Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Η Ροή της Φιλελεύθερης Σκέψης


Ούτε κι εγώ ξέρω πόσο έχω κοπιάσει γι’ αυτήν την σελίδα. Χωρίς να πάρω φράγκο, χωρίς καμία αναγνώριση. Και δεν το λέω με παράπονο, γιατί πολύ καλά γνωρίζω ότι αυτοί που έχουν την αναγνώριση δεν μπορούν να γράψουν τίποτα, ακόμη και αν πραγματικά το επιθυμούν.

Είμαι σίγουρος ότι την σελίδα την παρακολουθούν και σανοφάγοι και ευφυείς άνθρωποι. Οι φίλοι σανοφάγοι σίγουρα πιστεύουν ότι την σελίδα την πληρώνει και την διαχειρίζεται η Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων (ΝΠΤΠ).

Οι ευφυείς σίγουρα αντιλαμβάνονται ότι απλά είμαι υπερβολικά φιλόδοξος, και ο λόγος που έχω σπάσει τον εγκέφαλο μου για χάρη αυτής της σελίδας, είναι ότι πιστεύω ακράδαντα ότι πάνω σε κάποια κείμενα μου θα πατήσουν κάποιοι άλλοι, για να γράψουν δικά τους κείμενα, όπως εγώ πάτησα στα κείμενα κάποιων άλλων, για να γράψω τα δικά μου.

Και επειδή η πραγματικότητα είναι πάντα πολύ απλή, αυτή είναι η πραγματικότητα στην συγκεκριμένη περίπτωση. Είμαι απλά υπερβολικά φιλόδοξος, και διεκδικώ το δικαίωμα μου να έχω μία θέση στην ροή της φιλελεύθερης σκέψης. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης αυτής της σελίδας.


Όσοι λοιπόν θεωρείτε ότι τα κείμενα που έχω ανεβάσει έχουν κάποια αξία, και θέλετε να τους δώσετε αυτή την αξία, δεν χρειάζεται ούτε να κάνετε like, ούτε να γράψετε κάποιο σχόλιο, ούτε τίποτα. Αρκεί να χρησιμοποιήσετε κάποιο δικό μου κείμενο, για να γράψετε ένα δικό σας κείμενο. Αν το κάνετε αυτό τα κείμενα μου θα ανήκουν αυτομάτως στην ροή της φιλελεύθερης σκέψης.


Και αν πονέσετε για να γράψετε τα δικά σας κείμενα, όσο πόνεσα κι εγώ για να γράψω τα δικά μου, ή και ακόμη περισσότερο, και κάποιος χρησιμοποιήσει και τα δικά σας κείμενα για να γράψει κάποια δικά του κείμενα, τότε και τα δικά σας κείμενα θα ανήκουν στην ροή της φιλελεύθερης σκέψης. Ακούγεται κάπως απλό, αλλά απλή είναι η πραγματικότητα.

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Πολωνία VS Ισραήλ

Και στις σχέσεις τους με την Πολωνία οι Ισραηλινοί πληρώνουν βαρύ τίμημα λόγω της συνεργασίας τους με την μεγάλη εχθρό της Πολωνίας την Ρωσία. Οι Πολωνοί δεν συγχωρούν τις αγριότητες που υπέστησαν από τους Γερμανούς Ναζί στο δυτικό τους τμήμα, και από τους Ρώσους Κομμουνιστές στο ανατολικό τους τμήμα, όταν οι Γερμανοί Ναζί και οι Ρώσοι Κομμουνιστές συμμάχησαν την περίοδο 1939-1941.

Οπως λοιπόν ακριβὠς συμβαίνει στην Βρετανία με τον Jeremy Corbyn, έτσι και η η Πρωθυπουργός της Πολωνίας είπε κατά την επίσκεψη της στο Αουσβιτς, ότι μία χώρα πρέπει να κάνει ότι πρέπει για να υπερασπιστεί τους πολίτες της.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι οι Πολωνοί δεν μπορούν να παίξουν το χαρτί που μπορούν να παίξουν οι Γάλλοι και οι Βρετανοί, όπου ζουν περίπου 450 και 400 χιλιάδες Γάλλοι και Βρετανοί Εβραίοι αντίστοιχα, γιατί οι Πολωνοί καθάρισαν τους Πολωνούς Εβραίους κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

Τα περισσότερα θύματα του Ολοκαυτώματος ήταν Πολωνοί (3.000.000), και σήμερα ζούνε στην Πολωνία μόνο 3.000 Πολωνοί Εβραίοι. Επομένως, ακόμη και να θέλουν οι Πολωνοί να παίξουν το παιχνίδι των Γάλλων και των Βρετανών, δεν μπορούν να το κάνουν. Και ούτε και έχουν το διπλωματικό εκτόπισμα που έχουν οι Γάλλοι και οι Βρετανοί. Χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι η Πολωνία μία πολύ σημαντική χώρα. Αλλά αν ξεσπάσει κάποιος πόλεμος Γαλλίας-Βρετανίας εναντίον Ρωσίας-Γερμανίας, το πρώτο πράγμα που θα κάνουν οι Γερμανοί και οι Ρώσοι θα είναι να πάρουν την Πολωνία μέσα σε λίγες μέρες.


 https://www.thoughtco.com/number-of-jews-killed-during-holocaust-by-country-4081781


https://en.wikipedia.org/wiki/Jewish_population_by_country

Το παράδοξο είναι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, όπου ενώ είμαστε η πιο αντι-Σημιτική χώρα του μη Μουσουλμανικού κόσμου, με την Γαλλία να βρίσκεται στην δεύτερη θέση αλλά πολύ πίσω, ο αντι-Σημιτισμός θα ακολουθήσει καθοδική πορεία, λόγω του αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου, και του ενεργειακού άξονα Ιταλίας-Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου.




Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Η Στρατηγική της Ελλάδας

Στον παρακάτω χάρτη βλέπετε την στρατηγική που έχει ακολουθήσει η Ελλάδα το τελευταίο διάστημα. Σχηματίσαμε τον ενεργειακό άξονα Ιταλίας-Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου, ο οποίος βασίζεται στο 1 τρις κυβ μέτρα φυσικού αερίου του Ισραήλ, και στα 2 τρις κυβ μέτρα φυσικού αερίου της Αίγυπτου, και μέσω αυτού του άξονα θα στέλνουμε φυσικό αέριο στην Ιταλική βιομηχανία, η οποία ήδη εισάγει μεγάλες ποσότητες αερίου από την Ρωσία και πετρελαίου από την Λιβύη.

Χάρτης Ιταλία-Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος



Βλέπετε ότι η Ιταλία είναι ο τρίτος μεγαλύτερος αγοραστής Ρωσικού αερίου, πίσω μόνο από την Γερμανία και την Τουρκία.

Εικόνα Οι Μεγαλύτεροι Εισαγωγείς Ρωσικού Αερίου




Να θυμίσω ότι όταν οι Ρώσοι τα βρήκαν με τους Τούρκους το 1999 για τον Blue Stream, τον οποίο κατασκεύασαν οι Ρώσοι, οι Τούρκοι και οι Ιταλοί (ENI), το PKK ηρέμησε, και ο Άσαντ αναγκάστηκε να διώξει τον Οτσαλάν, τον αρχηγό του PKK o οποίος ζούσε στην Συρία, αφού οι Άσαντ ήταν οι βασικοί υποστηρικτές του PKK.

Να θυμίσω επίσης ότι όταν τα βρήκαν οι Τούρκοι και οι Ρώσοι, ο Καραμανλής, ένας άνθρωπος με πολύ καλές σχέσεις με την Ρωσία, έγινε κουμπάρος του Ερντογάν το 2004, ώστε το Ρωσικό αέριο να φτάσει και στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας, και από εκεί στην Ιταλία.

Στο μεγαλύτερο κοίτασμα της Αιγύπτου (Zohr) συμμετέχει η Ιταλική ΕΝΙ, της οποίας ο μεγαλύτερος μέτοχος είναι το Ιταλικό δημόσιο, και στο μεγαλύτερο κοίτασμα του Ισραήλ (Leviathan) συμμετέχει η Ρωσική Gazprom, ο μεγαλύτερος μέτοχος της οποίας είναι το Ρωσικό δημόσιο. Θα είμαστε λογικά η καβάντζα των Ρώσων και των Ιταλών σε περίπτωση που οι Ουκρανοί και οι Τούρκοι τα σπάσουν με τους Ρώσους και τους μπλοκάρουν τις εξαγωγές τους προς την Ιταλία, ώστε η Ρωσία να είναι αξιόπιστος προμηθευτής για την Ιταλία, με τον ίδιο τρόπο που με τους Nord Stream η Ρωσία θα είναι αξιόπιστος προμηθευτής της Γερμανίας σε περίπτωση που την μπλοκάρουν οι Ουκρανοί και οι Πολωνοί.

Χάρτης Το μπλόκο της Ουκρανίας και της Τουρκίας για την Ρωσία



Αυτή η στρατηγική που ακολουθούμε έχει τις ευλογίες και των ΗΠΑ και της Ρωσίας, αλλά είναι κόντρα στην πολιτική του Κατάρ, του Ιράν, της Τουρκίας (Μουσουλμανικής Αδελφότητας), αλλά και της Γαλλίας, η οποία στηρίζει την Μουσουλμανική Αδελφότητα. Ο Μακρόν όπως έχω ξαναπεί στηρίζει το αραβικό σκέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (Κατάρ), αλλά ως Υπουργός Οικονομικών του Ολάντ υπέγραψε συμφωνίες δισεκατομμυρίων με το Ιράν, και μπήκε και η Γαλλική Total στο Ιρανικό κομμάτι του South Pars/North  Fields, αλλά και στα Ιρανικά κοιτάσματα πετρελαίου. Και φυσικά έγιναν και οι μεγάλες συμφωνίες της Peugeot και της Citroen με το Ιράν, στις οποίες ο μεγαλύτερος μέτοχος είναι το Γαλλικό δημόσιο.

Έχω πει για την κόντρα της Γαλλίας με το Ιράν και την Κίνα για το ουράνιο της Βόρειας Αφρικής, για την συμφωνία των Βρετανών και των Γάλλων με τους Κινέζους για την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου της Μεγάλης Βρετανίας από τις κρατικές εταιρείες της Γαλλίας και της Κίνας ώστε να μοιραστούν τα αποθέματα ουρανίου της Βόρειας Αφρικής, και να σχηματίσουν έναν άξονα απέναντι στην Ρωσία σε περίπτωση που η Ρωσία κοντραριστεί είτε με την Γαλλία και την Βρετανία στην Ευρώπη, είτε με την Κίνα στην Ασία.

Το παράδοξο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα που ως κόμμα του 3% ήταν ένας φανατικός υποστηρικτής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, με πάρα πολύ καλές σχέσεις με το Ιράν και την Τουρκία. Και θυμάστε ότι ο Πάγκαλος είχε πει δημοσίως ότι το 3% της Αυγής το έχει ένας Κύπριος ναρκόμπορας, ο οποίος προφανώς εμπορεύεται τις κόκες τις Χεζμπολάχ. Βλέπε “Πάγκαλος : Ναρκέμπορος Έχει το 3% της Αυγής”

Αλλά αν τα βρούνε οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκασμένος να ακολουθήσει την στρατηγική αυτή, και όχι να κάνει τα χατίρια της Τουρκίας ή του Ιράν. Ακόμη και το ΚΚΕ δεν θα μπορεί να στηρίξει την Τουρκία, γιατί η Τουρκία δεν μπορεί να πάει κόντρα στις ΗΠΑ και την Ρωσία.

Είδατε ότι και τους Ελληνικούς σιδηροδρόμους (ΤΡΑΙΝΟΣΕ) τις πήρε η κρατική Ιταλική Ferrovie, η οποία διαχειρίζεται τους Ιταλικούς σιδηροδρόμους.

Το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ότι η Γαλλία υποστηρίζει την Μουσουλμανική Αδελφότητα, και όχι την Ρωσία, τουλάχιστον όσο πρόεδρος θα είναι ο Μακρόν. Και η Γαλλία είναι μία από τις χώρες που μας δίνουν χρήματα, ώστε να μην βρεθούμε έξω από το ευρώ μία συνομοσπονδία με την Τουρκία, όπως ονειρεύεται το ΚΚΕ.

Επομένως πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι ωραία μπορώ εγώ να σκίζω τον Μακρόν δυο φορές την ημέρα σαν λιοντάρι του Facebook, αλλά δεν μπορείς να πας στους Γάλλους σαν πρωθυπουργός και να τους πεις “γαμώ την Μουσουλμανική σας αδελφότητα μέσα”. Κι εγώ αν πήγαινα σαν πρωθυπουργός στον Μακρόν δεν θα έλεγα αυτά που λέω στο Facebook. Θα φορούσα το κοστούμι μου, την γραβάτα μου, θα ήμουν ευγενέστατος, θα του μιλούσα στον πληθυντικό, και δεν θα του την ανέφερα καν την Μουσουλμανική Αδελφότητα. Θα του έλεγα κάτι του στυλ “εεε Εμανουέλ αντιμετωπίζουμε κάποιες δυσκολίες και περιμένουμε την κατανόηση και στήριξη της συμμάχου μας Γαλλίας”.

Θα μου πεις και γιατί να του έλεγες άλλα από αυτά που λες στο Facebook του Μακρόν? Επειδή άλλα μπορούν να πούνε τα λιοντάρια του Facebook στην ιντερνετική ζωή και άλλα οι πρωθυπουργοί στην πραγματική. Και καλά κάνουμε εμείς στο facebook και λέμε ότι θέλουμε, και καλά κάνουν και οι πρωθυπουργοί και λένε αυτά που πρέπει να πούνε.

Ούτε όμως να μας κοροιδεύει το Aljazeera του Αλαφούζου, ειδικά τώρα που τα βρήκανε το Κατάρ, το Ιράν και η Τουρκία, και δεν θα έχει διαφορά αν ακούς την Καταριανοπούλα Σία Κοσιώνη ή την Ιρανοβενεζουελάνα Άννα Μπουσδούκου.

Κοκλούζιο

Η στρατηγική που ακολουθούμε στα ενεργειακά αυτή την στιγμή είναι τελείως κόντρα στην Μουσουλμανική Αδελφότητα, και δεν μπορεί να έχει τις ευλογίες της Γαλλίας, τουλάχιστον όχι με την παρούσα ηγεσία της. Επίσης, οι Γερμανοί για να μην τρομάζουν τους Βρετανούς και τους Γάλλους, έχουν στην εξουσία το κεντροδεξιό κόμμα (CDU), και όχι το φιλορωσικό κεντροαριστερό (SPD), και δεν έχουν κανέναν λόγο να μας βοηθήσουν επειδή βοηθάμε την Ρωσία. Και στα ενεργειακά αυτό που ενδιαφέρει την Γερμανία είναι η Nord Stream και τίποτα άλλο.

Επίσης, οι Γάλλοι που θέλουν να δώσουν κίνητρο στους Γερμανούς να προχωρήσουν την ολοκλήρωση της ΕΕ, που σημαίνει να δώσουν οι Γερμανοί περισσότερα χρήματα στην Γαλλία, και ίσως θελήσουν να μας πετάξουν έξω, αφού όλοι γνωρίζουν ότι είμαστε μία παραδοσιακή φιλο-Ρωσική δύναμη, και οι Γάλλοι θέλουν να δημιουργηθεί απέναντι στην Ρωσία ένας Γαλλο-Γερμανικός άξονας. Αν η Ελλάδα συμμετέχει σε μία πιο σφιχτή ΕΕ θα συνεχίσει να σπρώχνει υπέρ της Ρωσίας, και γι’ αυτό και είναι η Τουρκία που μας θέλει εκτός ΕΕ, ενώ η Ρωσία μας θέλει εντός.

Έχετε υπόψη σας ότι αν δημιουργηθεί ένας Βρετανο-Γαλλικό-Γερμανό-Ιταλικός στρατός οι Ρώσοι θα χεστούν πάνω τους, γιατί αυτός ο στρατός θα στηρίζεται από ένα ΑΕΠ κοντά στα 10 τρις (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία, Ολλανδία), ενώ η Ρωσία έχει ΑΕΠ 1 περίπου τρις. Βλέπετε ότι το ΑΕΠ της Γερμανίας (3.5 τρις), της Γαλλίας (2.5 τρις), της Βρετανίας (2.5 τρις) και της Ιταλίας (1.8 τρις) είναι περίπου όσο το ΑΕΠ της Κίνας, και άρα θα μιλάμε για τον στρατό μίας υπερδύναμης στα σύνορα της Ρωσίας. Γι’ αυτό και λέει ο Τραμπ ότι ένας στρατός της ΕΕ, ο οποίος θα βασίζεται στο αέριο και το πετρέλαιο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, με την υποστήριξη της Τουρκίας, θα προκαλέσει πάρα πολύ μεγάλες εντάσεις με την Ρωσία.

Χάρτης ΑΕΠ Χωρών





Ισραήλ VS Aljazeera


Δεν έχασε την ευκαιρία και ο Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, ο Ρωσικής καταγωγής Avigdor Lieberman, να επιτεθεί στο μεγαλύτερο κανάλι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, το Aljazeera, λέγοντας ότι πρόκειται για ναζιστικού και σοβιετικού τύπου ενημέρωση.

AL-JAZEERA IS NAZI-, SOVIET-STYLE PROPAGANDA”, Ιούνιος 2017

Ρωσία – Ανεξάρτητο Κουρδιστάν


Οι Ρώσοι έκαναν μία πολύ μεγάλη συμφωνία με το Ιρακινό Κουρδιστάν, για αγορά πετρελαίου, ώστε να βεβαιώσουν τους Κούρδους ότι θα συνεχίσουν να εξάγουν το πετρέλαιο τους ακόμη και αν τα σπάσουν με την Τουρκία. Σε περίπτωση που οι Κούρδοι του Ιράκ τα σπάσουν με την Τουρκία αν οι Κούρδοι προχωρήσουν σε ανεξάρτητο Κουρδιστάν, κάτι που η Τουρκία χαρακτηρίζει θανάσιμο σφάλμα.

Iraqi Kurdistan-Russia oil deal could have major implications for region”, Ιούνιος 2017

Η Τρομοκρατική Επίθεση στο Λονδίνο - Μαρόκο VS Αλγερία

Έχω αναφερθεί πολλές φορές στην άγρια κόντρα Μαρόκου-Αλγερίας, και έχω πει ότι κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου οι Αμερικανοί εξόπλιζαν τους Μαροκινούς και οι Σοβιετικοί τους Αλγερινούς και τους Λίβυους.



Η πλούσια σε φυσικό αέριο Αλγερία, και η πλούσια σε πετρέλαιο Λιβύη, συνεργάζονταν με την KGB εναντίον του ΝΑΤΟ, και υποστήριζαν την Ισπανική ΕΤΑ και τον Ιρλανδικό IRA, μαζί με τους Κουβανούς, και χτυπούσαν το Μαρόκο, αλλά και την Αίγυπτο, όταν η Αίγυπτος μετακινήθηκε από την σφαίρα επιρροής της ΕΣΣΔ στην σφαίρα επιρροής του ΝΑΤΟ, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, μετά τις δύο ήττες των Αιγυπτίων από τους Ισραηλινούς στους πολέμους του 1967 και του 1973.

Να πω ότι οι Γάλλοι υποστήριζαν τους Μαροκινούς ως μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά την δεκαετία του 80 και 90, επί προεδρίας του σοσιαλιστή Γάλλου προέδρου Φρανσουά Μιτεράν, προσωπικού φίλου του Ανδρέα Παπανδρέου, οι Γάλλοι άρχισαν να υποστηρίζουν τους Αλγερινούς. Έχω ξαναπεί ότι η Γαλλία ήταν ανάμεσα στους Αμερικανούς και τους Σοβιετικούς, επειδή οι Γάλλοι θεωρούσαν ότι οι Αμερικανοί ευνοούσαν τους Βρετανούς σε βάρος των Γάλλων.

Έτσι οι Γάλλοι έφυγαν από το ΝΑΤΟ το 1966, και το παράδειγμα τους ακολούθησε και ο Κων. Καραμανλής όταν γύρισε από την Γαλλία στην Ελλάδα το 1974, βγάζοντας την Ελλάδα επίσης από το ΝΑΤΟ μετά το Κυπριακό, επειδή θεωρούσε ότι οι Αμερικανοί ευνοούσαν τους Τούρκους σε βάρος της Ελλάδας, ακολουθώντας το παράδειγμα των Γάλλων σοσιαλιστάδων. Τα πετρέλαια της Αλγερίας και της Λιβύης ήταν φυσικά μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο.

Οι Αλγερινοί σοσιαλιστές, μαζί με τον Καντάφι, υποστήριζαν τους εξεγερμένους στο νότιο τμήμα του Μαρόκου, την λεγόμενη Western Sahara, χωρίς την οποία το Μαρόκο αποκόβεται από την υπόλοιπη Αφρική μέσω ξηράς.

Χάρτης Western Sahara



Όπως έλεγα τις προάλλες, οι Νιγηριανοί κατηγόρησαν τους Αλγερινούς ότι σκοπίμως δεν προχωράνε τον αγωγό φυσικού αερίου Trans-Saharan (Νιγηρία-Νίγηρας-Αλγερία-Ισπανία), επειδή θεωρούν ότι το αέριο της Νιγηρίας θα λειτουργεί ανταγωνιστικά στο δικό τους αέριο.

Εικόνα Πλουσιότερες Χώρες σε Φυσικό Αέριο



Χάρτης Αγωγός Trans-Saharan (Νιγηρία-Νίγηρας-Αλγερία)




Για τον αγωγό Trans-Saharan συναγωνίζονταν η Gazprom, η Ιταλική ΕΝΙ, η Γαλλική ΤΟΤΑL και η Βρετανο-Ολλανδική Royal Dutch Shell. ΒλέπεGazprom VS NATO : Ο Πόλεμος για την Ευρώπη”, και Wikipedia “Trans-Saharan Gas Pipeline – Operator”.

 Τον Μάιο του 2017 οι Νιγηριανοί υπέγραψαν με τους Μαροκινούς τον αγωγό αερίου Trans-Africa, ο οποίος φτάνει από την Νιγηρία στο Μαρόκο από τα παράλια του Ατλαντικού, και θα ενώσει την Αφρική με την Ευρώπη αποφεύγοντας την Αλγερία, πλήττοντας την Αλγερία, το Ιράν, το Κατάρ, την Ρωσία, και την  Τουρκία. Ο αγωγός αυτός έθαψε τον Trans-Saharan. Βλέπε “Moroccan-Nigerian Pipeline Puts Final Nail in Algeria’s Trans-Saharan Gas Project”, Μάιος 2017.

Χάρτης Αγωγός Trans-Africa



Ο Μακρόν έσπασε την παράδοση των τριών προηγούμενων Γάλλων προέδρων, οι οποίοι επισκέφθηκαν πρώτα την Αλγερία, και έκανε την πρώτη επίσημη επίσκεψη του στο εξωτερικό στο Μαρόκο, δείχνοντας ότι θα προτιμήσει το Μαρόκο από την Αλγερία. Προφανώς οι Γάλλοι θεωρούν ότι οι Αλγερινοί είτε φοβούνται τους Ρώσους και δεν συνεργάζονται όσο πρέπει με τους Γάλλους, είτε ότι δεν συνεργάζονται με τους Γάλλους επειδή έχουν άλλα συμφέροντα. Η επίσκεψη μάλιστα του Μακρόν στην Αλγερία είναι σήμερα (Τετάρτη 14.6.2017), την ίδια μέρα που έγινε η τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο (Grenfell Tower). Βλέπε το Μαροκινό Morocco World News, το οποίο πανηγυρίζει για την επίσκεψη του Μακρόν στο Μαρόκο αντί στην Αλγερία, η οποία όπως λέει σηματοδοτεί στροφή στην Γαλλική εξωτερική πολιτική. Βλέπε “What Macron’s visit to Morocco says about his relationship with Algeria”, Ιούνιος 2017.

Η περιοχή στην οποία βρίσκεται ο πύργος Grenfell στο Λονδίνο, ο οποίος ακόμη καίγεται, είναι μία Μουσουλμανική περιοχή στην οποία ζούνε κυρίως Μαροκινοί και Σομαλοί. Βλέπε Telegraph Muslims awake due to Ramadan among the heroes who helped save lives at Grenfell Tower fire”, Ιούνιος 2017
12η Παράγραφος
“We all know each other, there is a very high population of Moroccans, and for some reason we all live close to each other. Literally everyone knows each other.”

Όπως έχετε προσέξει, οι Αμερικανοί θέλουν να τα βρούνε με τους Ρώσους, για να τους έχουν συμμάχους στην κόντρα τους με την Κίνα. Αλλά και οι Γερμανοί έχουν φτιάξει με τους Ρώσους τον Nord Stream 1, και προωθούν τον Nord Stream 2, και απλά επειδή δεν θέλουν να τρομοκρατούν τους Γάλλους και τους Βρετανούς με έναν Ρωσο-Γερμανικό άξονα, φροντίζουν να είναι στην εξουσία οι Χριστιανοδημοκράτες (κεντροδεξιοί), το κόμμα της Μέρκελ (CDU) δηλαδή, οι οποίοι όπως φαίνεται και από το πρώτο συνθετικό του ονόματος τους “Χριστιανό” ήταν αυτοί που είχαν τις προβληματικές σχέσεις με τους Σοβιετικούς.

Αλλά και το κόμμα της Μέρκελ θέλει τους Nord Stream. Απλά λένε ότι είναι ένα οικονομικό και όχι ένα γεωπολιτικό project, κάτι που ούτε και οι ίδιοι πιστεύουν, γιατί ένα τόσο σημαντικό project έχει τεράστιες γεωπολιτικές προεκτάσεις. Γιατί σε περίπτωση ενός Γερμανό-Γαλλικού ή ενός Γερμανό-Βρετανικού πολέμου, οι Γερμανοί θα φροντίσουν να έχουν καλές σχέσεις με τους Ρώσους, αφού σε αυτούς θα βασίζονται ενεργειακά. Όχι απλά θα βασίζονται ενεργειακά, αλλά θα είναι  και εξαρτημένοι από αυτούς. Ο Ρόναλντ Ρέιγκαν τα έλεγε αυτά στους Δυτικοευρωπαίους, αλλά ποιος τον άκουγε? Μάλλον κανείς.

Οι Γερμανοί είναι φτωχοί σε πρώτες ύλες, και έχουν αποκτήσει την ικανότητα να έχουν μία οικονομία που είναι πολύ καλή στο να εισάγει πρώτες ύλες και να τις μετατρέπει σε βιομηχανικά προϊόντα τα οποία είναι περιζήτητα στο εξωτερικό. Ενώ η Ρωσία είναι μία πολύ πλούσια σε πρώτες ύλες χώρα, και υπάρχει η τάση να ξεπηδά μία σοσιαλιστική νομενκλατούρα που νέμεται αυτούς τους πόρους, τρομοκρατώντας τον Ρωσικό λαό. Την Ρωσία ακόμη και σήμερα την κυβερνά η KGB. Να πω ότι και ο Χίτλερ ακολούθησε το μοντέλο της Ρωσίας, κάνοντας εκστρατεία για να εξασφαλίσει η Γερμανία πρώτες ύλες, είτε αυτές του Περσικού Κόλπου είτε αυτές της Κασπίας. Βλέπε “Στο Μυαλό του Χίτλερ”

Επομένως ούτε οι Αμερικανοί ούτε οι Γερμανοί βλέπουν με φόβο το Ρωσικό αέριο, το οποίο όμως τρομάζει πάρα πολύ τους Γάλλους και τους Βρετανούς, οι οποίοι παρά τα μεγάλα μεταξύ τους προβλήματα (Brexit) βλέπουν την Ρωσία ως κοινό εχθρό και σύμμαχο της Γερμανίας σε περίπτωση πολέμου. Οι Βρετανοί βλέπετε ότι σκέφτονται να βγάλουν μπροστά τον Jeremy Corbyn, επίσης υποστηρικτή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (Ιράν, Χεζμπολάχ), την στιγμή που οι Γάλλοι έχουν βγάλει ήδη μπροστά τον Μακρόν, ένα υποστηρικτή της Αραβικής Μουσουλμανιής Αδελφότητας (Κατάρ).

Μάλιστα όταν είχε νικήσει στις εκλογές ο Macron τον Μάιο του 2017, ο Jeremy Corbyn είχε πει ότι ανυπομονεί να συνεργαστεί μαζί του, και έπεσαν όλοι να τον φάνε, αφού οι κεντροδεξιοί είχαν άλλα 3 χρόνια αυτοδυναμίας, και πήγαν σε εκλογές για να κερδίσουν με 30% διαφορά. Βλέπε Corbyn RIDICULED on Twitter after saying he is 'looking forward to working with Macron”.

Αν οι Γάλλοι και οι Βρετανοί υποστηρίξουν αγωγούς που θίγουν τους Ρώσους, και τους Αλγερινούς, θα πάθουν αυτά που έπαθαν οι Αμερικανοί όταν προσπάθησαν να προωθήσουν τους αγωγούς TAPI (Turkmenistan-Afghanistan-Pakistan-India) και Southern Energy Corridor (Μέση Ανατολή+Κασπία-Τουρκία-Ευρώπη).

Χάρτης



Χάρτης



Αναφέρομαι στην Βόρεια Αφρική και τους Αλγερινούς, επειδή και ο Μακρόν και ο Corbyn φαίνεται να δέχονται ότι στην Συρία πρέπει να συνεργαστούν περισσότερο με την Ρωσία. Αν λοιπόν αφήσουν την Συρία, τότε μένει το LNG της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (Κατάρ+Ιράν), και οι αγωγοί της Βόρειας Αφρικής. Και τα δύο μπορούν να προκαλέσουν μεγάλες εκρήξεις, αφού θίγουν και την Αλγερία και την Ρωσία, πρωτομάστορες της τρομοκρατίες, οι οποίοι μάλιστα μπορούν να έχουν υποστήριξη από πάρα πολλές χώρες που επίσης θίγονται.



“Gazprom VS NATO”

“Moroccan-Nigerian Pipeline Puts Final Nail in Algeria’s Trans-Saharan Gas Project”, Μάιος 2017

