Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Η Γεωγραφία της Ρωσίας

Ο παρακάτω χάρτης εμφανίζει τα γεωγραφικά πλεονεκτήματα και τις γεωγραφικές αδυναμίες της Ρωσίας. Οι αδυναμίες της είναι η Πολωνία, που παρακάμπτοντας τις Άλπεις και τα Καρπάθια Όρη επιτρέπει την είσοδο στην Ρωσία. Μετά την Πολωνία ακολουθεί το North European Plain, που είναι εύκολα προσβάσιμο, και μετατρέπει την γραμμή άμυνας της Ρωσίας από 500 χιλιόμετρα σε 5.000 χιλιόμετρα (περίπου). Αυτή είναι η διαδρομή που ακολούθησε ο Ναπολέων Βοναπάρτης το 1812, όταν οδήγησε τον Γαλλικό στρατό στην Ρωσία, και η διαδρομή που ακολούθησε ο Αδόλφος Χίτλερ το 1941, όταν οδήγησε τον Γερμανικό στρατό στην Ρωσία (κίτρινη γραμμή).


Η άλλη είσοδος προς την Ρωσία είναι μέσω της Ρουμανίας και της Μολδαβίας, που επίσης παρακάμπτει τα Καρπάθια Όρη και τις Άλπεις, και οδηγεί στην Ρωσία μέσω της Ουκρανίας (ροζ γραμμή). Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που η Ρωσία δημιουργεί τόσο μεγάλες δυσκολίες στην προσπάθεια της Μολδαβίας να ενταχθεί στην ΕΕ, γιατί θεωρεί ότι η ΕΕ θα είναι για την Μολδαβία ο προθάλαμος της εισόδου της στο ΝΑΤΟ.

Στο νότιο τμήμα της η Ρωσία προστατεύεται από τον Καύκασο, που εμποδίζει έναν Τουρκικό ή έναν Ιρανικό στρατό να φτάσει στην Ρωσία (άσπρος σταυρός).

Στο ανατολικό της τμήμα η Ρωσία προστατεύεται από τα Ουράλια Όρη, που διαχωρίζουν το Ευρωπαϊκό, ζωντανό, τμήμα της Ρωσίας, από το Ασιατικό της τμήμα, την Σιβηρία. Ένας κινεζικός στρατός θα έπρεπε να επιβιώσει στις σκληρές συνθήκες της Σιβηρίας για να φτάσει στα Ουράλια Όρη, όπου θα αντιμετώπιζε τον Ρωσικό στρατό. Είναι πολύ δύσκολο να δημιουργήσεις γραμμές τροφοδοσίας μέσα στην Σιβηρία. Επομένως το Ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας, όπου ζει η πλειοψηφία του Ρωσικού πληθυσμού είναι πολύ καλά προφυλαγμένο από τα Ουράλια Όρη. Το πρόβλημα είναι ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, τα ρωσικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται στην Σιβηρία.

Βλέπε “Ρωσία-Σιβηρία




Το μεγάλο πρόβλημα της Ρωσίας είναι η θάλασσα, αφού το μόνο λιμάνι που έχει το Ρωσικό ναυτικό σε ζεστά νερά είναι η Σεβαστούπολη, αλλά για να φτάσει ο Ρωσικός στόλος στην Μεσόγειο, προκειμένου να βγει στον Ατλαντικό ή στον Ινδικό Ωκεανό, θα πρέπει να περάσει από τα Στενά του Βοσπόρου που ελέγχονται από την Τουρκία, η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ (κόκκινη γραμμή).


Το άλλο λιμάνι του Ρωσικού ναυτικού στην Αγία Πετρούπολη οδηγεί στο στενό ανάμεσα από την Δανία και την Νορβηγία, χώρες που είναι επίσης μέλη του ΝΑΤΟ, πριν βγάλει την Ρωσία στην Βόρεια Θάλασσα και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Τα λιμάνια στο βόρειο τμήμα της Ρωσίας, στον Αρκτικό Ωκεανό, έχουν πολύ μικρή χρησιμότητα, γιατί τα νερά τους είναι παγωμένα για ένα μεγάλο μέρος του χρόνου. 



Ουζμπεκιστάν - Islamist Movement of Uzbekistan IMU

Το Ουζμπεκιστάν είναι μία από τις 5 χώρες της Κεντρικής Ασίας, μαζί με το Τουρκμενιστάν, το Καζακστάν, το Κιργιστάν (Κιργιζία) και το Τατζικιστάν. Το Ουζμπεκιστάν, όπως και όλες οι χώρες της Κεντρικής Ασίας, ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Από την ημέρα ανακήρυξης της ανεξαρτησίας του το 1991, το Ουζμπεκιστάν διοικείται από τον δικτάτορα, και πρώην μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, Islam Karimov.



Οι πληθυσμοί των χωρών αυτών είναι κατά 90% περίπου Μουσουλμανικοί, αλλά όσο οι χώρες αυτές ήταν υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης, οι Άραβες, οι Πέρσες και οι Τούρκοι δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το Ισλάμ για να αποκτήσουν επιρροή, γιατί η θρησκεία ήταν σχεδόν ποινικοποιημένη στην Σοβιετική Ένωση. Τώρα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά.

Τώρα για επιρροή στην Κεντρική Ασία μάχονται η Ρωσία, προκειμένου να μην βρεθεί το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της περιοχής σε λάθος γεωγραφικά σημεία, η Κίνα, που έχει εξελιχθεί στον μεγάλο επενδυτή και αγοραστή της περιοχής, και ρουφάει το πετρέλαιο και το φυσικό της αέριο, αλλά και οι Τούρκοι, οι Άραβες και οι Πέρσες, αφού πλέον μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Ισλάμ για να αποκτήσουν επιρροή σε μία περιοχή που πολιτισμικά τους μοιάζει πολύ.

Στο Ουζμπεκιστάν δραστηριοποιείται ο Islamist Movement of Uzbekistan (IMU), που συνεργαζόταν και με τους Ταλιμπάν παλιότερα, και που πρόσφατα δήλωσε την στήριξη του στον ISIS, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Foreign Policy, με τίτλο IMU Members Pledge Support to ISIS; Pakistani Delegation Heads to Saudi Arabia; Gujarat Passes Contentious Anti-Terror Bill”, του Μαρτίου 2015. Αυτό δείχνει μία κίνηση φιλική προς την Τουρκία νομίζω. Ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία θέλει να στείλει το φυσικό αέριο του Τουρκμενιστάν στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας, ένα σχέδιο που πολεμάει με μανία η Ρωσία.

Νομίζω ότι κάπως έτσι είναι η κατάσταση και στις άλλες περιοχές της Κεντρικής Ασίας, με την Ρωσία να έχει στρατιωτική ισχύ στην περιοχή, και να τρίζει τα δόντια στα πρώην μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος που τις διοικούν, την Κίνα να επενδύει δισεκατομμύρια και να κερδίζει “συμπάθειες”, και τους Τούρκους, τους Άραβες και τους Πέρσες να χρησιμοποιούν ως αιχμή του δόρατος το Ισλάμ, προκειμένου να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Για άρθρο του Foreign Policy βλέπε




Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Κροατία-Μαυροβούνιο-Σλοβενία

Άρθρο της Balkan Insight, με τίτλο “Oil Firms Quit Croatia Over Montenegro Border Row”, του Ιουλίου 2015, που αναφέρει ότι η Αυστριακή εταιρεία ενέργειας OMV, και η Αμερικανική Marathon Oil, εγκαταλείπουν κάποια projects για εξερεύνηση και γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της Κροατίας, λόγω των διαφωνιών της Κροατίας με το Μαυροβούνιο για το θέμα των ΑΟΖ τους. Ένα πρόβλημα που προέκυψε, γράφει το άρθρο, ενώ υπάρχει ήδη διαφωνία ανάμεσα στην Σλοβενία, την Ιταλία και την Κροατία για τις δικές τους ΑΟΖ. Βλέπε εικόνα 1.



Να προσθέσω εγώ, παρόλο που δεν έχει άμεση σχέση με το θέμα, αλλά οπωσδήποτε συνδέεται, ότι στα Βαλκάνια παραδοσιακά είχαν επιρροή η Αυτοκρατορία της Αυστροουγγαρίας, η Ρωσική Αυτοκρατορία, και η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η πρώτη στους Καθολικούς της περιοχής, η δεύτερη στους Ορθόδοξους της περιοχής, και η τρίτη στους Μουσουλμάνους. Σήμερα η Αυστρία εξακολουθεί να έχει επιρροή στους Καθολικούς (Κροάτες και Σλοβένους), η Ρωσία εξακολουθεί να έχει επιρροή στους Ορθόδοξους (Σέρβους, Έλληνες, Βούλγαρους, Μαυροβούνιους, Σκοπιανούς), και η Τουρκία εξακολουθεί να έχει επιρροή στους Μουσουλμάνους (Αλβανούς, Κοσοβάρους και Βόσνιους).

Ο παλιός διαχωρισμός δεν ισχύει βέβαια στο βαθμό που ίσχυε στο παρελθόν, πρώτον γιατί όλες οι χώρες των Βαλκανίων είναι προσανατολισμένες προς την ΕΕ, προκειμένου να απορροφούν τα δισεκατομμύρια των επιδοτήσεων, και δεύτερον γιατί πολλές χώρες περιλαμβάνουν ένα μίγμα θρησκειών πχ στην Βοσνία ζουν και Βόσνιοι, και Κροάτες και Σέρβοι, αν και στην πλειοψηφία ο πληθυσμός της Βοσνίας αποτελείται από Βόσνιους Σουνίτες Μουσουλμάνους.

Αλλά και για διάφορους άλλους γεωπολιτικούς λόγους δεν ισχύει ο παλιός διαχωρισμός. Βλέπουμε για παράδειγμα στην Ελλάδα πως ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί μία καθαρά φιλοτουρκική εξωτερική πολιτική, προκειμένου να υπάρχει μία πιθανότητα να διατηρήσει η Ελλάδα τα σύνορα της αν βγει από το ευρώ, αφού οι κανόνες διαφάνειας που απαιτεί η ΕΕ θίγουν πλέον κατάφωρα τα συμφέροντα της πολιτικής μας νομενκλατούρας.

Οι δημοσιογράφοι βέβαια των ΜΜΕ, την φιλοτουρκική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ την παρουσιάζουν ως άκρως φιλορωσική, για να μην καταλάβουν οι Έλληνες τι συμβαίνει, και γι’αυτό προβάλλουν συνεχώς την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ρωσία στο θέμα της Ουκρανίας, όπου η Ρωσία συγκρούεται με την ΕΕ και τις ΗΠΑ, και παρουσιάζουν συνεχώς την φωτογραφία του Λαφαζάνη να σκύβει μπροστά στον πρόεδρο της Gazprom Alexei Miller. Δεν ήταν χαζός ο Λαφαζάνης να σκύψει δημοσίως μπροστά στον Miller με όλους τους φωτογράφους παρόντες. Το έκανε για να τον παρουσιάσουν οι Έλληνες δημοσιογράφοι ως ρωσοτσολιά. Όλοι οι δημοσιογράφοι παρουσιάζουν τον τουρκοσύριζα ως ρωσοτσολιά.. Βλέπε εικόνα 2. Γιατί σε κανέναν Έλληνα δεν αρέσει να γίνεται η Ελλάδα πουτανάκι της Τουρκίας.



Και γι’αυτό δεν αναφέρουν οι δημοσιογράφοι τίποτα για την στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στον Μοχάμεντ Μόρσι, τον πρώην Ισλαμιστή πρόεδρο της Αιγύπτου, και σύμμαχο της Τουρκίας, την στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στην Χαμάς στην Γάζα, την οργάνωση των Ισλαμιστών που στηρίζεται από την Τουρκία και το Κατάρ, την έμμεση αναγνώριση του Κοσόβου από τον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι προτεκτοράτο της Τουρκίας και της Αλβανίας, και την έμμεση αναγνώριση του ΣΥΡΙΖΑ στους Αλβανούς Τσάμηδες, μιας και οι Αλβανοί είναι οι σύμμαχοι των Τούρκων. Αλλά και για τον νόμο για την ιθαγένεια, που θα επιτρέπει σε παιδιά μουσουλμάνων λαθρομετανστών που θα γεννιούνται στην Ελλάδα να παίρνουν την Ελληνική υπηκοότητα με το που θα γράφονται στην Α Δημοτικού, ακόμη και αν δεν ξέρουν γρι Ελληνικά, που πέρασε ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με το Πασόκ και το Ποτάμι, κουβέντα δεν έγινε.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο ΣΥΡΙΖΑ συντάχθηκε πλήρως με την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, αλλά οι Έλληνες δεν τα μαθαίνουν αυτά, και ακούνε συνέχεια για την Ουκρανία, που είναι μία σύγκρουση της Ρωσίας με την ΕΕ και τις ΗΠΑ, και που πολύ λίγο ενδιαφέρει την Τουρκία. Άλλωστε και η Τουρκία στην Ουκρανία έκλεισε το μάτι στην Ρωσία, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Canadian Broadcasting Corporation, με τίτλο “Ukraine crisis: Why Turkey is silent as NATO operations ramp up”, του Μαΐου 2014. Η Τουρκία το έκανε αυτό ως αντάλλαγμα στις εκπτώσεις που της είχε υποσχεθεί η Ρωσία στις τιμές του φυσικού αερίου, κάτι που τελικά στράβωσε.

Επίσης οι Έλληνες ακούνε συνέχεια για τον Ρωσικό αγωγό Turk Stream, που και πάλι δεν θίγει την Τουρκία, αφού ο αγωγός αυτός θα φτάσει στην Ελλάδα μόνο αν το επιτρέψει ο Ερντογάν, και θίγει τα συμφέροντα της ΕΕ και των ΗΠΑ και όχι της Τουρκίας. Αν και απ’ότι φαίνεται η Ρωσία τον έχει ψιλοακυρώσει τον Turk Stream, μείωσε την δυνατότητα μεταφοράς του στο μισό για την ακρίβεια, και προσανατολίζεται στο να διπλασιάσει την χωρητικότητα του Γερμανο-Ρωσικού αγωγού Turk Stream.

Και το πιο περίεργο δεν είναι η πολιτική του τουρκοσύριζα, που τον ξέραμε έτσι κι αλλίως. Το πιο περίεργο είναι ότι γύρω γύρω από τον Τσίπρα κάθονται οι ΑΝΕΛ και η ΧΑ και τον χειροκροτούν. Όλοι μαζί κουνώντας τις Ελληνικές σημαίες. Και έχουν και το θράσος να λένε προδότες εμάς. Τους πραγματικούς Έλληνες πατριώτες που θέλουμε την Ελλάδα ισχυρή μέσα στην ΕΕ, και όχι ένα πατσαβούρι ανάμεσα στην Ρωσία και την Τουρκία. Τα πουλημένα βρωμόσκυλα.

Βλέπε επίσης “Ελλάδα-Τουρκία Μέρος 2”

Για το άρθρο της Balkan Insight βλέπε
“Oil Firms Quit Croatia Over Montenegro Border Row”, του Ιουλίου 2015

Για το άρθρο του Canadian Broadcasting Corporation βλέπε:
Ukraine crisis: Why Turkey is silent as NATO operations ramp up”, του Μαΐου 2014




Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Σαουδική Αραβία-Χαμάς

Πολύ ωραίο άρθρο του Stratfor, με τίτλο “Saudi Arabia and Hamas: A Pragmatic Partnership”, της 25ης Ιουλίου 2015, για την σχέση της Σαουδικής Αραβίας με την Σουνιτική Ισλαμιστική οργάνωση Χαμάς. Η Χαμάς είναι η θυγατρική της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που διοικεί την Γάζα. Να προσθέσω εγώ ότι την Χαμάς τροφοδοτούν με όπλα και χρήμα κυρίως τρεις χώρες, το Κατάρ, η Τουρκία και το Ιράν. Το άρθρο αναφέρει ότι  η Σαουδική Αραβία προσπαθεί να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Χαμάς τους τελευταίους μήνες, και μάλιστα η Σαουδική Αραβία έβγαλε την Χαμάς από την λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις.



Το Stratfor γράφει ότι αν η Σαουδική Αραβία αποκτήσει επιρροή στην Χαμάς θα μπορεί να εντάξει την Χαμάς στην συνεργασία της με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, με τους οποίους μοιράζεται την ανησυχία της ανόδου του Ιράν. Το άρθρο γράφει ότι το 2000 το 50% περίπου της χρηματοδότησης της Χαμάς προερχόταν από την Σαουδική Αραβία. Λόγω όμως των βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας που η Χαμάς διενεργούσε εναντίον του Ισραήλ, η Χαμάς άρχισε να μπαίνει στο στόχαστρο πολλών δυτικών χωρών, και η Σαουδική Αραβία άρχισε σταδιακά να απομακρύνεται από την οργάνωση. Το 2007 η Σαουδική Αραβία προσπάθησε να δημιουργηθεί μία κυβέρνηση συνεργασίας από στην Παλαιστινιακή Ισλαμιστική οργάνωση Χαμάς, που διοικεί την Γάζα, και από την Παλαιστινιακή σοσιαλιστική οργάνωση Φατάχ που διοικεί την Δυτική Όχθη (West Bank).

Η Σαουδική Αραβία δεν τα κατάφερε γράφει το Stratfor, και το Ιράν κατάφερε περίπου το 2007 να αυξήσει πολύ την επιρροή του στην Χαμάς, κάτι που συνεχίστηκε μέχρι το 2012. To 2012 η Χαμάς στήριξε στον πόλεμο της Συρίας τους Σουνίτες Ισλαμιστές που χτυπούσαν τον σύμμαχο των Ιρανών στην Συρία, τον δικτάτορα  Άσαντ. Έτσι η Χαμάς πέρασε σταδιακά στην σφαίρα επιρροής της Τουρκίας και του Κατάρ, χωρίς ωστόσο να διακόψει ποτέ εντελώς τις σχέσεις της με το Ιράν.

Να προσθέσω εγώ ότι η Φατάχ είναι το πολιτικό σκέλος της οργάνωσης που είχε ιδρύσει ο Γιάσερ Αραφάτ, και έχει διαφορές με την Χαμάς, γιατί οι τις Χαμάς είναι Ισλαμιστές ενώ οι της Φατάχ είναι σοσιαλιστές. Και επειδή κάποιος κόσμος ίσως μπερδεύεται, να διευκρινίσω ότι όλοι είναι μουσουλμάνοι και πιστεύουν στο Ισλάμ, αλλά όταν λέμε Ισλαμιστές εννοούμε αυτούς που πιστεύουν ότι το κράτος πρέπει να διοικείται σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο και το Κοράνι, ενώ οι σοσιαλιστές μουσουλμάνοι πιστεύουν σε ένα κοσμικό κράτος, στο οποίο η θρησκεία πρέπει να έχει μόνο δευτερεύοντα ρόλο.

Για την Χαμάς και την Φατάζ βλέπε το παρακάτω άρθρο της Wall Street Journal, με τίτλο “5 Things You Need to Know About Hamas and Fatah”, του Αυγούστου 2014.

Να προσθέσω επίσης ότι οι Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές και κομμουνιστές παραδοσιακά προτιμούσαν, όπως είναι και φυσικό άλλωστε, τους σοσιαλιστές Άραβες ηγέτες, όπως τον Καντάφι, τον Άσαντ, τον Σαντάμ Χουσέιν, και όχι τους Ισλαμιστές ηγέτες, όπως είναι οι ηγέτες της Χαμάς, ο Ερντογάν στην Τουρκία, ο Μόρσι, που είχε πάρει την εξουσία στην Αίγυπτο, οι ηγέτες του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας κλπ.

Τώρα βλέπουμε ότι οι Έλληνες κομμουνιστές έχουν ξεπεράσει τέτοιου είδους προβλήματα, και είδαμε ότι στην Αίγυπτο στήριξαν τον Ισλαμιστή Μοχάμεντ Μόρσι έναντι του στρατηγού Σίσι, που εκπροσωπεί το Αιγυπτιακό σοσιαλιστικό στρατιωτικό κατεστημένο. Οι Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές μου φαίνονται κάπως πιο διστακτικοί, και δείχνουν ακόμη κάπως επιφυλακτικοί απέναντι στους Ισλαμιστές ηγέτες, χωρίς να πείθουν κιόλας ότι είναι φανατικά εναντίον τους. Οι Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές δείχνουν φανατικά κατά των Ισλαμιστών περισσότερο στα λόγια, και λιγότερο στην πράξη. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όλες χώρες με ηγεσίες Ισλαμιστών, είναι από τους μεγαλύτερους επενδυτές στην Ευρώπη.

Μετά από αυτή την μικρή παρένθεση να συνεχίσω με το άρθρο του Stratfor. Το άρθρο αναφέρει ότι κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στην Σαουδική Αραβία, ο ηγέτης της Χαμάς Khaled Meshaal, ζήτησε από τους Σαουδάραβες να συνεργαστεί εν μέρει η Σαουδική Αραβία και το Ιράν εναντίον του ISIS. Να προσθέσω εγώ ότι το θέμα για την Χαμάς είναι η παρουσία του ISIS στην Γάζα. Γιατί η Χαμάς επηρεάζεται και από την Τουρκία και από το Ιράν, ενώ ο ISIS μόνο από την Τουρκία, και κατά συνέπεια η Τουρκία δεν έχει κανένα συμφέρον να βοηθήσει την Χαμάς εναντίον του ISIS. Ο ISIS είναι για την Τουρκία πολύ πιο χρήσιμος από την Χαμάς, γιατί στον ISIS δεν υπάρχει καθόλου Ιρανική επιρροή. Όταν γράφει επομένως το άρθρο ότι ο αρχηγός της Χαμάς ζητάει από την Σαουδική Αραβία και το Ιράν να αντιμετωπίσουν από κοινού τον ISIS στην Γάζα, εννοεί να συνεργαστούν εναντίον της Τουρκίας, προκειμένου να μην τρίζει η καρέκλα της Χαμάς.



Το άρθρο αναφέρει επίσης τα προβλήματα που θα μπορούσε να δημιουργήσει στην Σαουδική Αραβία η συνεργασία της με την Χαμάς. Ένα πρόβλημα είναι ότι μπορεί η βελτίωση των σχέσεων της Σαουδικής Αραβίας με την Χαμάς να οδηγήσει σε χειροτέρευση των σχέσεων της Σαουδικής Αραβίας με την Φατάχ στην Δυτική Όχθη, κάτι που θα έδινε την ευκαιρία στο Ιράν να πατήσει στην Δυτική Όχθη. Ένα άλλο πρόβλημα για την Σαουδική Αραβία, γράφει το Stratfor, είναι ότι αν η Σαουδική Αραβία αρχίσει να χρηματοδοτεί την Χαμάς, και η Χαμάς συνεχίσει να κάνει επιθέσεις στην Αίγυπτο και στο Ισραήλ, θα υπάρξει πρόβλημα στις σχέσεις της Σαουδικής Αραβίας με αυτές τις δύο χώρες. Να προσθέσω εγώ ότι η Σαουδική Αραβία συνεργάζεται με την Αίγυπτο και το Ισραήλ εναντίον της Τουρκίας και του Ιράν.

Μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος πως είναι δυνατόν να κάνει επιθέσεις η Χαμάς στην Αίγυπτο και στο Ισραήλ αν την χρηματοδοτεί η Σαουδική Αραβία, αφού η Σαουδική Αραβία συνεργάζεται με αυτές της χώρες εναντίον της Τουρκίας και του Ιράν. Έχω ξαναπεί ότι δεν είναι τα πράγματα τόσο απλά. Σκεφτείτε για παράδειγμα ότι ο ετήσιος προϋπολογισμός της Χαμάς είναι 1000 ευρώ, και αυτά τα 1.000 ευρώ τα καλύπτουν κυρίως η Τουρκία, το Κατάρ και το Ιράν, προσφέροντας στην Χαμάς ένα συνδυασμό όπλων και ρευστού. Έστω τώρα ότι η Σαουδική Αραβία δίνει στην Χαμάς άλλο ένα χιλιάρικο. Τώρα ο προϋπολογισμός της Χαμάς αυξάνει στα 2.000 ευρώ, αλλά μόνο το 50% της χρηματοδότησης της Χαμάς προέρχεται από την Σαουδική Αραβία.

Επομένως η Σαουδική Αραβία δεν θα είναι ο μοναδικός χρηματοδότης της Χαμάς, αφού θα εξακολουθήσουν να έχουν επιρροή η Τουρκία, το Ιράν και το Κατάρ, συν το ότι η Χαμάς θα έχει και την δική της ατζέντα. Άρα η Χαμάς μπορεί να εξακολουθήσει να κάνει επιθέσεις εναντίον της Αιγύπτου και του Ισραήλ, ενδεχομένως λιγότερες από πριν, αλλά αυτές οι επιθέσεις θα γίνονται με ένα οπλοστάσιο αξίας 2.000 ευρώ ετησίως. Άρα οι επιθέσεις που θα γίνονται στην Αίγυπτο και στο Ισραήλ θα γίνονται και με χρήματα της Σαουδικής Αραβίας. Μεγάλο πρόβλημα για τις σχέσεις της Σαουδικής Αραβίας με αυτές τις δύο χώρες. Δεν είναι απλά τα πράγματα.

Για την άγρια σύγκρουση Χαμάς-ISIS στην Γάζα βλέπε “Can Hamas hold back Islamic State in Gaza?”, του Ιουνίου 2015


Για το άρθρο του Stratfor βλέπε:
Saudi Arabia and Hamas: A Pragmatic Partnership”, 25η Ιουλίου 2015



Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Η Γεωστρατηγιή Σημασία της Πολωνίας σε Περίπτωση ενός Γαλλο-Γερμανικού Πολέμου

Όπως βλέπετε στον παρακάτω χάρτη, η Πολωνία είναι ο μόνος δρόμος από τον οποίο μπορεί να περάσει ένας μεγάλος Ευρωπαϊκός στρατός που θα προελαύνει προς την Ρωσία, ή ένας μεγάλος Ρωσικός στρατός που θα προελαύνει προς την Ευρώπη. Βλέπε χάρτη 1.

Εικόνα 1



Το πράσινο αυτό και εύκολα προσβάσιμο τμήμα της Βόρειας Ευρώπης λέγεται Northern European Plain, και περνάει πάνω από τις Άλπεις και τα Καρπάθια Όρη. Βλέπε χάρτη 2. Είναι ουσιαστικά η πύλη που συνδέει την Ευρώπη με την Ρωσία, και την Ρωσία με την Ευρώπη, μιλώντας φυσικά σε επίπεδο μεγάλων στρατιωτικών επιχειρήσεων. Από αυτόν τον διάδρομο πέρασε το 1812 ο Ναπολέον Βοναπάρτης όταν αποφάσισε να επιτεθεί στην Ρωσία.

Εικόνα 2



Αυτός είναι ο λόγος που το 1939 οι Γερμανοί Ναζί και οι Ρώσοι κομμουνιστές, όταν συμμάχησαν με το Molotov-Ribbentrop Pact του 1939, μοίρασαν την Πολωνία στην μέση, και τις χώρες της Βαλτικής Θάλασσας και την Φινλανδία τις πήραν οι Ρώσοι κομμουνιστές. Το σχέδιο τους έθεσαν σε εφαρμογή οι Ναζί και οι Κομμουνιστές τον Σεπτέμβριο του 1939, με τους Γερμανούς να εισβάλλουν στην Πολωνία την 1η Σεπτεμβρίου, και τους Ρώσους να εισβάλλουν στην Πολωνία δύο εβδομάδες αργότερα, στις 17 Σεπτεμβρίου. Βλέπε χάρτη 3.

Εικόνα 3



 Η μισή Πολωνία, οι χώρες της Βαλτικής Θάλασσας, και η Φινλανδία, ήταν η διασφάλιση που έλαβε ο Στάλιν από τον Χίτλερ. Βλέπετε στον χάρτη 1, ότι μετά την Πολωνία και το Northern European Plain, ο δρόμος προς την Ρωσία ανοίγει διάπλατα, και από 500 χιλιόμετρα μετατρέπεται σε 5.000 χιλιόμετρα, και είναι πολύ δυσκολότερο για τον Ρωσικό στρατό να αποκρούσει ένα Ευρωπαϊκό στρατό που προελαύνει. Αυτός είναι και ο λόγος που η Πολωνία έχει κακοπάθει ανάμεσα στους Γερμανούς και τους Ρώσους. Λόγω της μεγάλης της στρατηγικής σημασίας, και ως η απόλυτη πύλη εισόδου προς την Ρωσία και προς την Ευρώπη.

Η συμφωνία βέβαια του Χίτλερ με τον Στάλιν το 1939 δεν αποδείχτηκε τελικά αρκετή για να σώσει τον Στάλιν, γιατί όταν ο Χίτλερ αποφάσισε ότι το πετρέλαιο με το οποίο τον προμήθευε ο Στάλιν δεν ήταν αρκετό, και εξαπέλυσε τον στρατό του προκειμένου να πάρει τον έλεγχο του πετρελαίου του Μπακού στην Κασπία Θάλασσα, οι Ρωσικές δυνάμεις στην Πολωνία δεν μπόρεσαν να τον σταματήσουν. Οι Ρώσοι σταμάτησαν τον Χίτλερ πολλά χιλιόμετρα πιο κάτω, στο Στάλινγκραντ, λίγο πριν ο Χίτλερ κατορθώσει να φτάσει στο Μπακού. Βλέπε χάρτη 4.

Εικόνα 4



Να προσθέσω ότι πέρα από την θυσία τον Ρώσων στρατιωτών, τεράστιο ρόλο στην νίκη της Ρωσίας έπαιξε ότι κατά την διάρκεια του πολέμου οι ΗΠΑ και η Αγγλία προμήθευαν ασταμάτητα την Ρωσία με πολεμοφόδια μέσω της Μέσης Ανατολής, την οποία οι σύμμαχοι είχαν στον έλεγχο τους.

Όταν το 2006 οι Γερμανοί και οι Ρώσοι έκαναν την συμφωνία για τον Γερμανορωσικό αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream, την χωρητικότητα του οποίου μάλιστα τώρα σκέφτονται να διπλασιάσουν,  δημιούργησαν μία συμμαχία που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την συμφωνία Molotov-Ribbentrop. Και στις δύο περιπτώσεις οι Ρώσοι έχουν τον ρόλο του προμηθευτή της ενέργειας, και οι Γερμανοί έχουν τον ρόλο του προμηθευτή των βιομηχανικών προϊόντων.

Οι Πολωνοί από την άλλη πλευρά, των οποίων η γούνα έχει καεί στο παρελθόν, ανησύχησαν πάρα πολλοί όταν είδαν αυτή την αναβίωση του Γερμανο-Ρωσικού άξονα το 2006. Ένας Πολωνός υπουργός μάλιστα δημοσίως παρομοίωσε την συμφωνία για τον Γερμανορωσικό αγωγό Nord Stream με την συμφωνία  Molotov-Ribbentrop του 1939, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Γερμανικού Spiegel, με τίτλο “Indirect Hitler Comparison: Polish Minister Attacks Schröder and Merkel”, Μαΐου 2006.

