Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Οι Ρίζες του Πολέμου - Η Δημιουργία του Ιράκ και της Συρίας (Αλαουίτες-Σουνίτες-Σιίτες-Κούρδοι)

Πολύ ωραίος χάρτης του Ιράκ και της Συρίας, που εμφανίζει με σκούρο καφέ τους Αλαουίτες Μουσουλμάνους του Μπασάρ αλ Άσαντ, στα παράλια της Συρίας, με ανοιχτό καφέ τους Σουνίτες Μουσουλμάνους της Σύριας και του Ιράκ, με πορτοκαλί τους Σιίτες Ιρακινούς, και με κρεμ τους Κούρδους του Ιράκ και της Συρίας.



Η Συρία και το Ιράκ δεν υπήρχαν ως κράτη μέχρι τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918). Οι χώρες αυτές ήταν τμήματα διαφόρων αυτοκρατοριών μέχρι τότε. Κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου οι Άγγλοι και οι Γάλλοι, οι Άγγλοι κυρίως, ξεσήκωσαν τους Αραβικούς πληθυσμούς της Μέσης Ανατολής εναντίον των Οθωμανών, προκειμένου να εμποδίσουν την κάθοδο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στον Περσικό Κόλπο, μέσω της Αυτοκρατορίας της Αυστρο-Ουγγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ήταν σύμμαχοι των Γερμανών.





Όταν πράγματι οι Άγγλοι, οι Γάλλοι και οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο και έδιωξαν τους Οθωμανούς από την Μέση Ανατολή, ήρθε η ώρα να αποφασιστεί το πως θα μοιραστούν τα εδάφη στους συμμάχους Άραβες των Άγγλων και των Γάλλων, που ήταν οι νικητές. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι συμφώνησαν να ανήκει στην Αγγλική σφαίρα επιρροής το τμήμα που ονομάστηκε Ιράκ, που κυρίως ενδιέφερε τους Άγγλους λόγω του πετρελαίου του, αφού το πετρέλαιο της Σαουδικής Αραβίας ανακαλύφθηκε πολύ αργότερα, αλλά και η Παλαιστίνη (σημερινή Ιορδανία+Ισραήλ), που θα επέτρεπε στους Άγγλους να εξάγουν αυτό το πετρέλαιο στην Μεσόγειο Θάλασσα. Επίσης ο διάδρομος Ισραήλ+Ιορδανία+Ιράκ θα δημιουργούσε για τους Άγγλους έναν εναλλακτικό διάδρομο προς την σημαντικότερη αποικία τους την Ινδία. Η Συρία και ο Λίβανος αποφασίστηκε να ανήκουν στην Γαλλική σφαίρα επιρροής.

Όταν οι φιλορώσοι σοσιαλιστές δικτάτορες κατάφεραν να πάρουν την εξουσία  στην Συρία και το Ιράκ, πέρασαν την θρησκεία σε δεύτερη μοίρα, και έδωσαν έμφαση στον Αραβικό εθνικισμό, προκειμένου να ομογενοποιήσουν τους πληθυσμούς των χωρών τους, αφού όλοι οι παραπάνω ήταν Άραβες στην Συρία και το Ιράκ. Πλην των Κούρδων φυσικά που αποτελούσαν την μειοψηφία και στις δύο χώρες. Το παράδοξο είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες την εξουσία και στην Συρία και στο Ιράκ κατάφεραν να πάρουν δικτάτορες που ανήκαν στις μειοψηφίες αυτών των χωρών, αφού ο Μπασάρ αλ Άσαντ στην Συρία είναι Αλαουίτης Μουσουλμάνος, και ο Σαντάμ Χουσέιν στο Ιράκ ήταν Σουνίτης Μουσουλμάνος, ενώ την πλειοψηφία του πληθυσμού της Συρίας αποτελούν Σουνίτες Μουσουλμάνοι, και την πλειοψηφία του πληθυσμού στο Ιράκ αποτελούν οι Σιίτες Μουσουλμάνοι. Οι Αλαουίτες είναι ένα παρακλάδι του Σιιτικού Ισλάμ.

Μετά την άρνηση του Μπασάρ αλ Άσαντ να επιτρέψει τον αγωγό Κατάρ-Τουρκίας το 2009, και την συμφωνία του με τους Ιρανούς και τους Ιρακινούς για τον αγωγό Ιράν-Ιράκ-Συρίας, τον οποίο θα κατασκεύαζε η Gazprom, οι Τούρκοι και οι Άραβες του Κόλπου υποστήριξαν τους Σουνίτες Μουσουλμάνους της Συρίας και του Ιράκ, προκειμένου να κόψουν την έξοδο του Ιράν στην Μεσόγειο, αλλά και να δημιουργήσουν έναν διάδρομο από τον Περσικό Κόλπο στην Τουρκία. Γι’αυτό και ο ISIS είναι η πρώτη τρομοκρατική οργάνωση που διεκδικεί να δημιουργήσει δικό του κράτος. Το κράτος του ISIS θα είναι το Σουνιτικό τμήμα της Συρίας και του Ιράκ. Αν αυτό συμβεί θα δημιουργηθεί και ένα κράτος Αλαουιτών στα παράλια της Συρίας, ένα κράτος Σιιτών στο Ιράκ, και ένα κουρδικό κράτος στην Συρία και το Ιράκ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου