with terrorist organizations, including al Qaeda and its affiliates. It is undisputed that Saddam’s Iraq was a state based on terror, overseeing a coordinated program to support global jihadist terrorist organizations. Ansar al Islam, an al Qaeda-linked organization, operated training camps in northern Iraq before the invasion. Abu Musab al Zarqawi, the future leader of Al Qaeda in Iraq, funneled weapons and fighters into these camps, before the invasion, from his location in Baghdad. We also know, again confirmed in documents captured after the war, that Saddam provided funding, training, and other support to numerous terrorist organizations and individuals over decades, including to Ayman al Zawahiri, the man who leads al Qaeda today.”
We became interested in this passage after our former colleague Warren Bass, now at The Wall Street Journal, tweeted that the 9/11 Commission report disputed that there was a “deep, longstanding, far-reaching” relationship between Iraqi leader Saddam Hussein and al-Qaeda.
Bass, who had been on the commission staff, quoted from the 9/11 report: “The reports describe friendly contacts and indicate some common themes in both sides’ hatred of the United States. But to date we have seen no evidence that these or the earlier contacts ever developed into a collaborative operational relationship. Nor have we seen evidence indicating that Iraq cooperated with al Qaeda in developing or carrying out any attacks against the United States.”
Liz Cheney then responded to Bass, noting that “we have learned much more since then about the relationship between Saddam Hussein and al Qaeda based on Iraqi intelligence documents captured after the report came out.” She specifically cited a five-volume collection published by Institute for Defense Analysis (IDA), a think tank for national security agencies.

“Zarqawi's Amman Bombings: Jordan's 9/11”, Νοέμβριος 2015
1η , 2η , 3η , 4η Παράγραφος
The November 9th bombing of three hotels in Amman is Jordan's 9/11. The simultaneous attacks, claimed by Abu Musab Zarqawi's "al-Qaeda in Iraq" terrorist network, killed 57 people, most of them Jordanians. Despite speculation about Jordan's continued stability, the attacks, and the widespread revulsion that they have triggered among Jordanians and other Arabs, may actually bolster King Abdullah's government. In Jordan and perhaps elsewhere, this may be a turning point in the war against terrorism. By indiscriminately attacking fellow Muslims, al-Qaeda may have stripped the sheen from its image, lessening the appeal of extremism among younger Muslims.
The Iraqi branch of al-Qaeda, led by the Jordanian militant Zarqawi, has claimed responsibility for the bombings. Although Zarqawi's organization has roots in Jordan, it recruited four Iraqi suicide bombers, including a husband and wife team, to execute the attacks, perhaps to preserve its Jordanian members for future attacks inside that country. The woman's bomb failed to explode, and she was later captured after al-Qaeda's statement claiming responsibility for the atrocity alerted Jordanian authorities to her participation.
The operational shortcomings of the bombings were accompanied by political miscalculations. Many Jordanians have long supported suicide bombings against Israel and against U.S. and coalition forces in Iraq. Zarqawi was a local hero to Jordanian Islamic militants and even to some Jordanians who did not share his radical ideology but were impressed by his high profile attacks inside Iraq.
But the Amman bombings, which slaughtered dozens of Jordanian men, women, and children who were celebrating a wedding, have outraged Jordanians of all stripes. Jordan's Palestinian majority, which might have reacted with schadenfreude toward an attack that targeted King Abdullah's government (resented since its 1994 peace treaty with Israel) were shocked by the deaths of many Palestinians who perished in the bombings. Among the dead were the head of the Palestinian Authority's military intelligence and the brother of the speaker of the Palestinian National Assembly. For several days after the bombings, Jordanians took to the streets to participate in large demonstrations, shouting, "Burn in hell, al-Zarqawi."
10η Παράγραφος
Zarqawi traveled to Afghanistan in 1989, where he met bin Laden. Although he had much in common with the Saudi millionaire, Zarqawi considered bin Laden too moderate. He retained his independence from al-Qaeda and set up a separate training camp in Afghanistan for his own terrorist group, Tawhid wal Jihad (Unity and Holy War). After the Taliban's 2001 defeat, he fled through Iran, apparently with the cooperation of the Iranian government, and set up operations in Iraq before the war, with the suspected support of Saddam Hussein's regime. In 2004, Zarqawi merged his group with bin Laden's and was named the leader of al-Qaeda in Iraq. Although he still has ideological differences with bin Laden, including a fierce hostility to Shiites that has led his group to bomb Shiite mosques in Iraq, Zarqawi now ranks second only to bin Laden in the eyes of many Sunni Islamic extremists.









“ISIS Comes to Gaza
23η Παράγραφος
Mahmoud Abbas and the leaders of the Palestinian Authority can continue to talk all they want about a Palestinian state that would be established in the West Bank, Gaza Strip and east Jerusalem. But when ISIS-inspired groups are active in the Gaza Strip and there are no signs that the Hamas regime is weakening, it is rather difficult to imagine a Palestinian state. Abbas has not been able to set foot in the Gaza Strip since 2007. Even his private residence in Gaza City is off-limits to him. But Hamas is just the beginning of the story for Abbas. The jihadi groups clearly seek to create an Islamic emirate combining the Gaza Strip and Sinai. The Palestinian Authority president might thank Israel for its presence in the West Bank -- a presence that allows him and his government to be something other than infidel cannon fodder for the jihadis.