Το 2011, θέλοντας να ρίξει λάδι στη φωτιά, ο Πούτιν υπερασπίστηκε την συμφωνία Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο των Financial Times, με τίτλο “Putins defence of Soviet-Nazi pact ramps up security tensions”, του Νοεμβρίου 2014. Γιατί υπάρχει η εξής κατάσταση στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή. Προκειμένου να επιτρέψουν οι Γάλλοι την ένωση της Ανατολικής και της Δυτικής Γερμανίας, απαίτησαν το κοινό νόμισμα ως αντάλλαγμα, το ευρώ. Ώστε μέσω του τυπώματος νέου χρήματος να μπορεί η Γαλλία να μεταφέρει οικονομικούς πόρους από την Βόρεια προς την Νότια Ευρώπη, ώστε να μην μπορεί να απομακρυνθεί ο πιο φιλελεύθερος Βορράς από τον πιο σοσιαλιστικό Νότο.

Στην Βόρεια Ευρώπη εφαρμόζεται η πιο μοντέρνα εκδοχή της σοσιαλδημοκρατίας, που σημαίνει πολύ υψηλούς φορολογικούς συντελεστές με μικρότερο κρατικό παρεμβατισμό, ενώ στον Νότο συναντάμε την πιο παραδοσιακή μορφή του σοσιαλισμού, που σημαίνει και πολύ υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, αλλά και πολύ μεγάλο κρατικό παρεμβατισμό και διαφθορά. Αν όμως κάποια στιγμή οι Γερμανοί δυσανασχετήσουν, και δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να επιτρέπουν το τύπωμα νέων ευρώ, προκειμένου να μπορούν οι Γάλλοι να αγοράσουν ουσιαστικά δωρεάν Γερμανικά προϊόντα, το ευρώ και η ΕΕ ίσως σπάσει. Σε αυτή την περίπτωση η Γερμανία θα βρεθεί στο πλευρό της Ρωσίας, και η Γαλλία στο πλευρό των ΗΠΑ και της Αγγλίας.

Βλέπε επίσης “Η Κρίση του Ευρώ”

Η Πολωνία γνωρίζει πολύ καλά ότι σε αυτή την περίπτωση το πρώτο πράγμα που θα κάνουν οι Γερμανοί και οι Ρώσοι θα είναι να συνθλίψουν την Πολωνία ανάμεσα τους, προκειμένου να ενοποιήσουν τον ζωτικό τους χώρο, και να κλείσουν την πρόσβαση προς την Ρωσία. Γι΄αυτό και οι Πολωνοί ανησυχούν τόσο πολύ με την αναβίωση της συμμαχίας Γερμανίας-Ρωσίας. Η Πολωνοί ζητούν από το ΝΑΤΟ να εξοπλίσει την Πολωνία όσο περισσότερο γίνεται, προκειμένου η Πολωνία να μπορεί να αντιμετωπίσει μία μελλοντική Ρωσική επέλαση, αλλά οι Πολωνοί γνωρίζουν ότι αν βρεθούν ανάμεσα στην Γερμανία και την Ρωσία θα συνθλιβούν.

Επίσης, όπως θα δείτε στον χάρτη 1, το άλλο σημείο εκτός από την Πολωνία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το ΝΑΤΟ ως πάτημα για μία εισβολή στην Ρωσία, είναι η Φινλανδία και οι χώρες της Βαλτικής (Λιθουανία, Εσθονία, Λετονία). Γι’αυτό και ο Πούτιν λέει ότι αν η Φινλανδία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ μπορεί να προκληθεί ο Γ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο της Norway Today, με τίτλο “Russia warns Finland against joining NATO”, του Ιουνίου 2014.

Ενδεχομένως βέβαια για την Ρωσία η Φινλανδία και οι χώρες της Βαλτικής να είναι ακόμη σημαντικότερες από την Πολωνία, γιατί σε περίπτωση κάποιου παγκοσμίου πολέμου η Γερμανία και η Ρωσία θα είναι σύμμαχοι, και άρα η Πολωνία θα είναι εγκλωβισμένη ανάμεσα στις δύο χώρες. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με την Φινλανδία και τις χώρες της Βαλτικής, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως το πάτημα του ΝΑΤΟ προς την Ρωσία.

Να προσθέσω επίσης ότι ο χάρτης της Ευρώπης το 1939, όταν ξέσπασε ο Β Παγκόσμιος πόλεμος, ήταν διαφορετικός από τον σημερινό. Βλέπε χάρτη 5.

Εικόνα 5



 Για το άρθρο του Spiegel βλέπε
“Indirect Hitler Comparison: Polish Minister Attacks Schröder and Merkel”, Μαΐου 2006

Για το άρθρο των Financial Times βλέπε
“Putin’s defence of Soviet-Nazi pact ramps up security tensions”, Νοέμβριος 2014

Για άρθρο Norway Today βλέπε
Russia warns Finland against joining NATO”, του Ιουνίου 2014