“Macron in Morocco on His First Official Visit Outside Europe”, Ιούνιος 2017



“What Macron’s visit to Morocco says about his relationship with Algeria”, Ιούνιος 2017
French president Emmanuel Macron has set a precedent in his first visit to North Africa, choosing Morocco over Algeria.
“This visit proves that the relationships of friendship and cooperation between Morocco and France will continue under President Macron,” Said Benhamida, head of En Marche Maroc, told Morocco World News
The choice of Morocco did not escape the attention of Algerian media. French-speaking news outlet Tout Sur l’Algérie (TSA), known for its anti-Morocco stance, noted that Macron broke the tradition of his predecessors. All last three presidents, Jacques Chirac, Nicholas Sarkozy, and François Hollande had visited Algeria first following their elections.
“By choosing Morocco as his first visit, the French president seems like he is looking for a way to get out of this special relationship with Algeria, which led to nothing concrete in recent years, despite all promises made,” wrote TSA.
As examples of these failed promises, the website cited the treaty of friendship initiated by Chirac in 2005, as well as vows for an exceptional partnership agreement during Sarkozy and Hollande’s mandates.
During the presidential campaign in France, Macron was considered Algeria’s favorite candidate. Unlike extreme right leader Marine Le Pen and right-wing François Fillon, both seen as hardline regarding the issue of France’s role in North Africa as a colonization force, Macron represented the moderate face of France’s political élite.
In February he made a visit to Algiers, where he was received with pomp by former Algerian prime minister Abdelmalek Sellal and former foreign minister Ramtane Lamamra. Macron’s criticism of French colonization, calling it a “crime against humanity,” appealed to his Algerian audience.
“During his stay in Algiers, Macron benefited from a treatment worthy of a head of state,” wrote French magazine Le Point.
Two months after his visit, the then-presidential hopeful was highly praised by Lamamra, who was all smiles while commenting on Macron’s win in the first round in the presidential elections.
“Emmanuel Macron is our friend. He is a friend of Algeria. That’s a fact. We will be looking forward to seeing the results of the second round,” he told Algerian press.
A Turn of the Tables
The now-president’s visit to Morocco has come to cast doubts over this “friendship.”“France-Algeria : The End of a Forced Friendship?” reads a title by TSA on June 9. The choice of words is highly significant, underlining a sense of disappointment from the Algerian side. This is highlighted even further by what TSA presented as hindsight, giving a different interpretation today to Macron’s statement on colonization back in February.
“Algerians [saw] it as a sign of friendship. But for Macron, it was certainly the first step towards an exit from a forced friendship between the two countries.”
Le Matin, another Algerian French-speaking news outlet, used a strong tone against Algerian officials, deploring what they saw as a lack of realism in jumping to conclusions about Macron’s friendship.
“Everybody knows that there’s a power vacuum in Algiers,” wrote le Matin, referring to President Abdelaziz Bouteflika’s crumbling health state. “It seems impossible for Emmanuel Macron to come to Algeria while an ailing man is the head of state.”
Geo-political Back and Forth
For years, Morocco and Algeria have competed for strong relationships with France, seen as a crucial diplomatic ally and major trading partner. Both countries’ relationships with their former colonizer have been characterized by ups and downs.
Traditionally, Morocco enjoyed better relationships with France under right-wing presidents. Ties between Rabat and Paris were seriously undermined during Socialist François Mitterrand’s presidency in the 1980s and mid 1990s. The issue of Western Sahara and Morocco’s human rights record had been the main sources of discord. Socialists were seen as pro-Algeria and pro-Polisario.
The ascension to power of the right-wing president Chirac marked a turnover in the relationships between Rabat and Paris. Under Chirac and his successor Sarkozy, France favored Morocco over Algeria. However, during the first half of Socialist president Hollande’s mandate, the friendship was set back to the Mitterrand era when Morocco’s chief of domestic intelligence, Abdelatif El Hammouchi, was summoned by an investigating judge during a visit to France in February 2014.
Morocco’s decision to suspend security and judicial cooperation with France during a year-long dispute led Paris to seek an end to the argument, especially after the terrorist attack on Charlie Hebdo headquarters in January 2015. Since then, ties between grew friendlier.
With the presidency in the hands of Macron, an outsider centrist politician whose election has marked an end of the traditional hegemony of the right and left over French politics, Morocco and Algeria are adjusting to this power shift.
In the meantime, rivalry is set to continue over which of the two countries will secure have better relations with the former colonizer.
Macron’s visit to Morocco could yet be an indication the Kingdom has still an edge over its neighbor.

“Trans-Saharan Gas Pipeline – Operator”
The pipeline is to be built and operated by the partnership between the NNPC and Sonatrach. The company would include also the Republic of Niger.[3] Initially NNPC and Sonatrach would hold a total 90% of shares, while Niger would hold 10%.[13]
Russian gas company Gazprom has negotiated with Nigeria about its possible participation in the project.[14][15] Also Indian company GAIL, France's Total S.A., Italy's Eni SpA and Royal Dutch Shell have expressed interest in participating in the project.[1][12][16]According to the Algerian energy minister Chakib Khelil "only partners that can bring something to the project, not just money, should be there."[13] Energy ministers of Algeria and Nigeria have said that "if things go well, there will be no need to bring international oil companies into the project" and "if the need for partnership in the project arises, not every partner will be welcome on board on the project."[17]

“French president’s visit to Morocco a private affair”, Ιούνιος 2017