ISIS Meets its Match? How Jordan Has Prevented Large Scale Attacks”, Φεβρουάριος 2016
1η Παράγραφος
At first glance, Jordan would appear to be a prime target for the self-proclaimed Islamic State (also known as ISIS). For one, ISIS has struck almost all of Jordan’s neighbors. In May 2015, there was the bloody attack in a Saudi Arabian mosque; in November, a Russian plane inEgypt came under attack. ISIS hit an Iraqi shopping mall in January 2016, and it has targeted Syrian regime troops for two years now. Since 2014, ISIS has killed18,000 Iraqi civilians. In 2015 alone, it killed approximately 2,000 Syrians.
4η Παράγραφος
ISIS’ 2015 immolation of captured Jordanian pilot Muath Kasasbeh inside Syria was a unifying moment for the country. Whereas a month before the attack only 72 percent of Jordanians believed that ISIS should be considered a terrorist group, after Kasasbeh’s death the proportion jumped to a staggering 95 percent of the population. Jordan’s influential Muslim Brotherhood, meanwhile, called the killing “heinous” and “criminal.”
7η Παράγραφος
Even Jordan’s military prowess, however, can’t fully explain how the country has so far avoided ISIS attacks. Egypt has a large and well-funded military, too, yet Egyptian militants affiliated with ISIS have successfully carved out territory in the Sinai. Here, Jordan’s relatively more open political space is key. During the 2011 Arab Spring uprisings, Amman adopted a peaceful approach that avoided significant casualties, whereas the Syrian and Libyan regimes used overwhelming force to quash political rivals (later alienating vast parts of the country and leaving ISIS with resentments to exploit). For example, in response to anticorruption protests, King Abdullah of Jordan quickly dismissed Prime Minister Samir Rifai along with the cabinet. The government moved up parliamentary elections by two years in January 2013, and security forces largely avoided a lethal crackdown on protesters, unlike in Damascus and Benghazi.
11η Παράγραφος
Further, in contrast with the bloody struggles between the Muslim Brotherhood and the Egyptian government, King Abdullah and Jordan’s branch of the Muslim Brotherhood have established more tolerant relations. For one, although it seeks reform, the Muslim Brotherhood has not called for the end of Jordan’s monarchy. And Amman has not followed Saudi Arabia’s path of labeling Jordan’s Muslim Brotherhood as a “terrorist organization” and has allowed Jordanians interested in nonviolent political Islam a place to operate safely.
13η Παράγραφος
And this is where ISIS’ own priorities come in. As Rantawi explained, “Jordan so far is not on the [list of] top priorities of ISIS targets in the region. They have more important targets for the time being.” ISIS has loyalist fighters across the Middle East, but the group has not announced a Jordanian branch. Adnan Abu Odeh, former royal court chief and UN ambassador, cited Jordan’s negligible Shiite population as a factor. ISIS has frequently hit Shiite targets in Lebanonand Yemen. The group also appears more intent on its ideological clash with Riyadh over who represents the true Islam, so it might be more interested in targets in Saudi Arabia.


ISIS in Gaza”, Ιανουάριος 2016
4η , 5η Παράγραφος
Since 2007 Hamas has been the de facto government of Gaza, albeit under Israeli rule—a rule implemented nowadays by means of a military and naval blockade by air, land, and sea, which is described by the United Nations Secretary General, Ban Ki Moon, as “a collective penalty against the people of Gaza.” Hamas is itself an Islamist resistance movement, with a resistance “army” called al-Qassam, but Hamas members are seen as infidels by ISIS since they place the nationalist battle for a Palestinian state before the campaign for a caliphate. Hamas’s willingness to negotiate with Israel and to agree to a cease-fire last summer was seen by ISIS as the latest demonstration of its collaboration.ISIS supporters inside Gaza have shown their opposition and tried to break the cease-fire by firing rockets into Israel, thereby angering Hamas and risking heavy Israeli retaliation.
In recent months, Hamas has tried to crush groups of Salafi jihadists in Gaza, some of whom declare open support for ISIS and are in touch with its networks in Syria. As well as rounding them up Hamas has “persuaded” moderate Salafi sheikhs to help convince jihadists that their interpretation of Muhammad’s wishes is wrong. One of these sheikhs is Omar Hams.

“Abu Musab al-Zarqawi”



Ο Πόλεμος Σαντάμ Ισραλη και η Συμμαχία Ιράκ-Ιορδανίας

“Σαντάμ Χουσέιν, ο Πατέρας του ISIS στο Ιράκ”

“Μία Αποτίμηση της Πολιτικής του Σουλτάνου”

Η Γεωπολιτική των Στενών του Τιράν, και η Συνεργασία Αιγύπτου-Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας


“How Saddam Hussein Gave Us ISIS”, Ιανουάριος 2016

“Flashback: the 1991 Iraqi revolt”, Αύγουστος 2007

“Saddam has Koran written in his blood”, Δεκέμβριος 2002



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου