Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Ο Αμερικανός Στρατηγός Wesley Clark και η Επέμβαση του ΝΑΤΟ στην Λιβύη

Η Αραβική Άνοιξη στην Λιβύη, και η επέμβαση του ΝΑΤΟ που ακολούθησε, είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της κομμουνιστικής και της ναζιστικής προπαγάνδας, και το ακούμε συνέχεια, ειδικά όσοι ζούμε στην Ελλάδα και είμαστε τόσο πολύ εκτεθειμένοι στην κομμουνιστική προπαγάνδα. Να θυμίσω ότι στην κομμουνιστική και την ναζιστική προπαγάνδα ακούμε συνέχεια για τις δηλώσεις του μεγάλου Αμερικανού στρατηγού Wesley Clark, ο οποίος δήθεν κατηγόρησε τις ΗΠΑ επειδή διαλύουν τον κόσμο κτλ.

Φωτογραφία Wesley Clark



Να πω καταρχάς ότι ο Wesley Clark είναι μέλος των Democrats και όχι των Ρεπουμπλικάνων, και έχει και Εβραϊκή καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του, αν και ο ίδιος είναι Χριστιανός, όπως η μητέρα του. Βλέπε WikipediaWesley Clark : Early Life”.

Αυτό που είχε πει στην πραγματικότητα ο Wesley Clark, όταν είχε ξεσπάσει η Αραβική Άνοιξη στην Λιβύη, ήταν ότι οι ΗΠΑ δεν αγοράζουν πετρέλαιο από την Λιβύη, και άρα η Λιβύη δεν είναι τόσο σημαντική για τις ΗΠΑ, ώστε οι ΗΠΑ να επέμβουν και να σηκώσουν το βάρος μίας νέας στρατιωτικής επέμβασης, με ανοιχτά ακόμη τα μέτωπα του Ιράκ και του Αφγανιστάν. Βλέπε 10η παράγραφο άρθροy Washington Post “Gen. Wesley Clark says Libya doesn't meet the test for U.S. military action”, Μάρτιος 2011.

10η Παράγραφος
How do we apply this test to Libya? Protecting access to oil supplies has become a vital interest, but Libya doesn't sell much oil to the United States, and what has been cut off is apparently being replaced by Saudi production. Other national interests are more complex. Of course, we want to support democratic movements in the region, but we have two such operations already underway - in Iraq and Afghanistan. Then there are the humanitarian concerns. It is hard to stand by as innocent people are caught up in violence, but that's what we did when civil wars in Africa killed several million and when fighting in Darfur killed hundreds of thousands. So far, the violence in Libya is not significant in comparison. Maybe we could earn a cheap "victory," but, on whatever basis we intervene, it would become the United States vs. Gaddafi, and we would be committed to fight to his finish. That could entail a substantial ground operation, some casualties and an extended post-conflict peacekeeping presence.

Επίσης, αυτό που δεν ακούτε ποτέ από την κομμουνιστική και την ναζιστική προπαγάνδα, είναι ότι η Arab League, το συμβούλιο δηλαδή των Αραβικών χωρών, ζητούσαν με ένταση από το ΝΑΤΟ να επέμβει στην Λιβύη, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο της Huffington Post,  “Arab League Asks UN For Libya No-Fly Zone”, Μάρτιος 2011.

1η, 2η, 3η , 4η , 5η Παράγραφος
The Arab League called Saturday for the U.N. Security Council to impose a no-fly zone over Libya, a surprisingly rapid and aggressive move for a bloc known more for lengthy deliberations than action.
Analysts said the call reflected both a widespread dislike of Libyan autocrat Moammar Gadhafi and member nations' attention to the wave of pro-democracy protests sweeping the Middle East, which has toppled leaders in Tunisia and Egypt and threatens others.
The 22-member Arab bloc, which had already barred Libya's government from taking part in League meetings, said Gadhafi's government had "lost its sovereignty." It also said the bloc would establish contacts with the rebels' interim government, the National Libyan Council, and called on nations to provide it with "urgent help."
Western diplomats have said Arab and African approval was necessary before the Security Council could vote on a no-fly zone that would be imposed by NATO nations such as the U.S., France, Britain and Italy to protect civilians from air attack by Gadhafi's forces.
The U.S. and other countries have expressed deep reservations about any action that could draw them into the conflict. U.S. Defense Secretary Robert Gates has cautioned that establishing a no-fly zone would require an attack to take out Libya's anti-aircraft capabilities, but on Saturday he said setting up a restricted zone was possible.
15η Παράγραφος
That stance appeared to be part of an attempt to win over the deeply Arab nationalist government of Syria, which has smarted against foreign intervention into Arab affairs. Still, Syria voted against the no-fly zone, as did Libya's neighbor Algeria and Mauritania in West Africa.

Να προσθέσω ότι οι Αραβικές χώρες είχαν απαγορεύσει στον Καντάφι να συμμετέχει στα συμβούλια της Arab League. Στο παραπάνω άρθρο της Huffington Post θα διαβάσετε ότι οι Άραβες απαιτούσαν  να επέμβει το ΝΑΤΟ στην Λιβύη, και ότι οι ΗΠΑ ήταν διστακτικές. Οι μόνες Αραβικές χώρες που δεν επιθυμούσαν συμμετοχή του ΝΑΤΟ στην Λιβύη ήταν η Συρία και η Αλγερία. Η Συρία ως βασικός σύμμαχος του Ιράν, και η Αλγερία φαντάζομαι λόγω της συμμαχίας της με την Λιβύη εναντίον του Μαρόκου στο θέμα της ανεξαρτησίας της Δυτικής Σαχάρας, ώστε να μην μπορεί το Μαρόκο να στείλει πετρέλαιο και αέριο στην Ευρώπη.

Χάρτης Δυτική Σαχάρα


Να θυμίσω ότι η Λιβύη και η Συρία ήταν οι μόνες δύο χώρες που στήριξαν το Ιράν στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-1988), και ήταν οι δύο Αραβικές χώρες που ήταν σύμμαχοι του Ιράν, για τους λόγους που έχω εξηγήσει εδώ “Η Γεωπολιτική της Συμμαχίας του Καντάφι με το Ιράν”.

Επίσης την αρχηγία στην επέμβαση στην Λιβύη είχαν οι Γάλλοι, και τα πρώτα χτυπήματα επίσης έγιναν από την Γαλλία. Βλέπε Washington Post “France fires first shots against Libya after Gaddafi’s forces enter Benghazi”, Μαρτίου 2011.

Να θυμίσω επίσης ότι οι Τούρκοι είχαν επιτεθεί στην Γαλλία διπλωματικά, και είχαν απαιτήσει την αρχηγία των επιχειρήσεων να έχει το ΝΑΤΟ και όχι η Γαλλία, φοβούμενοι μεγαλύτερη επιρροή της Γαλλίας στην μετά-Καντάφι εποχή. Βλέπε Financial Times “Turkey attacks France on Libya crusade”, Μαρτίου 2011.

Επομένως ψεκασμένοι φίλοι, πως ανέτρεψαν οι ΗΠΑ τον Καντάφι, όταν ήταν οι Άραβες που ζητούσαν τόσο επιτακτικά από το ΝΑΤΟ να επέμβει εναντίον του Καντάφι όταν ξέσπασε η Αραβική Άνοιξη, και όταν ήταν οι Γάλλοι και όχι οι ΗΠΑ που είχαν τον πρώτο λόγο στις επιχειρήσεις? Θα πει τώρα κάποιος ψεκασμένος φίλος “ωραία, δεν ήταν η Αραβική Άνοιξη μία Αμερικανική συνωμοσία, αλλά μία συνωμοσία της Γαλλίας”. Μα πως μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο, την στιγμή που πριν ξεσπάσει η Αραβική Άνοιξη στην Λιβύη το 2011, είχε ξεσπάσει η Αραβική Άνοιξη στην Τυνησία το 2010, και η Γαλλία είχε εκτεθεί επειδή είχε στηρίξει τον σοσιαλιστή δικτάτορα Ben Ali? Ο Ben Ali ήταν σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας, και αναγκάστηκε τελικά να αφήσει την εξουσία και να διαφύγει στην Σαουδική Αραβία λόγω της Αραβικής Άνοιξης.

Η Γαλλία λοιπόν είχε ήδη εκτεθεί στηρίζοντας τον σύμμαχο της σοσιαλιστή δικτάτορα Ben Ali, και είχε αναγκαστεί να παραδεχτεί επισήμως στην συνέχεια ότι έκανε λάθος. Βλέπε Guardian “Sarkozy admits France made mistakes over Tunisia”, Ιανουάριος 2011.
1η , 2η Παράγραφος
Nicolas Sarkozytoday admitted he had underestimated the anger of the Tunisian people and the protest movement that ousted President Zine al-Abidine Ben Ali.
France's support for the dictator right up to the moment he fled has caused outrage in Tunisia and weakened the former colonial power's diplomatic standingin the region.

Ο λάθος υπολογισμός του Σαρκοζί στην Τυνησία δεν ήταν άνευ κόστους για την Γαλλία, αφού το μετά Ben Ali καθεστώς στην Τυνησία δεν ξέχασε την στήριξη της Γαλλίας στον Ben Ali. Όταν λοιπόν ξέσπασε η Αραβική Άνοιξη στην Λιβύη λίγο αργότερα, οι Γάλλοι έσπευσαν να υποστηρίξουν τους εξεγερμένους, ώστε να δείξουν στον Μουσουλμανικό κόσμο ότι η Γαλλία είναι μία χώρα που υπερασπίζεται την δημοκρατίας, ώστε η Γαλλία να εξασφαλίσει μία ευνοϊκή μεταχείριση στην αγορά πετρελαίου της Λιβύης από το μετά Καντάφι καθεστώς. Η Λιβύη είναι η πλουσιότερη χώρα της Αφρικής σε πετρέλαιο, και η 10η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο σε αποθέματα πετρελαόυ.


Με όλα τα παραπάνω πρέπει οι ψεκασμένοι φίλοι που διαβάζουν, χωρίς να το συνειδητοποιούν, κομμουνιστική και ναζιστική προπαγάνδα, να συνειδητοποιήσουν ότι η Αραβική Άνοιξη είναι ένας πόλεμος που έχει πολύ περισσότεροι να κάνει με τον Μουσουλμανικό κόσμο, και πολύ λιγότερο με την Δύση. Οι δυτικές χώρες απλά προσπαθούν να κάνουν συμμαχίες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Αλλά ο πόλεμος συμφερόντων ξεκινάει πρώτα εντός του Μουσουλμανικού κόσμου, και στην συνέχεια οι δυτικοί επιλέγουν στρατόπεδα ανάλογα με το ποιος πιστεύουν ότι θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα δικά τους συμφέροντα.

2 σχόλια: