Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ο Γεωργιάδης για τις Μίζες

Στο 24.50 ο Γεωργιάδης για το χρέος και τις μίζες

Δημοσιογράφος "Πόσα λεφτά πιστεύετε ότι έχουν φύγει σε μίζες?"
Γεωργιάδης "Κάποια δισεκατομμύρια. Φεύγουμε όμως από την μεγάλη εικόνα. Ακούστε ποιο είναι το πρόβλημα. Το σύνολο των εξοπλισμών που έκανε η Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια είναι 40 δις ευρώ. Η Ολυμπιάδα μας στοίχισε άλλα 8 δις ευρώ, και δώσαμε και σε κατασκευαστικά έργα άλλα 50 δις ευρώ περίπου....

....Σύνολο 98 δις ευρώ συμπεριλαμβανομένων των μιζών. Πόσα από αυτά να είναι μίζες? 20-30 δισεκατομμύρια? Μα εμείς σβήσαμε μόνο με το PSI 140 δις ευρώ. Χρωστάμε 360 δις ευρώ. Να σας πω λοιπόν που πήγαν τα λεφτά. Τα λεφτά λοιπόν πήγαν σε συντάξεις που δίναμε χωρίς τα ανάλογα ένσημα, σε διπλά εφάπαξ κτλ."

Άδωνης Γεωργιάδης στο 24.00

"Ο νόμος που ψηφίσαμε για το πόθεν έσχες είναι σαφής. Ότι δεν είναι στο πόθεν έσχες δημεύεται. Αυτό θα συμβεί και με τα χρήματα που δεν συμπεριέλαβε ο Γιώργος Καρατζαφέρης στο πόθεν έσχες του, και που νομίζω ότι είναι περίπου 26 εκ ευρώ".


Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Wikipedia

Wikipedia. Ο φόβος και ο τρόμος των ψεκασμένων. Λένε για να την απαξιώσουν ότι δεν είναι έγκυρη. Ότι μπορεί να γράφει όποιος θέλει ότι θέλει. Το άκουσα κι εγώ, χάρηκα, και πρόσθεσα κάτι σε ένα άρθρο τους. Μου το διαγράψανε στο πι και φι, και αφαίρεσαν από τον λογαριασμό μου την δυνατότητα να παραμβαίνει στα κείμενα τους.

Είμαι συνδρομητής στην Britanicca, αλλά η Wikipedia αξίζει όσο 100 Britanicca. Η Britanicca θα γράψει γι’ αυτά που συμβαίνουν σήμερα μετά από 50 χρόνια, όταν θα έχουν βγουν πια στην δημοσιότητα τα επίσημα κρατικά έγγραφα. Η Wikipedia σου λέει από σήμερα “ο τάδε αρθρογράφος είπε αυτό”, και σου βάζει παραπομπή του άρθρου. Καταξιωμένων φυσικά δημοσιογράφων ή πηγών. Όταν υπάρχει καπνός, η Wikipedia σου λέει “για δες εκεί μήπως υπάρχει και φωτιά”.

Δεν παίρνει την ευθύνη να το παρουσιάσει σαν δική της θέση, ούτε σαν κάτι δεδομένο, αλλά σε πονηρεύει, οπότε είναι πια στην δική σου κρίση αν θα το λάβεις υπόψη σου. Και αυτό το κάνει σήμερα, γι’ αυτά που συμβαίνουν σήμερα, και όχι  σήμερα, γι’ αυτά που συνέβησαν πριν 50 χρόνια. Wikipedia. Η θαρραλέα διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια, που αξίζει όσο 100 Britanicca. Wikipedia. Ο φόβος και ο τρόμος των ψεκασμένων.







Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Πούτιν + ExxonMobil = Love

Λίγα λόγια για την σχέση του Πούτιν με την Αμερικανική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου Exxon, μιας και έχουμε τις τρεις τελευταίες δεκαετίες διδαχθεί ότι όλα τα κακά στον κόσμο συμβαίνουν λόγω των κακών ιδιωτικών πετρελαϊκών εταιρειών. Έχω ήδη ανεβάσει το παρακάτω κείμενο, στο οποίο φαίνεται από τα στοιχεία που παραθέτω, ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία τα παγκόσμια ενεργειακά αποθέματα ανήκουν σε κρατικές εταιρείες ενέργειας (National Oil Companies NOC).



Η παραπάνω φωτογραφία δείχνει τον Πούτιν να βραβεύει τον διευθύνοντα σύμβουλο της ExxonMobil, Rex Tillerson. Στην ίδια εκδήλωση βραβεύθηκε ο διευθύνων σύμβουλος του Ιταλικού γίγαντα ENI, Paolo Scaroni.

Η ExxonMobil και η ENI, μαζί με την κρατικά ελεγχόμενη Ρωσική Rosneft, που είναι και ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου της Ρωσίας, έχουν αναλάβει την εκμετάλλευση μεγάλων Ρωσικών κοιτασμάτων. Για την βράβευση των Tillerson και Scaroni βλέπε παρακάτω άρθρο του πρακτορείου Bloomberg, με τίτλο “Putin Honors Exxons Tillerson, Enis Scaroni, Ex-Stasi Warnig”, Οκτωβρίου 2012.

Όπως θα διαβάσετε στην πρώτη παράγραφο του παρακάτω link της Wikipedia, η Rosneft ανήκει κατά 75.16% στο Ρωσικό κράτος, με τον Αγγλικό γίγαντα BP (British Petroleum), να κατέχει ένα 19.75%, και το υπόλοιπο ποσοστό να έχουν άλλοι μικρομέτοχοι (τα ποσοστά ισχύουν στις 27.11.2014 οπότε και χρησιμοποιήθηκε το link, και σίγουρα θα αλλάξουν στον μέλλον).

Για το ποσοστό 20% της BP στην Rosneft βλέπε και παρακάτω άρθρο της Guardian.

Επομένως η συνεργασία ανάμεσα στην ExxonMobil, την ENI και τον Πούτιν (Rosneft), είναι στην πραγματικότητα μία συνεργασία ανάμεσα στην ExxonMobil, την ENI , την BP και τον Putin (Rosneft). Γιατί οι ιδιωτικές εταιρείες δεν έχουν πρόβλημα να συνεργαστούν με κανέναν. Τις ενδιαφέρει μόνο το κέρδος και καθόλου η γεωπολιτική. Είναι τα κράτη που ενδιαφέρονται για την γεωπολιτική, για την ενεργειακή τους επάρκεια κάποια, για την προώθηση των ενεργειακών τους πόρων στο εξωτερικό κάποια άλλα, και για όλους αυτούς τους λόγους γίνονται και οι πόλεμοι.

Στην πρώτη παράγραφο του παρακάτω άρθρου του Business Week του Bloomberg,  με τίτλο “Book Review: 'Private Empire,' by Steve Coll”, του Μαΐου 2012, θα διαβάσετε ότι όταν ρωτήθηκε ο Lee Raymond, διευθύνων σύμβουλος της Exxon από το 1993  έως το 2005, σχετικά με το αν σκόπευε η Exxon να κάνει περισσότερα διυλιστήρια στις ΗΠΑ, ώστε να αυξηθεί η ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, απάντησε ότι η Exxon δεν είναι Αμερικανική εταιρεία, και δεν λαμβάνει τις αποφάσεις της με βάση το τι είναι καλό για τις ΗΠΑ.

Αυτό που είπε ήταν πάρα πολύ σωστό, αφού η ExxonMobil δεν είναι εισηγμένη μόνο στο Αμερικανικό χρηματιστήριο, και επίσης έχει εκατομμύρια μη Αμερικανούς μετόχους σε όλο τον κόσμο. Θα χρησιμοποιήσω κάποια παραδείγματα, ώστε αυτό να φανεί ακόμη πιο ξεκάθαρα, και να φανεί πως μπορεί να διαφέρει το εθνικό από το εταιρικό συμφέρον, κάτι που είναι κατά την γνώμη μου και πάρα πολύ καλό. Γιατί όταν το κρατικό και το εταιρικό συμφέρον συμπίπτουν, πχ Gazprom, η πιθανότητα πολέμων αυξάνεται δραματικά, γιατί ο επιχειρηματίας (κράτος), είναι και αυτός που έχει τον έλεγχο του στρατού.

Πρόσφατα, οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, χτύπησαν την Ρωσία λαμβάνοντας οικονομικές κυρώσεις εναντίον της, περιορίζοντας δηλαδή τις οικονομικές τους συναλλαγές με αυτήν. Αυτό επηρεάζει άμεσα και τις Αμερικανικές και Ευρωπαϊκές εταιρείες που συνεργάζονται με την Ρωσία όπως είναι φυσικό.

Υπάρχουν άφθονα άρθρα για τις εξαιρετικές σχέσεις του Πούτιν με την ExxonMobil, και αρκεί ένα γκουγκλάρισμα για να τα βρείτε. Θα ξεκινήσω με το παρακάτω άρθρο του περιοδικού Forbes, με τίτλο “Why Forcing ExxonMobil Out Of Russia Isn't Going To Help Anything”, του Σεπτεμβρίου 2014.

Ο αρθρογράφος αναφέρει στην αρχή του άρθρου ότι η φιλία του Πούτιν με τον διευθύνοντα σύμβουλο της ExxonMobil, Rex Tillerson, είναι η καλύτερη σχέση που έχει ο Πούτιν με Αμερικανό, και  αναρωτιέται γιατί να μην αναπτυχθούν περισσότερες hi-tech ισχυρές φιλίες όπως αυτή της Exxon με την Ρωσία, αντί να καταστραφούν οι ήδη υπάρχουσες. Είναι επικριτικός προς την ΕΕ και τις ΗΠΑ ο δημοσιογράφος. Αναφέρεται μάλιστα στην σχέση Πούτιν-Tillerson ως “bromance”, από το brother και romance, που σημαίνει αδελφική αγάπη.

Στην 2η και 3η παράγραφο του άρθρου, λέει ότι παρόλο που οι οικονομικές κυρώσεις θα δυσκολέψουν τις συνεργασίες της Exxon, της Royal Dutch Shell, και της Total, με τις Ρωσικές Rosneft και Gazprom, οι σχέσεις του Πούτιν με τον Tillerson δεν θα χαλάσουν. Και εξηγεί στην συνέχεια του άρθρου, ότι προκειμένου Tillerson και ο Πούτιν να μπορούν να αντιμετωπίζουν τις κυρώσεις των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έκαναν το εξής κόλπο. Αγόρασε η Exxon μετοχές σε έργα της Rosneft στην Ρωσία, και για να διασφαλίσει την Exxon ο Πούτιν, αγόρασε και η Rosneft μετοχές σε έργα της Exxon στον Κόλπο του Μεξικού και στον Καναδά. Στον Κόλπο του Μεξικού σε Αμερικανικά νερά να προσθέσω εγώ, και συγκεκριμένα στα νερά του Τέξας.


Λέει λοιπόν ο αρθρογράφος στην 8η παράγραφο του άρθρου, ότι δεν χάλασε και ο κόσμος αν οι οικονομικές κυρώσεις εμποδίσουν την συνεργασία της Exxon και της Rosneft για κάποιους μήνες. Και λέει ότι ακόμη και αν τελικά η Δύση και ο Πούτιν πάνε σε ένα πραγματικό ψυχρό πόλεμο, η ExxonMobil και η Rosneft θα  ανταλλάξουν τις συμμετοχές τους στην Ρωσία, στον Κόλπο του Μεξικού και στον Καναδά.

Προκειμένου δηλαδή να μπορεί η Exxon να δραστηριοποιείται άφοβα στην Ρωσία, και να έχει η Ρωσία την ανώτερη τεχνολογία που διαθέτουν όπως είναι φυσικό οι ιδιωτικές εταιρείες, αγόρασε η Rosneft ένα αντίστοιχο κομμάτι της Exxon στο εξωτερικό, ώστε αν η Exxon χρειαστεί να εγκαταλείψει τις επενδύσεις της στην Ρωσία κάποια στιγμή, να μην βουλιάξει οικονομικά, αφού τα μεγέθη είναι τεράστια.

Στο παρακάτω άρθρο του RT (Russian Today), του Ρωσικού ειδησεογραφικού πρακτορείου που χρηματοδοτείται από το Ρωσικό κράτος, με τίτλο “Rosneft and Exxon team up in Gulf of Mexico”, του Μαρτίου 2013, μπορείτε να διαβάσετε για την αγορά του 30% πολλών έργων της Exxon στις ΗΠΑ από την Rosneft .

Για την στρατηγική συνεργασία της Rosneft και της Exxon, μπορείτε επίσης να διαβάσετε στο site της Exxon στην παρακάτω διεύθυνση.

Το ίδιο κόλπο έκανε και η Rosneft με την BP. Αγόρασε η Rosneft ένα ποσοστό σε μία εταιρεία της BP (TNK-BP), και η BP αγόρασε ένα ποσοστό στην Rosneft. Βλέπε παρακάτω σελίδα της Rosneft.


Επίσης στο παρακάτω άρθρο του κρατικού RT (Russian Today), με τίτλο “How sanctions will affect the Wests $35bn invested in Russian oil”, του Ιουλίου 2014, αναφέρεται ότι αν επιμείνουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ στις οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, οι δυτικές εταιρείες όπως η Total, η BP, η Exxon η Halliburton, και η Schlumberger, θα χάσουν 35 δις δολάρια.

Στην 1η παράγραφο του παρακάτω άρθρου του πρακτορείου Bloomberg, με τίτλο “Putin Praises Exxon Alliance as Arctic Drilling Starts”, τον Αύγουστο του 2014, μήνες μετά την εφαρμογή των οικονομικών κυρώσεων, θα διαβάσετε ότι ο Πούτιν αποκάλεσε την Exxonold and reliable partner”.

Και πως να μην την αποκαλέσει έτσι, αφού μαζί σχεδιάζουν πως θα καταφέρουν να μην τους χαλάσει η Αμερικανική κυβέρνηση και η ΕΕ τις δουλειές τους στην Ρωσία? Και από την πλευρά της βεβαίως η Exxon πολύ καλά κάνει, και κανείς δεν μπορεί να της καταλογίσει τίποτα. Μπορεί να της κουνήσει κάποιος Αμερικανός Καμμένος την Αμερικανική σημαία, ή να της μιλήσει κάποιος Αμερικανός Σκουρλέτης για τον Αμερικανικό λαό, αλλά η δουλειά της Exxon είναι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, και όχι η Αμερικανική σημαία και ο Αμερικανικός λαός. Η Αμερικανική σημαία και ο Αμερικανικός λαός είναι δουλειά της Αμερικανικής κυβέρνησης και όχι της Exxon.

Να προσθέσω ότι η ExxonMobil είναι η μεγαλύτερη Αμερικανική εταιρεία ενέργειας, και η μεγαλύτερη εταιρεία ενέργειας από άποψη εσόδων στον κόσμο. Δεν είναι βέβαια η μεγαλύτερη εταιρεία ενέργειας στον κόσμο, αν ως κριτήριο χρησιμοποιήσουμε τα ενεργειακά αποθέματα που ελέγχει κάθε εταιρεία. Με βάση τα ενεργειακά αποθέματα, οι μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο είναι κρατικές, αφού στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα ενεργειακά αποθέματα ελέγχονται από κρατικές εταιρείες, όπως έλεγα στον “Μύθο του Πετρελαίου”, το κείμενο που είχαν ανεβάσει παλιότερα (βλέπε πρώτο link στην αρχή του κειμένου).

Τα παραπάνω έχουν τεράστια σημασία, γιατί ένα τεράστιο μέρος της κομμουνιστικής και εθνικοσοσιαλιστικής προπαγάνδας, βασίζεται στο τραπεζικό σύστημα και στο πετρέλαιο. Μας παρουσιάζουν τις ιδιωτικές εταιρείες πετρελαίου σαν την αιτία όλων των πολέμων, ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι ιδιωτικές εταιρείες πετρελαίου δεν κοιτάνε σύνορα, δεν τους ενδιαφέρει η γεωστρατηγική. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος.

Είναι τα κράτη που έχουν τις γεωπολιτικές ανησυχίες. Είναι ο Πούτιν που χρησιμοποιεί την Ρωσική ενέργεια στην Ρωσική διπλωματία, και είναι οι ΗΠΑ και η ΕΕ που θέλουν να περιορίσουν αυτή του την δύναμη. Είναι η Σαουδική Αραβία, το Ιράν, το Ιράκ και το Κατάρ που σκοτώνονται για το ποιος θα πουλήσει πρώτος το πετρέλαιο και το φυσικό του αέριο. Την Exxon και την κάθε Exxon την ενδιαφέρει μόνο να βγάζει κέρδος, και δεν την ενδιαφέρει καθόλου αν το κέρδος αυτό θα προέρχεται από την Αμερική ή την Ρωσία ή το Ιράν ή από κάπου αλλού.

 Είναι αυτές οι χώρες που χρειάζονται την τεχνολογία της Exxon, και της κάθε Exxon. Είναι αυτές οι χώρες που χρειάζονται το κύρος της Exxon και της κάθε Exxon στις αγορές, το οποίο κύρος τους δίνει την δυνατότητα να δανείζονται τεράστια ποσά. Αντιθέτως κανένας δεν δανείζει τα χρήματα του σε κομμουνιστές και εθνικοσοσιαλιστές, αφού όλοι ξέρουν ότι θα βάλουν φαρδιές πλατιές τις υπογραφές τους, οι οποίες δεν σημαίνουν τίποτα γι’αυτούς, προκειμένου να πάρουν τα χρήματα, και μετά θα προχωρήσουν σε εθνικοποίηση αυτών των επενδύσεων.

Θα αναρωτηθεί κανείς, γιατί η Ελληνική αριστερά, που πληρώνεται από τους Άραβες, δεν κάνει σημαία την συνεργασία του Πούτιν με τις ξένες εταιρείες? Αφού ο Πούτιν είναι αντίπαλος των Αράβων, και ανταγωνίζονται για το ποιος θα πουλήσει το πετρέλαιο και το φυσικό του αέριο. Δεν το κάνουν σημαία τους, γιατί πρώτον αν καταλάβει ο κόσμος τι συμβαίνει θα καταρρεύσει ο μύθος του κακού πετρελαιά, και δεύτερον γιατί δεν μπορούν να παρουσιάζονται σαν φιλο-Καταριανοί. Η παράδοση τους ταιριάζει πολύ περισσότερο με ένα δήθεν φιλο-Ρωσικό προφίλ. Δεν μπορούν να πουν ότι είναι τσιράκια του Κατάρ, μίας μικρής πετρελαϊκής μοναρχίας 300 χιλιάδων Αράβων (οι υπόλοιποι 1.700.000 πολίτες του Κατάρ δεν είναι Καταριανοί).

Και ήταν πράγματι κάποτε φιλο-Ρώσοι. Γιατί επί Σοβιετικής Ενώσεως τα χρήματα τα έπαιρναν από την Ρωσία. Ή τουλάχιστον και από την Ρωσία. Αυτό ήταν κάποτε όμως. Σήμερα όπως έχει φανεί από την στήριξη τους στους αντιπάλους του Άσαντ στην Συρία, και από την στήριξη τους στον Μόρσι της Αιγύπτου, τους φίλους του Κατάρ και τους εχθρούς της Ρωσίας δηλαδή, την Ρωσία την χρησιμοποιούν απλά για να μην φαίνεται ότι είναι Καταριανοί.

Σήμερα πολύ περισσότερο φιλο-Ρώσοι είναι οι εθνικοσοσιαλιστές παρά οι κομμουνιστές. Αν και οι εθνικοσοσιαλιστές με μπερδεύουν πολλές φορές. Δεν είναι ξεκάθαροι ούτε στην Αίγυπτο ούτε στην Συρία. Και ποτέ δεν λένε κάτι κακό για το Κατάρ, που είναι μεγάλος αντίπαλος της Ρωσίας. Φαντάζομαι συνεργάζονται και με τους δύο. Είναι όμως σίγουρα πιο φιλο-Ρώσοι από τους κομμουνιστές.





Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Η Επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Brookings Institute της Washington

Έλεγα στο παρακάτω link για την στενή συνεργασία που έχουν με το Κατάρ η ExxonMobil και η ConocoPhillips, οι δύο μεγαλύτερες Αμερικανικές εταιρείες ενέργειας, με έδρα το Τέξας και οι δύο, και για το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στο Τέξας των ΗΠΑ, όχι επειδή είναι φιλο-Αμερικανός, αλλά επειδή είναι φιλο-Καταριανός.

Επίσης, όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω link από το site του think tank Brookings Institute, τον Ιανουάριο του 2013, ο Αλέξης Τσίπρας, κατά την πρώτη του παρουσία στην Ουάσινγκτον, μίλησε στο ίδρυμα.

Στο παρακάτω άρθρο του Washington Post, με τίτλο At fast-growing Brookings, donors may have an impact on research agenda”, στην 9η παράγραφο του τμήματος “Conscious of the Pressure”, θα διαβάσετε ότι το Κατάρ έχει δώσει 21 εκ δολάρια στο Brookings Institute. Στο τμήμα “Mutual Benefits” του ίδιου άρθρου, ο αρθρογράφος εξηγεί γιατί είναι αμοιβαία επωφελής η συνεργασία ανάμεσα στο Κατάρ και στο Brookings Institute.

Όπως θα διαβάσετε μάλιστα στο παρακάτω link του Brookings, το Brookings Institute έχει δημιουργήσει στο Κατάρ παράρτημα,, το Brookings Doha Center, μία από τις ελάχιστες παρουσίες του ιδρύματος Brookings στο εξωτερικό.

Δεν θέλω με τα παραπάνω να απαξιώσω το ίδρυμα Brookings, που είναι ένα πολύ σοβαρό think tank. Απλά φαντάζομαι ότι λόγω των σχέσεων του με το Κατάρ, θα ήταν σχετικά εύκολο για το Brookings να εξασφαλίσει την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα. Στο παρακάτω link του left.g μπορείτε να διαβάσετε για την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Brookings

Εδώ, τα δήθεν αντισυστημικά ΜΜΕ, το ταξίδι μας το παρουσίασαν ως επαφή του Τσίπρα με το Εβραϊκό λόμπι. Η δικαιολογία που χρησιμοποίησαν για να πείσουν τον κόσμο, ήταν ότι ένα πρώην μεγάλο στέλεχος της Goldman Sachs, o John Thornton, ο οποίος νομίζω δεν είναι καν Εβραίος, είναι chairman του Brookings. Έχει σημασία δηλαδή ότι ο πρόεδρος του Brookings προέρχεται από την Goldman Sachs, μία ιδιωτική κερδοσκοπική εταιρεία που φημίζεται για την ποιότητα των στελεχών της, και όχι ότι μία από τις ελάχιστες παρουσίες του Brookings στο εξωτερικό είναι στο Κατάρ. Η Goldman Sachs γενικότερα αντιμετωπίζεται σαν ένα σκοτεινό ίδρυμα, και ποτέ σαν μία πολύ πετυχημένη κερδοσκοπική εταιρεία.

Και μια και λέω για Goldman Sachs, να πω κάτι ακόμα. Το παρακάτω λινκ της Wikipedia παρουσιάζει τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο με βάση τα έσοδα (revenues).

Ένας καλός τρόπος να ταξινομηθούν τα εταιρικά μεγέθη είναι βάσει των εσόδων τους, γιατί αν τις ταξινομήσουμε με βάση την χρηματιστηριακή τους αξία, πολλές κρατικές εταιρείες δεν θα συμπεριληφθούν, γιατί απλά δεν είναι εισηγμένες σε χρηματιστήρια. Η παρακάτω φωτογραφία εμφανίζει τις 10 πρώτες εταιρείες του link.


 Δύο Κινεζικές εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, η Sinopec και η China National Petroleum Corporation,  βρίσκονται στην πρώτη τριάδα με ετήσια έσοδα 486 και 455 δις δολάρια αντίστοιχα. Στην δεύτερη θέση βρίσκεται η Αμερικανική Wal-Mart, εταιρεία λιανικών πωλήσεων, με 476 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι περισσότερες από τις 60 εταιρείες είναι εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, αυτοκινητοβιομηχανίες, και εταιρείες τεχνολογίας. Δεν υπάρχει ούτε μία τράπεζα στη λίστα. Υπάρχουν μόνο δυο τρεις ασφαλιστικές εταιρείες, όπως η Allianz.

Οι μεγάλες εταιρείες των ΗΠΑ είναι οι ενεργειακές. Αυτές οι εταιρείες είναι που συνεργάζονται με το Κατάρ και έχουν την έδρα τους στο Τέξας. Η Goldman Sachs, η μεγαλύτερη τράπεζα Εβραϊκών συμφερόντων, έχει έσοδα 34 δις δολάρια ετησίως, ποσό τεράστιο, αλλά πολύ μικρό σε σχέση με τους γίγαντες της λίστας.

Επίσης η Goldman Sachs δεν είναι η μεγαλύτερη Αμερικανική τράπεζα. Το παρακάτω link της Wikipedia δείχνει τις μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο, και η Goldman Sachs βρίσκεται περίπου στην 50η θέση.

Η πραγματική δύναμη λοιπόν στις ΗΠΑ δεν βρίσκεται στον Βορρά και στην Νέα Υόρκη, που είναι το χρηματοοικονομικό κέντρο, και όπου πράγματι υπάρχουν μεγάλες εταιρείες Εβραϊκών συμφερόντων. Η πραγματική δύναμη στις ΗΠΑ βρίσκεται στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο, στον Αμερικανικό Νότο και στο Τέξας, στο οποίο ζουν οι συνέταιροι των Αράβων. Εκεί που πήγε ταξίδι ο Αλέξης.

Και όταν τους στριμώχνεις, σου λένε “έλα μωρέ το Κατάρ, μια κουτσουλιά είναι”. Ε ας το μποϊκοτάρουμε ρε παιδιά. Να μην δεχόμαστε Καταριανές επενδύσεις, να το βρίζουμε στα κανάλια, να λέμε ότι δεν γίνονται ποτέ εκλογές εκεί κτλ. Να τους διώξουμε. Γιατί δεν μιλάει κανείς? Θα κοπεί το μπαγιόκο από τον θείο al-Thani και τους Έλληνες εφοπλιστές? Τα αγγλόφωνα Ρωσικά sites στάζουν χολή για το Κατάρ. Βλέπε παρακάτω άρθρο Russian Today (RT).

Εδώ οι δικοί μας φιλο-Ρώσοι υποτίθεται, όπως ο Δημήτρης Καζάκης και ο Άρης Χατζηστεφάνου, την λέξη Κατάρ δεν την έχουν ακούσει ποτέ. Μάλλον δεν διαβάζουν Ρωσικά sites. Στο παρακάτω link, υπάρχει μία απολαυστική συνέντευξη του Δημήτρη Καζάκη για την ομιλία Τσίπρα στο Brookings.

 Καθαρά νεοναζιστική ρητορική, σε μία συνέντευξη που αν την ακούσει κάποιος που δεν γνωρίζει, θα θεωρήσει ότι ο Τσίπρας δουλεύει για το Ισραήλ.  Δίνει έμφαση στα στελέχη του Brookings που είχαν εργαστεί στην Goldman Sacks. Για Δημήτρη Καζάκη βλέπε εδώ.

Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι οι πιο σκληροί και πιο επικίνδυνοι νεοναζί βρίσκονται στην αριστερά, και όχι στον εθνικοσοσιαλιστικό χώρο όπως πιστεύει ο κόσμος.  Ο Κασιδιάρης είναι πρόβατο μπροστά στον Καζάκη και στον Χατζηστεφάνου. Ο λόγος είναι ότι ο Κασιδιάρης βρίζει νυχθημερόν τους Εβραίους. Τους κατηγορεί από την μπανανόφλουδα που πατάει το πρωί, μέχρι την χρεοκοπία και τους παγκοσμίους πολέμους. Επομένως ο κόσμος που είναι υψηλότερου μορφωτικού επιπέδου δεν τον θεωρεί αντικειμενικό, και είναι επιφυλακτικός απέναντι στα λεγόμενα του.

Οι αριστεροί νεοναζί αντιθέτως, κατηγορούν ανθρώπους σαν τον Κασιδιάρη για τον αντισημιτισμό τους, χωρίς ποτέ να απαντάνε επί της ουσίας στην προπαγάνδα τους. Λέει πχ ο Κασιδιάρης ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν πράκτορας των Εβραίων, και οι αριστεροί νεοναζί του λένε ‘ντροπή σου να λες τέτοια πράγματα’, χωρίς ποτέ να αποδομήσουν την προπαγάνδα του, λέγοντας πχ για την σχέση του Ανδρέα με τους Άραβες. Έτσι μένει στον κόσμο η εντύπωση ότι είναι φίλοι των Εβραίων, ενώ στην πραγματικότητα οι περισσότεροι από αυτούς πληρώνονται από τους Άραβες και από τους Έλληνες εφοπλιστές για να κάνουν προπαγάνδα.

 Με ένα σμπάρο δυο τριγώνια. Και η προπαγάνδα των εθνικοσοσιαλιστών δεν έχει απαντηθεί, και έχουν περάσει στον κόσμο το μήνυμα ότι είναι φίλοι των Εβραίων. Μόλις λοιπόν ξεσπάσει κάποια κρίση στο Παλαιστινιακό, αρχίζουν μία απίστευτη προπαγάνδα, την οποία ο κόσμος αντιλαμβάνεται σαν αντικειμενική κριτική, πολύ πιο αντικειμενική από αυτή των εθνικοσοσιαλιστών, αφού προηγουμένως τους έχει δει να ασκούν κριτική στους εθνικοσοσιαλιστές για τον αντισημιτισμό τους.

Και με το δίκιο του ο κόσμος, όταν επί δεκαετίες ακούει ότι οι Ισραηλινοί φτιάχνονται με το Αραβικό αίμα, χωρίς ποτέ να του έχουν πει ότι οι Άραβες ουδέποτε από την ίδρυση του αναγνώρισαν το Ισραήλ (βλ http://tinyurl.com/prqj2ap ), αναπτύσσει για τους Ισραηλινούς, και για τους Εβραίους γενικότερα, πολύ μεγάλο μίσος. Και με το δίκιο του ο κόσμος. Πως αλλιώς να νοιώσεις για αυτούς που διψάνε για αίμα?

Αυτό είναι ένα από τα παιχνίδια που παίζουν μεταξύ τους οι κόκκινοι και μαύροι σοσιαλιστές. Και φυσικά ο κόσμος δεν μπορεί να γνωρίζει την σχέση και των μεν και των δε με τους Άραβες. Επίσης είναι οι νεοναζί της αριστεράς που έχουν τα μικρόφωνα και τις πένες, και όχι οι νεοναζί του εθνικοσοσιαλιστικού χώρου. Η ΧΑ να θυμίσω μέχρι το 2012 δεν είχε ούτε 1%. Δεν έφερε ούτε η ΧΑ, ούτε ο Πλεύρης, τον αντισημιτισμό στην Ελλάδα στο 67%. Δεν είναι ότι δεν θα ήθελαν να το κάνουν. Απλά δεν είχαν την δύναμη να το κάνουν. Οι νεοναζί της αριστεράς είχαν τα μικρόφωνα και τις πένες και μπορούσαν να το κάνουν. Και το έκαναν.