Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Ο Ρόλος του Σουδάν στον Πόλεμο για την Αφρική

Ο Omar al-Bashir είναι ο πρόεδρος του Σουδάν. Εναντίον του εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, για την γενοκτονία του Darfur (Darfur Genocide). Ο Omar al-Bashir θεωρείται ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας 300 χιλιάδων μαύρων μουσουλμάνων του Darfur.




Το Σουδάν και το Νότιο Σουδάν ήταν μία ενιαία χώρα μέχρι το 2011, οπότε και χωρίστηκαν σε δύο κράτη. Παρά την δημιουργία των δύο κρατών οι σχέσεις δεν βελτιώθηκαν. Το πετρέλαιο της χώρας βρίσκεται στο Νότιο Σουδάν, αλλά ο μόνος τρόπος για να φτάσει στην Ασία είναι μέσω του δικτύου αγωγών που περνάει μέσα από το Σουδάν και καταλήγει στο λιμάνι Port Sudan της Ερυθράς Θάλασσας (μωβ γραμμή). Υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες για το πως πρέπει να μοιράζονται οι Άραβες Μουσουλμάνοι του Σουδάν και οι Μαύροι Μουσουλμάνοι του Νοτίου Σουδάν τα έσοδα του πετρελαίου.

Ο Omar al Bashir είναι ένας Άραβας Σουνίτης Ισλαμιστής που στηρίζει τους Σουνίτες Ισλαμιστές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, κάτι που τον φέρνει κοντά στην Τουρκία, το Κατάρ, αλλά και το Ιράν. Γιατί σε πολλές περιοχές οι Σιίτες Ισλαμιστές του Ιράν συνεργάζονται με τους Σουνίτες Ισλαμιστές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Το Σουδάν είναι το βασικό πάτημα που διαθέτει το Ιράν προκειμένου να τροφοδοτεί τις τρομοκρατικές οργανώσεις που υποστηρίζει στην Δυτική Αφρική μέσω του Central African Republic (CAR). Στην Δυτική Αφρική βρίσκεται η Νιγηρία, μία πολύ πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο χώρα, και μία χώρα ανταγωνίστρια του Ιράν.

Επίσης η Νιγηρία (Nigeria) συμφώνησε με τον Νίγηρα (Niger) και την Αλγερία στην κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Trans-Saharan, που θα στέλνει το φυσικό αέριο της Νιγηρίας στην Αλγερία, και μέσω του δικτύου της Αλγερίας στην Ευρώπη, χτυπώντας την Ρωσία, που είναι ο βασικός προμηθευτής της Ευρώπης σε φυσικό αέριο, χτυπώντας όμως και το Ιράν, που φιλοδοξεί να τροφοδοτήσει στο μέλλον την Ευρώπη με φυσικό αέριο. Ο Trans-Saharan χτυπάει επίσης την Τουρκία, που είναι η χώρα που φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν διάδρομο που θα αποτελέσει για την Ευρώπη μία εναλλακτική στο Ρωσικό φυσικό αέριο.

Αυτός είναι ο λόγος που ενώ οι ΗΠΑ και η ΕΕ κυνηγούν τον πρόεδρο του Σουδάν Omar al-Bashir, η Ρωσία, η Κίνα,  το Ιράν και η Τουρκία έχουν άψογη συνεργασία μαζί του. Στο παρακάτω άρθρο της Sudan Tribune, με τίτλο “Erdogan invites Sudans Bashir to visit Turkey: state media”, του Αυγούστου 2014, μπορείτε να διαβάσετε για την πρόσκληση του Ερντογάν στον al Bashir, στον οποίο απαγορεύεται η είσοδος στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.


Στο παρακάτω άρθρο του Guardian, με τίτλο “Sudan president Omar al-Bashir leaves South Africa as court considers arrest”, του Ιουνίου 2015, θα διαβάσετε ότι ο Omar al Bashir αναγκάστηκε να εγκαταλείψει εσπευσμένα την Νότια Αφρική το 2015, κατά την διάρκεια μίας επίσκεψης του, γιατί οι ΗΠΑ και η ΕΕ κινητοποιήθηκαν προκειμένου να τον συλλάβουν.

Η Κίνα αντιθέτως δέχεται τον Omar al Bashir με όλες τις τιμές, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Guardian, με τίτλο “China welcomes Sudanese president Omar al-Bashir”, του Ιουνίου 2011.

Η Ρωσία επίσης δηλώνει ότι επιθυμεί να ενδυναμώσει την στρατιωτική της συνεργασία με το Σουδάν και τον Omar al Bashir, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο της Sudan Tribune, με τίτλο “Russian FM says Moscow plans to boost military ties with Sudan”, του Δεκεμβρίου 2014. Υπό κανονικές συνθήκες η Ρωσία θα έπρεπε να βλέπει εχθρικά τον Omar al Bashir, γιατί στηρίζει την Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία υποστηρίζεται κυρίως από την Τουρκία και το Κατάρ, που είναι αντίπαλοι της Ρωσίας. Το Σουδάν όμως δεν είναι σημαντικό για την ενεργειακή πολιτική της Ρωσίας, ενώ αντιθέτως οι επιθέσεις που διενεργούν στην Δυτική Αφρική οι Ισλαμιστές που υποστηρίζονται από το Ιράν, το Κατάρ την Τουρκία και το Σουδάν, εξυπηρετούν πάρα πολύ και την Ρωσία, γιατί στρέφονται εναντίον του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της Δυτικής Αφρικής. Η Ρωσία είχε δοκιμάσει να συμμετάσχει στον Trans-Saharan, αλλά δεν τα κατάφερε.

Στο παρακάτω άρθρο της Wall Street Journal, με τίτλο “African Nations Sign Deal for Trans-Saharan Gas Pipeline”, του Ιουλίου 2009, θα διαβάσετε για την συμφωνία Νιγηρίας, Νίγηρα και Αλγερίας για τον αγωγό Trans-Saharan (κόκκινη γραμμή).

Οι Ισλαμιστές που υποστηρίζονται από το Ιράν και το Σουδάν στην Δυτική Αφρική είναι πολύ χρήσιμοι και για την Κίνα, γιατί η Κίνα δεν διαθέτει στρατό στην Αφρική, προκειμένου να διεκδικήσει από την κρατική Γαλλική εταιρεία πυρηνικής ενέργειας Areva τα αποθέματα ουρανίου του Νίγηρα (Niger). Για την σύγκρουση Γαλλίας-Κίνας για το ουράνιο του Νίγηρα βλέπε το παρακάτω άρθρο των Financial Times, με τίτλο “China to expand Niger operations”, του Μαΐου 2010.



Εκτός από τον αγωγό φυσικού αερίου Trans-Saharan, το Ιράν ενδιαφέρεται για τα αποθέματα του ουρανίου της Δυτικής Αφρικής και για το δικό του πυρηνικό πρόγραμμα. Το Ιράν δεν έχει άλλωστε καμία δυσκολία να βοηθάει την Κίνα σε βάρος της Γαλλίας, αφού η Γαλλία είναι μία χώρα με στενές σχέσεις με την Σαουδική Αραβία, στην οποία η Γαλλία πουλάει όπλα αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μετά μάλιστα την χειροτέρευση στις σχέσεις ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας, η Γαλλία έσπευσε να καλύψει το κενό, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του προστάτη της Σαουδικής Αραβίας. Άλλωστε από τις μεγάλες δυνάμεις η Γαλλία είναι η χώρα που αντιστέκεται πιο σθεναρά στην προσπάθεια επίτευξης μίας συμφωνίας ανάμεσα στην Δύση και στο Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Αυτό δημιουργεί μεγάλες εντάσεις στις σχέσεις Γαλλίας-Ιράν στην Δυτική Αφρική, με την Γαλλία να κάνει εκκαθαρίσεις εναντίον των Ισλαμιστών που δρουν στην περιοχή, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν, την Τουρκία, το Κατάρ και το Σουδάν. Όπως μάλιστα θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του κρατικού Γαλλικού France 24, με τίτλο “Is Qatar fuelling the crisis in north Mali?”, του Ιανουαρίου 2013, η εθνικοσοσιαλίστρια Γαλλίδα πολιτικός Μαρίν Λε Πεν κατηγόρησε το Κατάρ για τις τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον της Γαλλίας στο Μάλι. Και αυτό την στιγμή που το Κατάρ είναι ένας από τους μεγαλύτερους επενδυτές στην Γαλλία. Αλλά όπως λέω συνέχεια κάθε γεωγραφικό σημείο είναι ένα ξεχωριστό σημείο.

Προκειμένου να φτάνουν στην Δυτική Αφρική, το Ιράν και το Σουδάν χρησιμοποιούν την Λιβύη και το CAR (Central African Republic). Αυτός είναι και ο λόγος που η Γαλλία είχε επέμβει στο CAR για να αντιμετωπίσει τους Τζιχαντιστές που υποστηρίζονται από το Ιράν και το Σουδάν. Για την επέμβαση της Γαλλίας στο CAR μπορείτε να διαβάσετε το παρακάτω άρθρο του Spiegel, με τίτλο “Central African Republic: French Intervention Risky for Hollande”, του Δεκεμβρίου 2013. Οι Γάλλοι άλλωστε βοηθούν τον Αιγύπτιο Πρόεδρο al Sisi στις επιθέσεις του εναντίον των Ισλαμιστών που υποστηρίζονται στην Λιβύη από τον Ιράν, την Τουρκία και το Σουδάν.

Η σύγκρουση των Γάλλων με τους Τζιχαντιστές στην Αφρική οδήγησε τελικά στην επίθεση στο Charlie Hebdo, αλλά και σε πολλές άλλες τρομοκρατικές επιθέσεις στην Γαλλία. Βλέπε “Οι Πραγματικές Αιτίες της Επίθεσης στην Γαλλία”.

Βλέπε επίσης “Ο Γαλλικός Στρατός στον Παγκόσμιο Χάρτη”.

Το Σουδάν σημαντικό για την Τουρκία, το Κατάρ και το Ιράν για έναν ακόμη λόγο. Οι χώρες αυτές μπορούν να πατάνε πάνω του για να επιτίθενται στον στρατηγό Σίσι της Αιγύπτου. Οι Σαουδάραβες όπως είναι φυσικό δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι την συνεργασία του Σουδάν με το Ιράν και την Τουρκία, και προσπαθούν να αυξήσουν την επιρροή τους στο Σουδάν, πληρώνοντας καλύτερα από το Ιράν. Τον Αύγουστο του 2013 η Σαουδική Αραβία δεν είχε επιτρέψει στον Omar al Bashir ούτε καν να περάσει πάνω από την Σαουδική Αραβία κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού του, επικαλούμενη τον ένταλμα σύλληψης που εκκρεμεί εις βάρος του από τον Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο άρθρο του κρατικού Καταριανού δικτύου Al Jazeera, με τίτλο “Sudan's Bashir barred from Saudi airspace”, Αύγουστος 2013.

Πρόσφατα όμως, όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του US News, με τίτλο “Al-Bashir starts new term in office as Sudan shifts away from Iran, inching closer to Saudi”, Ιούνιος 2015, ο Omar al Bashir μετακινήθηκε από το Ιράν προς την Σαουδική Αραβία, μετά από δύο δεκαετίες στενών σχέσεων με το Ιράν, και προβληματικών σχέσεων με την Σαουδική Αραβία.

Όπως μάλιστα θα διαβάσετε στο άρθρο, ο Omar al Bashir υποστήριξε την Σαουδική Αραβία στον πόλεμο που ξέσπασε ανάμεσα στην Σαουδική Αραβία και στο Ιράν στον πόλεμο στην Υεμένη. Ο Bashir μάλιστα αναφέρθηκε στους Άραβες αδελφούς του στον Περσικό Κόλπο. Μετά από δύο δεκαετίες ο Bashir θυμήθηκε ότι είναι Άραβας και ότι πρέπει να στηρίξει τους Άραβες εναντίον των Περσών. Τρίχες. Πλήρωσε η Σαουδική Αραβία.



Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Η Σύγκρουση Ταλιμπάν-ISIS στο Αφγανιστάν

 Πολύ ενδιαφέρον άρθρο του πρακτορείου Reuters, με τίτλο “Exclusive: In turf war with Afghan Taliban, Islamic State loyalists gain ground”, του Ιουνίου 2015. Το άρθρο αναφέρεται στην σύγκρουση που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στους Σουνίτες Ισλαμιστές Ταλιμπάν και τους Σουνίτες Ισλαμιστές του ISIS στο Αφγανιστάν. Οι Σουνίτες Ισλαμιστές του ISIS διεκδικούν μέρος του ελέγχου του Αφγανιστάν, από τους Σουνίτες Ισλαμιστές Ταλιμπάν.

Στην πραγματικότητα αυτή η σύγκρουση είναι και μία σύγκρουση ανάμεσα στην Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν από την μία πλευρά, που στηρίζουν τους Σουνίτες Ισλαμιστές Ταλιμπάν, και την Τουρκία από την άλλη πλευρά, που στηρίζει τους Σουνίτες Ισλαμιστές του ISIS. Χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει, όπως πολλοί νομίζουν, ότι οι Ταλιμπάν ανήκουν στην Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν και ο ISIS στην Τουρκία και στο Κατάρ.


Οι τρομοκρατικές οργανώσεις έχουν και τις δικές τους δουλειές. Πχ το εμπόριο οπίου στο Αφγανιστάν είναι μία από τις βασικές δραστηριότητες των Ταλιμπάν. Όπως είναι όμως φυσικό, κάποιες άλλες ομάδες που ζητούν μερτικό από το εμπόριο του οπίου, προσπαθούν να πάρουν υποστήριξη από άλλες χώρες, με την υπόσχεση ότι θα κάνουν και δουλειές για αυτές τις χώρες ως αντάλλαγμα της στρατιωτικής τους υποστήριξης. Οι τρομοκρατικές οργανώσεις είναι εταιρείες που συνεργάζονται με χώρες, εξυπηρετώντας όμως ταυτόχρονα και τα δικά τους συμφέροντα.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον στο Αφγανιστάν, είναι ότι οι Σιίτες Ισλαμιστές του Ιράν στηρίζουν τους Σουνίτες Ισλαμιστές Ταλιμπάν εναντίον του ISIS. Ο λόγος είναι ότι μεγάλη επιρροή στους Ταλιμπάν ασκεί το Πακιστάν. Το Πακιστάν ήταν ένας παραδοσιακός σύμμαχος των Αράβων του Κόλπου, και ένας παραδοσιακός εχθρός του Ιράν. Λόγω όμως του οικονομικού διαδρόμου Κίνας-Πακιστάν που προωθεί η Κίνα, και που μεταξύ άλλων θα μεταφέρει φυσικό αέριο και πετρέλαιο του Ιράν στην Κίνα μέσω Πακιστάν, οι Πακιστανοί έχουν βελτιώσει πάρα πολύ τις σχέσεις τους με τους Ιρανούς. Γι’αυτό άλλωστε δεν βοήθησαν και τους Άραβες του Κόλπου στον πόλεμο που ξέσπασε στην Υεμένη ανάμεσα στο Ιράν και την Σαουδική Αραβία.

Γι’αυτόν τον λόγο οι Ιρανοί προτιμούν στο Αφγανιστάν να επικρατήσουν οι Ταλιμπάν έναντι του ISIS, γιατί αυτή τη στιγμή έχουν πολύ καλύτερες σχέσεις με το Πακιστάν, σε σχέση με αυτές που έχουν με την Τουρκία και την Σαουδική Αραβία, με τους οποίους σκοτώνονται στην Συρία και στο Ιράκ. Γιατί τον ISIS τον στηρίζει στρατιωτικά η Τουρκία, ενώ τους Ταλιμπάν σε μεγάλο βαθμό τους στηρίζει στρατιωτικά το Πακιστάν, που είναι μάλιστα και μία πυρηνική δύναμη. Γι’αυτό και το Ιράν δίνει χρήμα και όπλα στους Ταλιμπάν, ενώ παλιότερα το Ιράν αποκαλούσε τους Ταλιμπάν ναρκοτρομοκράτες.


Την Τουρκία, το Ιράν, την Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, εννοείται ότι δεν τους ενδιαφέρει το εμπόριο του οπίου. Για την ακρίβεια δεν είναι αυτή η βασική εμπορική δραστηριότητα που τους ενδιαφέρει. Γιατί έμμεσα όλο και κάποια προμήθεια θα τσιμπάνε. Αυτό όμως που κυρίως ενδιαφέρει αυτές τις χώρες είναι τα χοντρά δολάρια. Και τα χοντρά δολάρια βρίσκονται στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο. Και αυτό που κυρίως ζητάνε από τους ναρκοτρομοκράτες του Αφγανιστάν είναι να τους στηρίζουν στους ενεργειακούς τους πολέμους.


Επίσης όταν λέμε Ταλιμπάν, όταν λέμε ISIS, δεν πρέπει να φανταζόμαστε ένα μπλοκ που είναι μπετόν αρμέ. Για παράδειγμα κάποιες ομάδες των Ταλιμπάν που επηρεάζονται περισσότερο από τους Άραβες του Κόλπου είναι πολύ πιο εχθρικοί προς το Ιράν, σε σχέση με κάποιους Ταλιμπάν που επηρεάζονται περισσότερο από το Πακιστάν. Γι’ αυτό και αναφέρονται και σε πολλά άρθρα και διαμάχες στο εσωτερικό των Ταλιμπάν.

Να διευκρινίσω ότι ο λόγος που η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία δεν μπορούν να συνεργαστούν αρμονικά, παρόλο που είναι και οι δύο Σουνιτικές χώρες, είναι ότι η Σαουδική Αραβία, σε αντίθεση με το Κατάρ, δεν αναγνωρίζει στον Ερντογάν τον ρόλο του Σουλτάνου του Μουσουλμανικού Κόσμου. Γιατί σε αυτή την περίπτωση οι Σαουδάραβες θα έπρεπε να επιτρέψουν στον Ερντογάν να έχει και μεγαλύτερο ρόλο στο πετρέλαιο της Σαουδικής Αραβίας, είτε με την μορφή των εκτπώσεων, είτε μέσω κοινών projects με τις Τουρκικές εταιρείες, είτε με κάποιον άλλο τρόπο. Οι Καταριανοί από την άλλη πλευρά, που έχουν μικρή στρατιωτική δύναμη, και πιέζονται ανάμεσα στο Ιράν και την Σαουδική Αραβία, έχουν δεχτεί τον Ερντογάν ως ηγέτη, προκειμένου να απολαμβάνουν την προστασία της Τουρκίας.

Η Τουρκία μάλιστα πρόσφατα συμφώνησε με το Κατάρ να στείλει Τουρκικά στρατεύματα στο Κατάρ. Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, 100 χρόνια μετά την αποχώρηση των Τουρκικών στρατευμάτων από τον Περσικό Κόλπο, μετά την ήττα της Τουρκίας στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το άρθρο του Reuters βρίσκεται στην παρακάτω διεύθυνση.








Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Η Απάτη με το Yahoo

Λύθηκε το μυστήριο με το Yahoo

Βλέπω τόσο καιρό στο Facebook μία σελίδα Yahoo στην οποία έχω κάνει like. Απορούσα. Έλεγα "τι έγινε ρε γαμώτο, νοίκιασε στην Ελλάδα το Yahoo ο Σύριζα"? Τώρα κατάλαβα.

Ανοίγουν διάφοροι σελίδες στο facebook, τις ονομάζουν Yahoo, και μαζεύουν πάρα πολύ κόσμο. Αυτή η σελίδα πχ γράφει Yahoo, και της έχουν κάνει like καμιά 500αριά χιλιάδες άτομα. Και νομίζεις ότι διαβάζεις Yahoo στα Ελληνικά, ενώ στην πραγματικότητα διαβάζεις κάποιοιν απατεώνα Συριζαίο. Σκεφτείτε πόσο μπορεί να χρεώνει για την κάθε ανάρτηση με μισό εκατομμύριο followers.

Και δεν είναι η μόνη σελίδα του Facebook. Έχει και άλλες σελίδες Yahoo στα Ελληνικά, με δεκάδες χιλιάδες likes.

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Η Συμμαχία Ρωσίας-Σαουδικής Αραβίας

Πολύ ωραίο άρθρο του γεωπολιτικού site Diplomat, με τίτλο “The New Saudi Russian Axis: Should America Worry”, του Ιουνίου 2015, σχετικά με την βελτίωση των σχέσεων ανάμεσα στην Ρωσίας και την Σαουδική Αραβία. Το άρθρο αναφέρεται κυρίως στην συνεργασία Ρωσίας Σαουδικής Αραβίας στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας, με την Ρωσία να αναλαμβάνει την κατασκευή 16 πυρηνικών αντιδραστήρων στην Σαουδική Αραβία. Το άρθρο αναφέρει επίσης την ίδρυση εταιρείας πετρελαίου από Σαουδαραβικά και Ρωσικά κεφάλαια, ώστε οι δύο χώρες, που είναι από τις πλουσιότερες χώρες σε κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο, αλλά και οι δύο μεγαλύτεροι εξαγωγείς πετρελαίου στον κόσμο, να συνεργαστούν στον τομέα του πετρελαίου.



Να προσθέσω ότι η Ρωσία είναι η χώρα που βρίσκεται όλα αυτά τα χρόνια πίσω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, του μεγάλου εχθρού της Σαουδικής Αραβίας. Με την βελτίωση των σχέσεων ΗΠΑ-Ιράν, που αν ολοκληρωθεί θα επιτρέψει στο Ιράν να στείλει το πετρέλαιο και φυσικό του αέριο στην Ευρώπη, απειλώντας οικονομικά την Ρωσία, άνοιξε ο δρόμος για την βελτίωση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας-Ρωσίας.

Αυτό που κυρίως χωρίζει την Σαουδική Αραβία και την Ρωσία είναι ο ανταγωνισμός στις αγορές πετρελαίου. Οι δύο χώρες όμως έχουν και μεγάλα περιθώρια συνεργασίας. Πρώτον μπορούν να συνεργαστούν ως καρτέλ, μειώνοντας την παραγωγή πετρελαίου, οδηγώντας σε άνοδο των τιμών του, κάτι που δημιουργεί πρόβλημα στις ΗΠΑ, στην ΕΕ και στην Κίνα, που είναι οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς πετρελαίου στον κόσμο, και ως εκ τούτου επιθυμούν χαμηλές τιμές.

Αν επίσης οι ΗΠΑ καταφέρουν να συμμαχήσουν με το Ιράν, κάτι που μέχρι ένα βαθμό έχουν ήδη πετύχει, η Σαουδική Αραβία και η Ρωσία θα έχουν το Ιράν ως κοινό εχθρό. Επίσης, αν το Ιράν συμμαχήσει με τις ΗΠΑ, η Ρωσία δεν θα έχει πλέον κανέναν λόγο να υποστηρίζει το καθεστώς Άσαντ στην Συρία, που είναι ο βασικός σύμμαχος των Ιρανών όλα αυτά τα χρόνια, και ένας μεγάλος αντίπαλος της Σαουδικής Αραβίας. Η Ρωσία έχει ήδη μειώσει την στήριξη της στον Άσαντ στην Συρία, χωρίς να έχει πλήρως αποσύρει την υποστήριξη της.

Επίσης μία βελτίωση στις σχέσεις Σαουδικής Αραβίας και Ρωσίας θα βοηθήσει την Ρωσία, γιατί οι Σουνίτες Τζιχαντιστές που υποστηρίζονται από την Σαουδική Αραβία θα πάψουν να χτυπούν την Ρωσία στις περιοχές που οι δύο χώρες έχουν κοινά συμφέροντα. Επίσης η Ρωσία θα βοηθήσει την Σαουδική Αραβία να αντιμετωπίσει τους Τζιχαντιστές που υποστηρίζονται από την Τουρκία και το Κατάρ στο Ιράκ και την Συρία, οι οποίοι έχουν ήδη κινηθεί πολλές φορές απειλητικά εναντίον των συνόρων της Σαουδικής Αραβίας.

Επίσης η Ρωσία, αν τα βρει με την Σαουδική Αραβία, μπορεί να πάψει να στηρίζει το Ιράν στον πόλεμο στην Υεμένη, μία περιοχή που δεν είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Ρωσία, ή τουλάχιστον να έχει μία ουδέτερη στάση ανάμεσα στην Σαουδική Αραβία και το Ιράν σε αυτό τον πόλεμο. Να μην ξεχνάμε επίσης ότι ήδη η Σαουδική Αραβία και η Ρωσία βρίσκονται στην ίδια πλευρά στην Αίγυπτο, με την Σαουδική Αραβία και την Ρωσία να στηρίζουν τον Αιγύπτιο στρατηγό Σίσι, και την Τουρκία, το Ιράν, το Κατάρ και το Σουδάν να στηρίζουν τους Σουνίτες Ισλαμιστές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, οι οποίοι επιτίθονται στον Σίσι από την Λιβύη και από την Γάζα.

Είναι πάρα πολλά τα πεδία που μπορούν να συνεργαστούν οι Σαουδάραβες και οι Ρώσοι.  Γιατί το βασικό τους πρόβλημα, που είναι ο ανταγωνισμός στις εξαγωγές πετρελαίου, μπορούν τελικά να το ξεπεράσουν, γιατί η Ρωσία πουλάει κυρίως στην Ευρώπη και η Σαουδική Αραβία πουλάει κυρίως στην Ασία. Όσο η Σαουδική Αραβία ήταν σύμμαχος των ΗΠΑ αυτό το πρόβλημα ήταν δύσκολο να ξεπεραστεί, γιατί οι ΗΠΑ πίεζαν την Σαουδική Αραβία να παράγει περισσότερο πετρέλαιο ώστε να σπρώχνει χαμηλά την τιμή του βαρελιού. Οι ΗΠΑ πλέον δεν μπορούν να πιέζουν την Σαουδική Αραβία όπως έκαναν στο παρελθόν. Η Σαουδική Αραβία βέβαια έχει όφελος να πιέζει την τιμή του πετρελαίου προς τα κάτω, γιατί αυτό μειώνει τα έσοδα του Ιράν και της Ρωσίας, και την δυνατότητα τους υποστηρίζουν τους Σιίτες Ισλαμιστές στην Συρία και στο Ιράκ.

Μία εξομάλυνση όμως στις σχέσεις Ρωσίας-Σαουδικής Αραβίας θα μείωνε την ανάγκη της Σαουδικής Αραβίας να καταφεύγει σε αυτόν τον οικονομικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας. Υπάρχει βέβαια και το Ιράν, αλλά η πίεση προς την Σαουδική Αραβία θα ήταν σαφώς μικρότερη. Να προσθέσω ότι τα κοιτάσματα της Σαουδικής Αραβίας είναι από τα ευκολότερα κοιτάσματα στον κόσμο, και η Σαουδική Αραβία είναι η χώρα που έχει την δυνατότητα να παράγει πετρέλαιο με το μικρότερο δυνατό κόστος. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που οι Σαουδάραβες μπορούν να χρησιμοποιούν το πετρέλαιο ως εργαλείο οικονομικού πολέμου εναντίον του Ιράν και της Ρωσίας.

Το βασικό πρόβλημα στις σχέσεις ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας είναι ότι οι ΗΠΑ δεν αγοράζουν πλέον μεγάλες ποσότητες πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο, γιατί έχουν αυξήσει τις εισαγωγές τους από τον Καναδά, την Νιγηρία, το Μεξικό και την Βενεζουέλα, αλλά και γιατί έχουν αυξήσει την δικής τους παραγωγή. Αυτό έκανε τους Σαουδάραβες να στραφούν προς την Κίνα, που είναι ο μεγάλος πελάτης της γειτονιάς, κάνοντας μεγάλα τμήματα της Σαουδαραβικής ελίτ να βλέπουν τις ΗΠΑ ως εμπόδιο στην περεταίρω σύσφιξη των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας-Κίνας.

Το άλλο πρόβλημα στις σχέσεις Σαουδικής Αραβίας-ΗΠΑ, είναι ότι οι ΗΠΑ προωθούν τον αγωγό TAPI (Τουρκμενιστάν-Αφγανιστάν-Πακιστάν-Ινδία), που σε πρώτη φάση θα κατεβάσει στη Νότια Ασία φυσικό αέριο του Τουρκμενιστάν, χτυπώντας τους Άραβες και τους Ιρανούς. Σε δεύτερη φάση μπορεί από την ίδια διαδρομή να φτάσει στην Νότια Ασία και πετρέλαιο από το Καζακστάν. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Οσάμα Μπιν Λάντεν είχε την έδρα του στο Αφγανιστάν, και ήταν τόσο αντι-Αμερικανός. Το Αφγανιστάν μπορεί να μπλοκάρει την κάθοδο στην Νότια Ασία, του Τουρκμενικού φυσικού αερίου, και του πετρελαίου το Καζακστάν.

Αυτά τα προβλήαματα οδήγησαν τελικά στην τρομοκρατική επίθεση στους Δίδυμους Πύργους τον Σεπτέμβριο του 2001. Στην συνέχεια οι ΗΠΑ επέτρεψαν στους Ιρανούς να πάρουν τον έλεγχο του Ιράκ. Αυτό οι ΗΠΑ δεν το έκαναν ως αντίποινα στην Σαουδική Αραβία, αλλά επειδή ήθελαν να απελευθερώσουν από τον Σαντάμ Χουσέιν τους Κούρδους του Ιρακινού Κουρδιστάν, που είναι πολύ φιλο-Αμερικανοί, και είναι πολύ πλούσιοι σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Να θυμίσω όμως ότι στον πόλεμο του Ιράκ το 1991, οι Αμερικανοί έφτασαν μέχρι την Βαγδάτη, αλλά προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους συμμάχους τους Σαουδάραβες, δεν ανέτρεψαν τον Σαντάμ Χουσέιν, γιατί κάτι τέτοιο θα επέτρεπε στους Ιρανούς να πάρουν τον έλεγχο του Ιράκ.

Μετά όμως την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους οι ΗΠΑ δεν είχαν κανέναν λόγο να ανέχονται τον σύμμαχο των Ρώσων Σαντάμ Χουσέιν, και να μην βοηθούν τους φιλο-Αμερικανούς Κούρδους του Βορείου Ιράκ, τους οποίους καταπίεζε ο Σαντάμ Χουσέιν. Αυτός ήταν ο λόγος που επιτέθηκαν στο Ιράκ το 2003. Προηγουμένως, το 2001, είχαν ήδη επιτεθεί στους Σουνίτες Ισλαμιστές Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, οι οποίοι υποστηρίζονται από τους Άραβες του Κόλπου και από το Πακιστάν. Και το χτύπημα στο Ιράκ, αλλά και το χτύπημα στο Αφγανιστάν, ήταν τεράστια πλήγματα για την Σαουδική Αραβία.

Η βελτίωση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας-Ρωσίας έχει μεγάλο ενδιαφέρον, και θα πρέπει να αναμένουμε για κάθε βήμα προόδου που θα υπάρχει στις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν, να βλέπουμε και ένα αντίστοιχο βήμα στις σχέσεις Σαουδικής Αραβίας-Ρωσίας. Χωρίς να περιμένουμε όμως, στο άμεσο μέλλον τουλάχιστον, να γίνει το Ιράν ένας 100% σύμμαχος των ΗΠΑ και η Σαουδική Αραβία ένας 100% σύμμαχος της Ρωσίας. Δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να συμβεί και αυτό, αλλά προς το παρόν θα πρέπει απλά να περιμένουμε ένα πιο δαιδαλώδες πλέγμα συμφερόντων. Ο παρακάτω χάρτης του Πανεπιστημίου Columbia εμφανίζει με μαύρες κηλίδες τα κοιτάσματα πετρελαίου, και με κόκκινες κηλίδες τα κοιτάσματα φυσικού αερίου.



Για περισσότερες πληροφορίες για τους ενεργειακούς πολέμους της Μέσης Ανατολής βλέπε “Οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα στην Μέση Ανατολή: Συνεργασίες και Συγκρούσεις”, στην παρακάτω διεύθυνση


και “Ῥωσία vs Τουρκία: Η Γεωπολιτική των Αγωγών South Stream και Turk Stream”, στην παρακάτω διεύθυνση.


Για το άρθρο του Diplomat βλέπε παρακάτω διεύθυνση





Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Ο Εγκλωβισμός της ΝΔ στην Διαφωνία Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου

Συμφώνησαν λέει η Ελλάδα και η Ρωσία εχθές για την κατασκευή του Ελληνικού τμήματος του Ρωσικού αγωγού Turk Stream, όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο από το Βήμα, με τίτλο “Ελλάδα-Ρωσία- Συμφώνησαν στην Υλοποίηση του Αγωγού Αερίου”, της 19ς Ιουνίου 2015.



Ενώ όπως έχω πει πολλές φορές οι Τούρκοι αξιωματούχοι δηλώνουν φόρα παρτίδα ότι ο Turk Stream (Ρωσία-Τουρκία-Ελλάδα-Σκόπια-Σερβία-Ουγγαρία), θα κατασκευαστεί μόνο αν διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του Southern Energy Corridor (Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία-Τουρκία-Ελλάδα-Αλβανία-Ιταλία), που όπως δηλώνουν οι Τούρκοι αξιωματούχοι είναι ο βασικός γεωπολιτικός στόχος της Τουρκίας.

Επομένως η συμφωνία Ελλάδας-Ρωσίας δεν έχει καμία αξία ως προς την κατασκευή του Turk Stream, αφού η κατασκευή αυτού του αγωγού εξαρτάται από την Τουρκία, που ξεκάθαρα δηλώνει ότι προτεραιότητα της είναι ο Southern Energy Corridor. Η μόνη αξία που έχει η συμφωνία Ελλάδας-Ρωσίας είναι ως προς την δυνατότητα της Ελλάδας να μπλοκάρει το τμήμα του Southern Energy Corridor που θα ενώσει την Ελλάδα με την Ιταλία, τον αγωγό Trans-Adriatic Pipeline (ΤΑP). Ήδη ο Λαφαζάνης απειλεί ότι θα πάει την συμφωνία που υπέγραψε ο Σαμαράς με τους Αζέρους για τον TAP στα διεθνή δικαστήρια.

Για να μην πούνε όμως οι κνίτες των ΜΜΕ ότι η Ελλάδα απειλεί να μπλοκάρει τον ενεργειακό διάδρομο που προωθούν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και η Τουρκία, και που ισοδυναμεί με αυτοκτονία, το παρουσιάζουν σαν μία απλή συμφωνία για τον Turk Stream. Ενώ ταυτόχρονα ο Καμμένος πηγαίνει στις ΗΠΑ και δηλώνει στα κανάλια ότι θέλει να δώσει το Αιγαίο στις ΗΠΑ, με τους Αμερικανούς να σκάνε στα γέλια, τα κανάλια να χαλάνε τον κόσμο με την επίσκεψη Τσίπρα στο Τέξας, και τα κολλητηλίκια του Βαρουφάκη με τον Τζορτζ Σόρος. Για τον Βαρουφάκη δεν λέω ότι δεν έχει όντως κολλητηλίτικα με τον Τζορτζ Σόρος. Οι δηλώσεις που κάνουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και ανεβοκατεβάζουν τα χρηματιστηρία είναι θησαυρός για παίκτες των χρηματιστηρίων, όπως είναι ο Τζορτζ Σόρος.

Δεν αμφισβητώ δηλαδή την σχέση του Βαρουφάκη με τον Σόρος και τον κάθε Σόρος. Άλλωστε ο Σόρος δεν είναι οι ΗΠΑ, αλλά ένας επενδυτής. Επισημαίνω τον λόγο που ο Βαρουφάκης πάει και αγκαλιάζει και ποζάρει δίπλα στον Σόρος, επισημαίνω τον λόγο που ο Τσίπρας πάει στο Τέξας, επισημαίνω τον λόγο που ο Καμμένος πάει στις ΗΠΑ και δηλώνει στα ΜΜΕ ότι θέλει να παραχωρήσει το Αιγαίο στις ΗΠΑ. Ο λόγος είναι ότι αν προκληθεί μία μεγάλη καταστροφή, όλοι αυτοί θα πρέπει να χαρακτηριστούν πράκτορες των ΗΠΑ, και να φορτωθούν στις ΗΠΑ, όπως έχει γίνει στο παρελθόν με τους Συνταγματάρχες της επταετίας και με τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Η ΝΔ όπως βλέπετε δεν τα επισημαίνει αυτά. Αντιθέτως παίζει και αυτή το παιχνίδι, παρόλο που προειδοποιεί ότι υπάρχουν μεγάλοι εθνικοί κίνδυνοι, και τα στελέχη της δηλώνουν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να συγκρουστεί με την ΕΕ. Ο λόγος που η ΝΔ δεν μιλάει για τα ενεργειακά είναι ότι βρίσκεται ακόμη εγκλωβισμένη στην διαμάχη Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου της δεκαετίας του 70. Την δεκαετία του 70 οι εθνικοσοσιαλιστές επιθυμούσαν την στροφή της Ελλάδας προς την Ρωσία, αλλά επιθυμούσαν και τον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της. Οι κομμουνιστές αντιθέτως επιθυμούσαν την στροφή της Ελλάδας προς την Ρωσία, αλλά και την μετατροπή της σε μία χώρα όπως ήταν οι σύμμαχοι της Ρωσίας στην Μεσόγειο πχ την Λιβύη του Καντάφι και την Συρία του Άσαντ. Του πατέρα του σημερνιού Άσαντ. Τελικά ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβγαλε την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ το 1974, αλλά την έβαλε με τα χίλια ζόρια στην ΕΟΚ, εν μέσω σφοδρών επιθέσεων από τους κομμουνιστές. Ο διάδοχος του Καραμανλή, ο Ράλλης, ξαναέβαλε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ το 1980. Λόγω των Ευρωπαϊκών πακέτων που ακολούθησαν, οι κομμουνιστές δεν άλλαξαν τον προσανατολισμό της Ελλάδας, παρά την σκληρή αντιαμερικανική προπαγάνδα που ακολούθησαν οι κνίτες των ΜΜΕ όλες τις επόμενες δεκαετίες.

Η ΝΔ ακόμη και σήμερα παραμένει εγκλωβισμένη στην διαφωνία Κ. Καραμανλή και Α. Παπανδρέου, και αυτός είναι ο λόγος που δεν προειδοποιεί τον Ελληνικό λαό για τα ενεργειακά και τους κινδύνους που υπάρχουν. Γιατί αν το κάνει αυτό, θα πρέπει να πει πράγματα που δεν συμφέρουν την Ρωσία. Η ΝΔ αντί να εξελιχθεί σε μία φιλοευρωπαϊκή και νατοϊκή πολιτική δύναμη εξακολουθεί να παίζει το παιχνίδι Καραμανλή-Παπανδρέου της δεκαετίας του 70, όπου η μόνη της διαφορά με τους κομμουνιστές είναι η πορεία της χώρας στην Ευρώπη. Που σημαίνει αναγκαστικά και αποδοχή του Southern Energy Corridor, αφού αυτό το δίκτυο προωθεί η ΕΕ. Γι’αυτό συμφώνησε η ΝΔ στον αγωγό TAP.

Με το να μιλάει όμως η ΝΔ γενικά και αόριστα για “εθνικούς κινδύνους” δεν γίνεται τίποτα. Πως θα κατανοήσει ο κόσμος τους εθνικούς κινδύνους αν δεν έχει ιδέα για τα ενεργειακά? Αν δεν γνωρίζει κάποιος το ενεργειακό παιχνίδι δεν μπορεί να καταλάβει τι κάνουν οι προδότες οι κομμουνιστές σήμερα, και αύριο θα τους πιστέψει με μεγάλη άνεση όταν θα του πούνε ότι ο Τσίπρας, ο Καμμένος και ο Βαρουφάκης ήταν πράκτορες των ΗΠΑ. Άλλωστε και ο Τσίπρας και ο Καμμένος και ο Βαρουφάκης γνωρίζουν πολύ καλά ότι σε περίπτωση απώλειας Ελληνικών εδαφών θα πρέπει να φορτωθούν στις ΗΠΑ. Θέλω να πω ότι αυτό το παιχνίδι παίζεται εν γνώση τους, γι’αυτό ποζάρουν και στις κάμερες για να το ενισχύσουν. Προσπαθούν να εφαρμόσουν το 2015 τις τακτικές που εφάρμοζαν τις δεκαετίες του 70, του 80 και του 90. Ε όχι ρε φίλε, δεν θα τους περάσει! Για την ακρίβεια δεν θα τους περάσει αν εσείς ενημερώσετε τους φίλους σας, και αυτοί τους φίλους τους. Γιατί όπως καταλαβαίνετε όταν τα λέω αυτά εγώ, που θεωρούμαι ένας γραφικός του Facebook, δεν έχουν και μεγάλη απήχηση.